Ktoś kiedyś wypuścił w świat mit o 21 dniach, że dokładnie tyle wystarczy systematyczności, aby coś stało się nawykiem. Tak naprawdę badanie przeprowadzane na ten temat pokazywało coś innego.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Wyobraź sobie albo przypomnij, jeśli to znane Ci doświadczenie, że masz postanowienie noworoczne pod tytułem: będę ćwiczyć. Trzeba trochę zrzucić, uelastycznić ciało. Zapiszę się na zajęcia z trenerem. Idziesz. Jest pełna mobilizacja, mimo że często nie chce Ci się wyjść z domu. Zaczynasz widzieć pierwsze efekty po miesiącu, potem kolejne. Po trzech miesiącach jesteś już zadowolony z wyników. Widzisz efekty. Widzisz, że ten trening działa. Wtedy albo kontynuujesz z trenerem dalej, albo efekt, który osiągnąłeś, jest już tak zadowalający, że mobilizacja do samodzielnych ćwiczeń bez trenera jest wysoka, bo nie chcesz stracić tego, co uzyskałeś, i czujesz już zmianę w samopoczuciu. Nie wyobrażasz sobie już nie poćwiczyć w tygodniu.
Czasem jest tak, że masz to samo postanowienie. Idziesz. Spotykasz się z trenerem trzy lub cztery razy. On ustala dla Ciebie trening i masz go kontynuować sam. Idziesz jeszcze raz, dwa i później może jeszcze trzeci raz, i… odpuszczasz. Nie ma efektu, nie ma motywacji.
Neuroplastyczność działa jak praca na siłowni z trenerem. Dopóki nie powstaną nowe połączenia neuronalne między komórkami nerwowymi, aktywność nie stanie się nawykiem. Nie stanie się częścią Twojego charakteru.
Nieużywane połączenia (nawet jeśli już się stworzą) zanikają. Żeby jakaś aktywność lub zachowanie mogło zacząć należeć do Twojej osobowości, Twojego charakteru, musi się najpierw stać automatycznym mechanizmem Twojego mózgu. A staje się nim wtedy, kiedy działanie powtarzane jest tak długo, aż powstaną nowe połączenia między neuronami, które zrodziły się w Twoim mózgu, abyś mógł wykonywać to, co chcesz, żeby stało się Twoim nawykiem.
Ktoś kiedyś wypuścił na świat mit o 21 dniach — że dokładnie tyle wystarczy systematyczności, aby coś stało się nawykiem. Tak naprawdę badanie przeprowadzane na ten temat pokazywało, że to się zadziało najszybciej w ciągu tych 21 dni, a najpóźniej po ponad około 260 dniach. Średnią, czyli tak zwaną normą, okazało się około 70 dni. Zatem tak jak z trenerem personalnym — minimum dwa do trzech miesięcy regularnego treningu i Twoje neurony w temacie nowego nawyku powinny się już dość dobrze komunikować.
Mózg uczy się przez całe życie
Trzeba zaznaczyć, że najszybszy okres nauki dla mózgu to czas niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa. Dobra wiadomość jest jednak taka, że tworzenie się połączeń między neuronami odbywa się całe życie, więc chcesz czy nie, dotyczy to także mózgu dorosłego. Neuroplastyczność w tym późniejszym okresie jest stymulowana:
• wiekiem biologicznym,
• stanem zdrowia,
• aktywnością intelektualną (nauką, koncentracją na uczeniu się czegoś nowego),
• zróżnicowaniem środowisk: poznawaniem różnych kultur, podróżowaniem itp.,
• grą na instrumentach,
• dietą przeciwzapalną (bogatą w polifenole, cynk, kurkuminę, kwasy OMEGA 3) i nieprzejadaniem się,
• aktywnością fizyczną,
• regulacją układu nerwowego (dobrym snem, regeneracją),
• dotlenieniem,
• prawidłową pracą tarczycy.
Neuroplastyczność i adaptacja mózgu są mocno powiązane z uczeniem się, nabywaniem nowych umiejętności, a także ze zdolnościami poznawczymi, takimi jak: spostrzeganie zmysłami i odczuwanie, uwaga, selekcja informacji, które otrzymuje nasz mózg, pamięć, logiczne myślenie, łączenie faktów, kojarzenie i zdolność wykorzystywania zdobytej wiedzy i uaktualniania jej. Im bardziej i regularniej się uczymy, tym sprawniejszy do adaptacji jest nasz mózg.
Co z tym hejtem?
Jak to przełożyć na lęk przed oceną lub sytuację, kiedy ktoś mnie hejtuje albo krytykuje? Kiedy masz do czynienia ze stresem czy lękiem z tym związanym, ale regularnie dbasz o regenerację Twojego mózgu, zwiększasz neuroplastyczność poprzez praktykowanie jednego z treningów wzmacniania poczucia wartości — Twój mózg adaptuje Cię w takiej sytuacji szybciej. Wtedy koncentrujesz się na tym, co dla Ciebie ważne i czego się nauczyłeś podczas wspomnianych treningów, nie odczuwając potrzeby skupiania się na lęku czy stresie wywołanym słowami krytyki. Mówiąc jeszcze prościej — masz większy dystans.
Rozumiejąc konieczność, skuteczność i sens regularności, możemy przejść do rytuałów, których warto uczyć swój mózg, żeby wzmacniać w sobie poczucie wartości, dobre samopoczucie ze sobą i budować długoterminowo mocną samoocenę (…).
Stałe, wspierające nasze ciało i umysł aktywności — tak zwane zdrowe nawyki — są udowodnionym sposobem na długowieczność i długoterminowo sprawny mózg. Potwierdzenie tego mamy dzięki przeprowadzonej przez Dana Buettnera analizie „błękitnych stref” — miejsc, w których ludzie żyją najdłużej.
Możesz wprowadzić wiele rytuałów do swojego życia, które będą Ci pomagać budować poczucie wartości i utrzymywać je na wysokim poziomie. Wiele badań wyraźnie pokazuje, jak możemy ten stan wzmacniać w codziennym życiu.
Fragment książki „Mózg odporny na krytykę. Neuronaukowe i psychologiczne metody radzenia sobie z lękiem przed oceną i hejtem” autorstwa Justyny Żejmo wydanej przez Wydawnictwo Sensus. Tytuł, lead i skróty od redakcji „Newsweeka”. Książkę można kupić tutaj.
Okładka książki „Mózg odporny na krytykę. Neuronaukowe i psychologiczne metody radzenia sobie z lękiem przed oceną i hejtem”
