Iga Świątek w Montrealu rozgrywa swój pierwszy turniej po sukcesie na kortach Wimbledonu. Przypomnijmy, że Polka dołożyła swój szósty wielkoszlemowy tytuł, wygrywając w legendarnych zmaganiach na londyńskiej trawie.
WTA 1000 Montreal: Iga Świątek ograła Evę Lys. Świetna seria Polki!
Podczas turnieju w Kanadzie mistrzyni Wimbledonu pokonała już dwie przeszkody. W nocy z piątku na sobotę polskiego czasu Świątek rozprawiła się z Evą Lys. Niemka nie miała za dużo do powiedzenia w zderzeniu z dużo mocniejszą rywalką. Ostatecznie spotkanie zamknęło się w dwóch, tak samo wynikowo wyglądających setach, tj. 6:2, 6:2. Polska tenisistka tym samym zagra w 1/8 finału, gdzie rywalką będzie Clara Tauson. Co ciekawe, obie panie spotkały się podczas niedawnych, wimbledońskich zmagań.
Niewiarygodną statystykę przytoczyło konto „OptaAce” na platformie X. Wygrana nad Nys była dla Świątek dwunastym zwycięstwem w starciu z niemiecką przeciwniczką. Jak się okazuje, Polka w rywalizacji z Niemkami ma kapitalny bilans 12:0. Jak zatem widać, jeśli przychodzi do grania z rywalkami z Niemiec, Świątek włącza „tryb turbo”, nie pozostawiając wątpliwości naszym zachodnim sąsiadkom.
Iga Świątek i jej wszystkie tytuły mistrzowskie
Polka w swojej dotychczasowej karierze sięgnęła łącznie aż po 23. mistrzowskie tytuły na kortach niemal całego świata.
Świątek triumfowała w sześciu zmaganiach w Wielkim Szlemie, czterokrotnie na kortach Rolanda Garrosa (2020, 2022, 2023 i 2024), raz na US Open (2022) oraz Wimbledonie (2025). Do tego należy dopisać prestiżowy triumf w WTA Finals (2023).
Poza tym, wygrane w turniejach rangi WTA 1000, odpowiednio w: Rzymie (2021, 2022, 2024), Dosze (2022 i 2024), Indian Wells (2022 i 2024), Miami (2022), Pekinie (2023) i Madrycie (2024).
Na liście są również zmagania WTA 500, kolejno: Adelajda (2021), Stuttgart (2022 i 2023), San Diego (2022) i wspomnianej Dosze (2023). Plus polski akcent, WTA 250 w Warszawie (2023).
Po turnieju olimpijskim w Paryżu (2024) do tej listy należy dopisać brązowy medal igrzysk. Pierwszy krążek w historii polskiego olimpizmu wyciągnięty z rywalizacji na kortach tenisowych.
