Prognozy CAMS dotyczące składu atmosfery, oparte na analizie obserwacji satelitarnych, zawierają informacje o ilości SO2 w atmosferze, których znaczące źródło mogą stanowić erupcje wulkaniczne. Pomiary przeprowadzone dla Islandii po erupcji odnotowały chmury o zwiększonym całkowitym obciążeniu słupowym (do 10 jednostek Dobsona). Chmury przemieszczają się na wschód z północnego Atlantyku przez Irlandię i Wielką Brytanię. Do Skandynawii dotrą najprawdopodobniej w środę. Następnie przemieszczą się nad Bałtykiem i przejdą nad państwami bałtyckimi, Polską i północno-zachodnią Rosją, w piątek.
Starszy naukowiec CAMS, Mark Parrington, komentuje: „Poprzednie erupcje nie wyemitowały na tyle SO2, aby można było je monitorować i odnotowywać w naszym systemie. Tym razem ilość wyemitowanego SO2 była bardzo wyraźna w obserwacjach. Ściśle monitorujemy powstałą chmurę, mimo że nie spodziewamy się, aby jej przemieszczanie nad północną Europą miało mieć wpływ na jakość powietrza na powierzchni czy klimat”.
Dyrektor CAMS, Laurence Rouil, dodaje: „Erupcje wulkaniczne i emisje dużej ilości związków siarki mogą wpływać nie tylko na jakość powietrza w regionie, w którym miały miejsce – mogą oddziaływać na globalne procesy, takie jak stężenie ozonu w stratosferze. Skutki erupcji wulkanicznych na Islandii w atmosferze nie były jeszcze tak poważne. Teraz najważniejsze jest, aby kontynuować monitorowanie rozwoju sytuacji”.
Pomiary SO2 CAMS, wykonane na podstawie zebranych danych satelitarnych zakładają początkową wysokość iniekcji na poziomie około 5 km. Na podstawie danych pochodzących ze Zintegrowanego Systemu Prognozowania (IFS) obsługiwanego przez Europejskiego Centrum Średnioterminowych Prognoz Pogody (ECMWF) przewidywane jest przemieszczanie się chmury przez następne 5 dni.
Bieżące prognozy inicjowane są na podstawie nowych obserwacji co 12 godzin. ECMWF wdraża działania CAMS w imieniu Unii Europejskiej. Prognozy CAMS pokazują stan gazowy SO2 w atmosferze, ale nie dostarczają informacji na temat popiołu wulkanicznego, który znajduje się pod obserwacją Volcanic Ash Advisory Centres (VAACs).
