Kościół katolicki przygotowuje się do wyboru nowego papieża po śmierci Franciszka 21 kwietnia. Uwaga skupia się na 138 kardynałach uprawnionych do głosowania i ideologicznych napięciach, które mogą zdecydować o wyborze.
Franciszek wyznaczył 110 ze 138 elektorów, więc wielu oczekuje, że następny papież będzie kontynuował choćby pewne elementy z jego postępowej spuścizny. Pozostają jednak ostre podziały dotyczące doktryny, tradycji i globalnego kierunku Kościoła.
Konklawe, które ma się rozpocząć w ciągu najbliższych dwóch tygodni, odbywa się w czasie zmieniającej się dynamiki władzy w Kościele katolickim. Chrześcijaństwo podupada w Europie, podczas gdy wiara rośnie w Afryce i Azji oraz odzyskuje poparcie w Ameryce Łacińskiej. W związku z tym perspektywy regionalne wpływają na obozy ideologiczne. Europejscy kardynałowie są bardziej liberalni, podczas gdy wielu z Afryki i Azji skłania się ku konserwatyzmowi.
Konklawe: kim są czołowi kandydaci?
Kolegium kardynalskie odpowiedzialne za wybór następnego papieża zostało znacząco przekształcone przez Franciszka. Ulrich L. Lehner, profesor teologii na Uniwersytecie Notre Dame, ostrzega jednak, że nie gwarantuje to wyboru postępowego następcy.
— Konklawe jest niemożliwe do przewidzenia — powiedział „Newsweekowi”. — Wyzwania stojące przed Kościołem są poważne, a kardynałowie rozumieją potrzebę wyboru kogoś, kto ma umiejętności dyplomatyczne, podstawy teologiczne i biegle włada wieloma językami — dodał.
Lehner dodał, że styl przywództwa Franciszka — często naznaczony jednostronnymi decyzjami i ograniczonymi konsultacjami z kolegium — utrudniło kardynałom budowanie wzajemnych relacji.
— Rzadko byli zwoływani podczas jego pontyfikatu — powiedział uczony. — To utrudnia ocenę przydatności każdego kandydata na najwyższy kościelny urząd.
W miarę narastania spekulacji, kilku kardynałów wyłoniło się jako czołowi pretendenci. Według watykańskich analityków największe szanse mają wymienieni niżej kandydaci. Oto bliższe spojrzenie na każdego z nich, wraz z analizą poglądów.
Następny papież: liberalni kandydaci
Kardynał Luis Antonio Tagle (miękki liberał)
Pochodzący z Filipin Tagle jest zgodny z reformatorską i inkluzywną wizją papieża Franciszka. Wspiera współczujące podejście do zmarginalizowanych grup i został nazwany „azjatyckim Franciszkiem”.
Kardynał Pietro Parolin (liberał)
Sekretarz stanu Watykanu jest postrzegany jako dyplomatyczny liberał, który odegrał kluczową rolę w Watykanie Franciszka. Pomimo pewnych konserwatywnych postaw, jest on ogólnie klasyfikowany jako liberał ze względu na instytucjonalne dostosowanie i globalne poglądy.
Kardynał Jean-Claude Hollerich (liberał)
Pochodzący z Luksemburga Hollerich popiera wyświęcanie kobiet, rozluźnienie zasad celibatu i błogosławienie związków osób tej samej płci, co czyni go jedną z najbardziej postępowych postaci wśród elektorów.
Następny papież: konserwatywni kandydaci
Kardynał Peter Erdő (miękki konserwatysta)
Erdő, węgierski uczony w zakresie prawa kanonicznego, opowiada się za powrotem do tradycyjnej teologii i bardziej rygorystycznych norm liturgicznych, takich jak wsparcie dla starej mszy łacińskiej. Jest uważany za czołowego kandydata konserwatystów.
Pizzaballa, łaciński patriarcha Jerozolimy, zyskał rozgłos dzięki swojej roli w konflikcie izraelsko-palestyńskim. Jest częścią konserwatywnego skrzydła.
Kardynał Robert Sarah (konserwatysta)
Pochodzący z Gwinei Sarah od dawna cieszy się opinią arcykonserwatysty. Broni celibatu duchownych i krytycznie odnosi się do zaangażowania Kościoła katolickiego w nowoczesne ruchy społeczne. Jest uważany za konserwatywnego faworyta.
Konklawe. Podzielony elektorat
Podział ideologiczny wśród kardynałów pokazuje wewnętrzne podziały, które zostały ukształtowane w czasie pontyfikatu papieża Franciszka. Według „The Times”, kolegium kardynalskie można podzielić na pięć obozów ideologicznych: liberałów, miękkich liberałów, umiarkowanych, miękkich konserwatystów i konserwatystów.
Największy blok składa się z liberałów i miękkich liberałów, ale żadna pojedyncza frakcja nie ma wyraźnej większości, co wskazuje, że zakulisowe budowanie konsensusu będzie miało kluczowe znaczenie podczas tego konklawe.
— Ogólnie rzecz biorąc, myślę, że fakt, że według moich obliczeń ponad 100 kwalifikujących się papieskich elektorów zostało wyznaczonych przez Franciszka, może mieć głęboki wpływ na wynik — powiedziała „Newsweekowi” prof. Cristina Traina z Uniwersytetu Fordham. — Oznacza to, że możemy nie zobaczyć wahadła odchylającego się od priorytetów Franciszka.
Zdecentralizowane przywództwo Franciszka i nacisk na integrację przekształciły kurię rzymską, wynosząc świeckich profesjonalistów na najwyższe stanowiska w Watykanie. Jednak reformy te wywołały również niezadowolenie wśród bardziej tradycjonalistycznych frakcji w kościele.
— Od czasu swojego wyboru Franciszek konsekwentnie pracował nad wprowadzeniem większej przejrzystości i profesjonalizmu do kurii, czy różnych urzędów watykańskich — powiedziała dr Michele Dillon, dziekan College of Liberal Arts na University of New Hampshire. — Niewątpliwie te reformy organizacyjne nie zadowoliły wszystkich, a to niezadowolenie może wpłynąć na to, jak niektórzy kardynałowie podejdą do wyboru następnego papieża.
Następny papież. Co będzie dalej?
W poniedziałek Watykan poinformował, że ciało Franciszka zostanie przeniesione do Bazyliki Świętego Piotra już w środę, aby umożliwić wiernym oddanie mu czci w ciągu trzech dni.
Pogrzeb odbędzie się na Placu Świętego Piotra, przy sprzyjającej pogodzie, z dwugodzinnym nabożeństwem prowadzonym głównie w języku łacińskim. Będzie on w dużej mierze zgodny z formatem tradycyjnego pogrzebu katolickiego, z dodatkowymi obrzędami papieskimi.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”
