Sadziec purpurowy zmieni cały ogród. Stanie się purpurową ścianą

Niedawno informowaliśmy o tym, że choćby popularny i znany większości głóg to świetny krzew, który może być alternatywą dla tuj w naszym ogrodzie. Nie dość, że przepięknie pachnie, to jest tak gęsty, że nikt się przez niego nie przedrze. Do grupy roślin i krzewów, które mogą stworzyć piękny żywopłot zalicza się też sadziec purpurowy.

Jest jedną z najwyższych bylin

Sadziec purpurowy (Eutrochium purpureum) jest wieloletnią rośliną z rodziny astrowatych. Pochodzi z wschodniej i środkowej Ameryki Północnej – występuje w stanie Ontario na wschód do New Hampshire, sięga aż po Florydę, Luizjanę i Oklahomę.

Sadziec jak na bylinę jest monstrualny – dorasta do prawie 2,5 m wysokości i osiąga blisko 1,2 m szerokości. Jego łodygi są wyprostowane, grube i okrągłe, o lekko fioletowych zabarwieniu. W miarę kwitnienia często uginają się pod ciężarem kwiatów. Liście są duże – osiągają 30 cm długości i mają lekko pomarszczoną fakturę. To w czym tkwi cały urok sadźca to jego kwiaty – są purpurowe i tworzą duże, luźne, wypukłe grona. Sadziec purpurowy kwitnie od połowy lipca do końca lata i przyciągają wiele owadów, które żywią się nektarem produkowanym przez kwiaty.

Sadziec purpurowy nie potrzebuje zbyt dużo uwagi

Wbrew pozorom ta wysoka bylina nie ma równie wielkich wymagań. Jest bardzo łatwy w uprawie. Lubi półcień i żyzne, trochę wilgotne podłoże. Szybko jednak adaptuje się do innych warunków. Również bardzo łatwo się go rozmnaża, zarówno przez wysiew jak i sadzonki czy podział kęp.

Sadziec purpurowy jest mrozoodporny. Ma na tyle sztywne pędy, że nie trzeba go podwiązywać. Jednak wyjątek stanowi okres kwitnienia. Rzadko atakują go szkodniki czy choroby. Sadziec to trwała i niewymagająca roślina, uchodząca za najlepszą dla początkujących ogrodników.