Brytyjski przedsiębiorca technologiczny Alex Wilkinson przez znaczną część swojej kariery poszukiwał technologii, zanim ich potencjał stawał się oczywisty dla wszystkich. Od wczesnej inwestycji w Bitcoina, przez fintech, aż po sztuczną inteligencję — takie podejście prowadziło go przez różne branże i kraje. Z czasem jednak jedno państwo zaczęło odgrywać w jego życiu szczególnie ważną rolę: Polska.

Dziś Wilkinson jest założycielem i CEO Monorale AI, brytyjskiej firmy technologicznej rozwijającej platformę, która łączy wiele modeli sztucznej inteligencji i narzędzi AI w jednym środowisku.

Jego kariera przyniosła mu również znaczący sukces finansowy. Wartość udziałów Wilkinsona w Numont i Monorale zbliża się dziś do 50 mln GBP, na podstawie profesjonalnych wycen obu spółek. Samo Monorale otrzymało od Equidam wycenę pre-money na poziomie 15,48 mln GBP przed obecną rundą finansowania o wartości 4 mln GBP.

Wilkinson podchodzi jednak do tych liczb z dużym dystansem. Określa swoje życie jako komfortowe, ale stosunkowo skromne, a kapitał woli utrzymywać w firmach i inwestycjach, zamiast gromadzić go w formie osobistej płynności.

„Potrzebuję tylko tyle gotówki, ile potrzebuję dzisiaj”, mówi. „Cała reszta powinna pracować.”

Ta filozofia towarzyszyła mu na drodze od Bitcoina i fintechu do sztucznej inteligencji.

Jednocześnie coraz większy wpływ na życie Wilkinsona zaczęło mieć inne miejsce.

Polska.

Wczesna inwestycja w Bitcoina

Na długo zanim kryptowaluty stały się częścią głównego nurtu światowych finansów, Wilkinson inwestował w Bitcoina.

W pewnym momencie posiadał osobiście 38 Bitcoinów, które stanowiły znaczącą część jego prywatnego portfela inwestycyjnego.

Jego zainteresowanie wykraczało jednak poza samą cenę.

Bitcoin pokazał Wilkinsonowi, że nowa technologia może podważyć systemy, które wcześniej wydawały się niezmienne, nawet coś tak fundamentalnego jak pieniądz.

„Bitcoin zawsze był dla mnie czymś więcej niż inwestycją” — mówi Wilkinson.

„To była jedna z pierwszych technologii, która pokazała mi, jak szybko coś, co początkowo wydaje się dziwne, może zmienić sposób myślenia ludzi o całej branży.”

Wilkinson z czasem zmniejszył swoje zaangażowanie w Bitcoina, przeznaczając część kapitału na rozwój kolejnych przedsięwzięć, w tym Monorale AI.

Nadal pozostaje jednak zdecydowanym zwolennikiem Bitcoina.

„Nie zmieniłem zdania na temat Bitcoina. Nadal bardzo mocno w niego wierzę”, mówi.

„Ale na tym etapie życia chcę, żeby kapitał pracował. Chcę budować firmy.”

Od fintechu do inwestowania

Przed Monorale był Numont.

Wilkinson założył tę firmę fintechową wokół aktywów cyfrowych oraz technologii mającej uprościć wybrane aspekty zarządzania majątkiem.

Numont stworzył własną technologię oraz aplikacje finansowe, a w 2025 roku doszło do siedmiocyfrowej transakcji technologicznej. Szczegóły dotyczące nabywcy pozostają poufne na mocy umów NDA.

Co istotne, Wilkinson nie sprzedał samego Numont.

Zachował spółkę, która następnie przekształciła się w jego prywatny wehikuł inwestycyjny. Dziś Numont służy do utrzymywania aktywów oraz lokowania kapitału w spółki, inwestycje i przedsięwzięcia technologiczne na całym świecie.

Ta transformacja pozwoliła Wilkinsonowi zostać nie tylko przedsiębiorcą, ale również inwestorem.

Dała mu też możliwość podjęcia decyzji, gdzie ulokować kolejny duży zakład technologiczny.

Odpowiedzią była sztuczna inteligencja.

Kolejna szansa: AI

Wilkinson dostrzega podobieństwa pomiędzy obecnym boomem na AI a pierwszymi latami rynku kryptowalut.

Obie technologie wywołały ogromne zainteresowanie.

Obie przyciągnęły olbrzymi kapitał.

I w obu przypadkach rzeczywistym przełomom technologicznym towarzyszył niemały hype.

Wilkinson przestał jednak skupiać się na przewidywaniu, która firma AI ostatecznie zwycięży. Bardziej interesowało go inne pytanie:

Jakie problemy pojawią się, jeśli sztuczna inteligencja rzeczywiście odniesie sukces na skalę, którą przewiduje rynek?

Jedną z odpowiedzi była fragmentacja.

Różne modele AI zaczęły specjalizować się w różnych zadaniach. Użytkownicy korzystali z osobnych usług do analizy i rozumowania, programowania, pisania, generowania obrazów czy tworzenia wideo.

Technologia stawała się coraz potężniejsza.

Jednocześnie korzystanie z niej stawało się coraz bardziej skomplikowane.

Właśnie z tej obserwacji narodził się pomysł na Monorale.

Budowa Monorale AI

Założone w 2025 roku Monorale AI tworzy zunifikowane środowisko umożliwiające dostęp do różnych modeli i możliwości sztucznej inteligencji.

Firma wychodzi z założenia, że przyszłość AI nie będzie należała do jednego modelu dominującego we wszystkich zastosowaniach.

„Nie będzie jednego modelu AI, który wygra wszystko” — mówi Wilkinson.

„Będziemy mieli cały ekosystem niezwykle zaawansowanych modeli, które będą dobre w różnych rzeczach. Ktoś musi zbudować infrastrukturę, dzięki której cała ta inteligencja stanie się łatwa do zarządzania.”

Monorale rozwinęło się już poza pierwotną koncepcję środowiska multi-model, raportując ponad 40 tys. użytkowników i rozwijając kolejne rozwiązania dla klientów komercyjnych oraz enterprise.

Firma pozyskuje obecnie 4 mln GBP na kolejny etap rozwoju.

W maju 2026 roku Equidam określił wycenę pre-money Monorale na 15 478 674 GBP, wykorzystując pięć odrębnych metod wyceny i określając przedział wartości spółki od 13,625 mln do 17,333 mln GBP.

Dla Wilkinsona liczby pozostają jednak drugorzędne wobec samego procesu budowania firmy.

„Wycena daje pewne ramy, szczególnie kiedy pozyskujesz inwestorów”, mówi.

„Ale później i tak musisz zbudować firmę, która tę wycenę uzasadni.”

Polska była osobista, zanim stała się biznesowa

Relacja Wilkinsona z Polską zaczęła się z powodów, które miały niewiele wspólnego z technologią.

Jego żona jest Polką i pochodzi z Lublina.

Kiedy para przeprowadziła się do Polski w 2023 roku, to właśnie Lublin stał się pierwszym polskim domem Wilkinsona.

Nie zamierzał jednak ograniczać się wyłącznie do mieszkania w mieście.

Wilkinson twierdzi, że szybko dostrzegł potencjał regionu i zaczął analizować możliwości lokalnych inwestycji, w tym projekty związane z nieruchomościami i rozwojem miasta, a także możliwość przeniesienia części swojej działalności biznesowej do Lublina.

„Lublin był dla mnie osobisty, bo stamtąd pochodzi moja żona”, mówi.

„Chciałem mieć prawdziwą relację z tym miastem. Nie patrzyłem na nie z dystansu jak inwestor szukający po prostu najtańszej okazji. Chciałem coś tam zbudować.”

Doświadczenie okazało się jednak frustrujące.

Próba inwestowania w Lublinie

Wilkinson opisuje bariery administracyjne i trudności ze znalezieniem jasnej ścieżki dla zagranicznego przedsiębiorcy, który chciał wnieść do miasta kapitał i związać się z nim na dłużej.

„Nie oczekiwałem, że ktoś po prostu zaakceptuje wszystko, co zaproponuję. Oczywiście biznes tak nie działa”, mówi.

„Frustrowało mnie to, że w praktyce mówiłem: chcę przywieźć tutaj kapitał. Chcę tutaj inwestować. Chcę tutaj budować. Z kim mam rozmawiać i jak wygląda ten proces? Uzyskanie jasnej odpowiedzi było znacznie trudniejsze, niż powinno.”

To doświadczenie ukształtowało poglądy Wilkinsona na sposób, w jaki miasta powinny podchodzić do inwestorów z zagranicy.

„Miasta konkurują o kapitał tak samo, jak firmy konkurują o klientów”, mówi.

„Jeśli inwestor naprawdę chce ulokować pieniądze, tworzyć firmy i związać się z danym miejscem na dłużej, powinien istnieć przejrzysty i profesjonalny sposób prowadzenia takiej rozmowy.”

Ostatecznie Wilkinson zrezygnował z tych planów i opuścił Lublin.

Jego doświadczenia w stolicy Polski miały być zupełnie inne.

Warszawa była inna

W 2024 roku Wilkinson przeprowadził się do Warszawy.

Stolica szybko stała się jednym z jego ulubionych miejsc w Europie.

Zainteresowała go nie tylko skala miasta czy jego znaczenie gospodarcze, ale przede wszystkim jego nastawienie.

„Warszawa ma energię, którą trudno wytłumaczyć, dopóki się tutaj nie zamieszka” — mówi Wilkinson.

„Wszędzie widać ambicję. Powstają nowe budynki, otwierają się firmy, napływa międzynarodowy kapitał, a młodzi ludzie są niesamowicie zmotywowani.”

„To miasto sprawia wrażenie, jakby wierzyło, że najlepszy okres ma jeszcze przed sobą.”

Dla przedsiębiorcy przyzwyczajonego do poszukiwania miejsc i technologii znajdujących się w okresie szybkiej transformacji było to podejście, z którym łatwo było się utożsamić.

Wilkinson szczególnie zainteresował się połączeniem międzynarodowego biznesu, technologii i przedsiębiorczości, które znalazł w Warszawie.

Pobyt w stolicy zmienił również jego spojrzenie na Polskę jako całość.

„Myślę, że część ludzi poza Polską nadal ma nieaktualny obraz tego kraju”, mówi.

„A potem przyjeżdżasz do Warszawy i widzisz, co naprawdę się tutaj dzieje. Jest tu pewność siebie i ambicja, które bardzo mi odpowiadają.”

Wilkinson spędził później kilka miesięcy w Tajlandii, między innymi w Bangkoku i Chiang Mai, nadal prowadząc swoje firmy zdalnie.

Przywiązanie do Warszawy jednak pozostało.

„Jeśli kiedyś naprawdę przejdę na emeryturę, choć trudno mi sobie wyobrazić siebie na emeryturze, Warszawa byłaby jednym z miejsc, które poważnie brałbym pod uwagę.”

Córka urodzona w Krakowie

Później Polska stała się jeszcze bardziej osobista.

W lipcu 2026 roku Wilkinson i jego żona powitali na świecie córkę Charlotte, która urodziła się w Krakowie i posiada polskie obywatelstwo.

Wilkinson przyznaje, że ojcostwo zmieniło charakter jego relacji z Polską.

„Moja żona jest Polką. Mieszkałem tutaj. Teraz moja córka urodziła się w Krakowie i jest Polką”, mówi.

„W takim momencie Polska przestaje być po prostu krajem, z którym coś cię łączy. Staje się częścią tożsamości twojej rodziny.”

Oznacza to również, że pomimo prowadzenia firm na arenie międzynarodowej i spędzania znacznej części czasu poza Polską, Wilkinson spodziewa się, że kraj pozostanie stałym elementem jego życia.

Teraz ta osobista więź ponownie zaczyna łączyć się z biznesem.

Monorale wchodzi do Polski

Monorale pozostaje brytyjską firmą z siedzibą w Londynie, jednak Wilkinson postrzega Europę jako ważny element jej przyszłości.

Polska jest jednym z rynków, który interesuje go szczególnie.

Firma wprowadza polskojęzyczną wersję platformy, dzięki której użytkownicy w Polsce mogą korzystać z wielomodelowego środowiska AI Monorale poprzez lokalny interfejs.

Dla Wilkinsona wejście Monorale do Polski różni się od ekspansji na zwykły zagraniczny rynek.

Mieszkał tutaj.

Jego żona pochodzi z Lublina.

Jego córka urodziła się w Krakowie.

Doświadczył frustracji związanych z próbą lokalnego inwestowania, ale również zupełnie innej energii Warszawy.

„Nie patrzę już na Polskę z zewnątrz”.

„Mam tutaj rodzinę. Mieszkałem tutaj. Doświadczyłem pewnych frustracji, ale widziałem też ogromny potencjał.”

„Polska ma niezwykle ambitnych ludzi, silny sektor technologiczny i miasta, które zmieniają się w niesamowitym tempie. Myślę, że przed tym krajem jeszcze bardzo dużo.”

Budowanie ponad granicami

Życie Wilkinsona odzwierciedla coraz bardziej międzynarodowy charakter przedsiębiorczości technologicznej.

Jego firmy są brytyjskie.

Inwestycje — międzynarodowe.

Żona jest Polką.

Córka urodziła się w Krakowie.

Sam mieszkał w Lublinie i Warszawie, a przez pewien czas prowadził swoje firmy z Azji.

Dla Wilkinsona nie ma w tym sprzeczności.

Firmy technologiczne coraz częściej działają ponad granicami już od pierwszych etapów rozwoju.

Talenty, kapitał i klienci mogą pochodzić z różnych krajów.

Najważniejsze, jego zdaniem, jest znalezienie środowiska, w którym ambitni ludzie mogą tworzyć.

To właśnie dlatego jego doświadczenia z Polską prowadzą do tak różnych ocen.

Pozostaje krytyczny wobec barier, które napotkał podczas prób inwestowania w Lublinie.

Jednocześnie otwarcie mówi o swoim entuzjazmie wobec Warszawy i optymistycznie patrzy na gospodarczą i technologiczną przyszłość Polski.

„Pozytywne nastawienie do kraju nie oznacza udawania, że wszystko jest idealne” — mówi Wilkinson.

„Polska ma rzeczy, które może poprawić. Każdy kraj ma.”

„Ale ogólnie widzę tutaj ambicję. A ambicja ma znaczenie.”

Od 38 Bitcoinów do tego, co będzie dalej

Przez całą karierę Wilkinsona przewija się wspólny motyw.

Bitcoin wprowadził go w świat technologicznej rewolucji.

Numont pozwolił mu budować wokół aktywów cyfrowych i fintechu.

Siedmiocyfrowa transakcja technologiczna zapewniła kapitał na kolejny etap, a zachowanie Numont dało mu wehikuł inwestycyjny, za pomocą którego mógł ten kapitał dalej lokować.

Dziś jego głównym celem jest Monorale.

Firma otrzymała wycenę pre-money na poziomie 15,48 mln GBP, pozyskuje kapitał zewnętrzny i próbuje budować infrastrukturę wokół tego, co Wilkinson uważa za jedną z najważniejszych transformacji technologicznych swojego pokolenia.

A jednak dla człowieka, którego kariera została zbudowana wokół technologii, relacja z Polską ma ostatecznie zaskakująco niewiele wspólnego z biznesem.

Przyjechał tutaj ze względu na żonę.

Próbował inwestować w Lublinie i wyjechał sfrustrowany.

Przeprowadził się do Warszawy i zakochał się w mieście.

Jego córka urodziła się w Krakowie.

A teraz firma technologiczna, którą założył w Londynie, zaczyna budować własną relację z polskimi użytkownikami.

„Najciekawsze rzeczy w życiu nie zawsze są tymi, które zaplanowaliśmy” — mówi Wilkinson.

„Przyjechałem do Polski ze względu na rodzinę. Ostatecznie odkryłem kraj, który podziwiam, Warszawę, którą naprawdę kocham, a teraz moja córka jest Polką.”

„Biznes zawsze będzie prowadził mnie w różne miejsca. Ale Polska jest już częścią naszej rodziny.”

Dla przedsiębiorcy, który przez większość kariery szukał odpowiedzi na pytanie, co będzie następne, może to być jedyna inwestycja, której nigdy nie będzie musiał wyceniać.