Były brawa na pożegnanie prezydenta Andrzeja Dudy podczas Zgromadzenia Narodowego, na którym ślubowanie złożył Karol Nawrocki. Jednak niektórzy posłowie PiS narzekają, że Duda chętnie brawa przyjął, ale na koniec swojej prezydentury nie zaprosił posłów PiS do Pałacu, by im podziękować.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że z nami jesteś!
Foto: Newsweek
– To były teatralne oklaski. Nawet nie wszyscy je bili – mówi jeden z posłów PiS zdegustowany tym, że ustępująca głowa państwa nie podziękowała klubowi PiS.
Przy powitaniach wygłoszonych przez marszałka Sejmu Szymona Hołownię, gdy wywołał ustępującego prezydenta, ławy PiS skandowały: „Dziękujemy! Dziękujemy!”. Duda, wraz z żoną Agatą Kornhauser–Dudą, wstali wówczas i pozdrawiali z galerii siedzących niżej posłów.
„Dziękujemy” nie było tak gromkie, jak skandowane chwilę później hasło: „Karol Nawrocki prezydentem Polski!”.
W czasie orędzia Nawrocki dziękował Dudzie za 10 lat z „wieloma sukcesami” i za to, że pomógł mu płynnie przejąć urząd prezydenta.
Niesmak i rozgoryczenie
Niektórzy posłowie PiS wściekli się na prezydenta, bo ze wszystkimi się pożegnał, ordery rozdał, ale nie zaprosił całego klubu PiS do Pałacu Prezydenckiego. – A to przecież klub PiS pracował na niego w kampaniach. Nie zaprosił nas do Pałacu, by nam podziękować – złości się jeden z rozmówców. Stąd niesmak i rozgoryczenie.
W szeregach PiS są także pretensje do – byłej już – pierwszej damy Agaty Kornhauser–Dudy. W czasie uroczystości wręczania dymisji z zajmowanych funkcji prezydenckim ministrom pierwsza dama radośnie się z wszystkimi pożegnała. Z wielką ulgą, że to już koniec pobytu w Pałacu. W PiS to odnotowano. Forma pożegnania z Pałacem została odebrana jako coś, co nie przystoi. – Piosenka ładna, ale nie na tę okazję – podkreśla jeden z rozmówców z klubu PiS.
Nie jej świat
Współpraca z pierwszą damą była trudna dla wielu osób z Pałacu. W książce „Duduś. Prezydent we mgle. Kulisy Pałacu Andrzeja Dudy” jeden ze współpracowników wspominał: – Wiele było takich rzeczy. Na przykład: jest umówione jakieś wydarzenie, ma się odbyć w pałacu prezydenckim – powiedzmy, że ma być w czwartek. Wszystko już jest prawie gotowe, a pani prezydentowa mówi „nie”. A dlaczego? „Bo ja w czwartek akurat mam coś innego”. No i okazuje się, że ta inna rzecz ma ewidentnie mniejszą wagę: coś w stylu spotkania z kołem gospodyń wiejskich pod Otwockiem. No, ale jak pani Agata coś sobie umyśli, to mówi: „A wy sobie teraz radźcie”, „Macie wszystko zmienić, przełożyć”. Nieraz tłumaczyliśmy pani Agacie: „Ależ pani prezydentowo, już zaproszonych jest ze sto osób”. A ona na to: „A to trzeba było to ze mną wcześniej ustalić, nie widzę powodu, żebym musiała zmieniać swoją decyzję, do widzenia”. I tyle. Wychodzi. Wtedy cała kancelaria musi wszystko odwoływać, przekładać. O tym się nie mówiło przez 10 lat, ale praca z Agatą Dudą jest potwornie trudna. Wielu ludzi potrafiła rozwścieczyć.
Agata Kornhauser–Duda nie chciała być pierwszą damą. Unikała mediów, choć zakulisowo potrafiła nawet nakłaniać swojego męża do wet. Wcale nie była cichą pierwszą damą – za zamkniętymi drzwiami mówiła głośno. Minister: – Nigdy nie chciała dawać wywiadów. Myślę, że dużo takiego wycofania u Agaty Dudy wynikało też z tego, że polityka to kompletnie nie był jej świat. Nie brylowała na salonach.
