bób: odmiany przeznaczone do jesiennego siewu, takie jak Aquadulce Claudia, dobrze znoszą chłód i rozpoczynają intensywny wzrost już wczesną wiosną. Dzięki temu dają szybkie plony po ustąpieniu zimy, a ich mocny system korzeniowy sprawia, że rośliny są stabilne i odporne. Najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych i przepuszczalnych; należy unikać ciężkiej, podmokłej gleby, która sprzyja gniciu nasion;
czosnek: ząbki sadzone od października do grudnia zdążą się ukorzenić przed nadejściem mrozów, a wiosną energicznie ruszają z wegetacją. Najlepiej wybierać odmiany ozime, które są przystosowane do zimowania w gruncie. Powinniśmy również zabezpieczyć grządki warstwą ściółki z kompostu lub słomy, aby ustabilizować temperaturę gleby i chronić rośliny przed nagłymi wahaniami pogodowymi;
szpinak, komatsuna, mizuna, sałata zimowe: to liściowe warzywa o wysokiej tolerancji na chłód. Choć zimą ich wzrost jest ograniczony lub całkowicie zatrzymany, dobrze znoszą okres spoczynku i przetrwają pod lekką osłoną. Na pierwsze zbiory liści możemy liczyć już w marcu lub kwietniu. Najlepiej siać je gęściej, pod agrowłókniną, dbając o utrzymanie odpowiedniej wilgotności gleby, ale bez jej nadmiernego zalewania;
kapustne i cebulowe (wybrane): jarmuż, pory oraz niektóre zimotrwałe odmiany kapusty potrafią przejść przez zimę, zwłaszcza w łagodniejszych rejonach kraju. Możemy zwiększyć ich szanse na przetrwanie, jeśli zabezpieczymy nasady roślin warstwą ściółki, a przy prognozowanych spadkach temperatur poniżej -10°C zastosujemy niskie tunele foliowe;
warzywa korzeniowe (z wyprzedzeniem): marchew i pietruszka wysiane jesienią mogą pozostać w gruncie i bezpiecznie przezimować. Ważne jest jednak, aby kontrolować warunki glebowe – w rejonach o ciężkich, słabo przepuszczalnych glebach lepiej zebrać plony przed długotrwałymi roztopami, które mogą prowadzić do gnicia korzeni;
zioła wieloletnie – tymianek i szałwia dobrze znoszą jesienne sadzenie i zimowanie w gruncie, a dodatkowo chronią glebę przed erozją.
