Samolot Pan Am odnaleziony. Przełom po 74 latach od katastrofy

Po 74 latach odnaleziono wrak samolotu linii Pan Am, który rozbił się u wybrzeży Portoryko w 1952 roku. W katastrofie zginęły 52 osoby, choć początkowo przeżyły uderzenie w wodę.
Samolot został zlokalizowany na dnie Atlantyku przy użyciu sonaru, a miejsce katastrofy uznaje się za miejsce spoczynku ofiar i nie planuje się wydobycia wraku.
Na rozmiar tragedii wpłynął brak skutecznej komunikacji oraz nieprzestrzeganie instrukcji bezpieczeństwa, co doprowadziło do zmian w procedurach lotniczych.
Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Interii, otwiera się w nowym oknie

Samolot Pan Am „Clipper Endeavor” został odnaleziony w czerwcu, lecz dopiero we wtorek poinformowano o przełomie w tej sprawie. W poszukiwaniach brała udział Fundacja Air/Sea Heritage we współpracy m.in. z programem „Expedition Unknown” kanału Discovery Channel.

Wrak spoczywa na dnie Oceanu Atlantyckiego u północnego wybrzeża Portoryko. Odkrycie kładzie kres trwającej od dziesięcioleci tajemnicy, jaką otoczona była katastrofa samolotu typu Douglas DC-4 – podaje stacja CNN.

Samolot Pan Am znaleziony na dnie Atlantyku. Odkrycie pod 74 latach od tragedii

Maszyna runęła do Atlantyku wkrótce po starcie z Portoryko 11 kwietnia 1952 roku. Na pokładzie było 64 pasażerów i pięciu członków załogi.

Choć początkowe uderzenie przeżyli wszyscy pasażerowie, to uratowano jedynie 17 osób. Reszta zginęła w szybko tonącym wraku. Śledczy ustalili, że częściowo powodem ich śmierci był brak tego, co obecnie znamy jako instruktaż zasad bezpieczeństwa. Tragedia stała się impulsem do wprowadzenia zmian w branży lotniczej.

„Wszyscy jesteśmy oszołomieni i zachwyceni tym odkryciem, ale jednocześnie ogarnia nas pokora na myśl o tym, co wydarzyło się w tym miejscu tak dawno temu” – napisał w komunikacie Russ Matthews, prezes i współzałożyciel Fundacji Air/Sea Heritage.

Dokonali odkrycia przez przypadek. Pomógł statek badawczy

Ekipa poszukiwawcza, w skład której wchodziła również firma Deep Sea Vision, wykorzystała sonar o wysokiej rozdzielczości. Wrak zlokalizowano 2 czerwca na głębokości ponad 600 metrów.

Odkrycia dokonał wyposażony w jeden z najnowocześniejszych systemów sonarowych statek badawczy, który akurat przepływał przez zawężony przez ekipę obszar poszukiwań. Jednostka zgodziła się zatrzymać na 48 godzin, aby pomóc w poszukiwaniach.

– Zanurzył się na około 30 godzin i przeskanował dno morskie w naszym docelowym obszarze, po czym powrócił na powierzchnię – i tam właśnie go znaleźliśmy – powiedział Josh Gates, prowadzący program „Expedition Unknown” na kanale Discovery Channel.

Wrak samolotu Pan Am nie zostanie wydobyty

Samolot przełamał się na dwie części. Kolejne badania jednoznacznie potwierdziły, że to poszukiwana maszyna – zdjęcia wyraźnie ukazują charakterystyczne logo linii Pan American oraz nadal czytelną nazwę samolotu.

– Nie ma planów wydobycia wraku ani naruszania go w jakikolwiek sposób – poinformował rzecznik programu „Expedition Unknown”, zaznaczając, że miejsce to jest grobem dla osób, które zginęły w katastrofie. Fundacja Air/Sea Heritage współpracuje z rządem Portoryko w celu rozszerzenia ochrony miejsca katastrofy i wzywa do utworzenia pomnika ku czci ofiar.

W komunikacie ekipa poszukiwawcza podała też, że skontaktowała się z rodzinami, których bliscy zginęli w katastrofie z 1952 roku oraz z jedynymi dwoma znanymi ocalałymi.

Mieli tratwy ratunkowe dla wszystkich. Na pokładzie wybuchło zamieszanie

Według ustaleń samolot Pan Am, który leciał do Nowego Jorku, wkrótce po starcie stracił oba silniki znajdujące się po prawej stronie. To zmusiło pilota do awaryjnego lądowania na wodzie kilka minut później.

Maszyna była wyposażona w tratwy ratunkowe i inne środki dostępne dla wszystkich osób na pokładzie. Jednak doszło do zamieszania, częściowo z powodu braku instrukcji bezpieczeństwa, bariery językowej oraz braku skoordynowanej procedury ewakuacyjnej. Samolot zatonął w mniej niż trzy minuty.

Mimo że amerykańska straż przybrzeżna i siły powietrzne natychmiast przystąpiły do akcji, ratując 12 pasażerów i pięciu członków załogi, pozostałe 52 osoby na pokładzie zginęły.

Jedną znaną ocalałą z katastrofy, żyjącą do dziś, jest kobieta, obecnie 102-letnia, która jako pielęgniarka w wieku 20 lat odegrała kluczową rolę w otwarciu drzwi samolotu, aby umożliwić pasażerom wydostanie się na zewnątrz. Druga osoba w momencie tragedii była niemowlęciem. Dziecko unosiło się na powierzchni wody, zostało reanimowane przez ratowników.

– Oboje byli bardzo wzruszeni i wdzięczni, gdy poinformowano ich, że wrak został w końcu odnaleziony – powiedział Josh Gates z Discovery Channel.

Katastrofa z 1952 roku. „Pasażerowie nie chcieli zrozumieć powagi sytuacji”

Po katastrofie z 1952 roku w USA wprowadzono zmiany w przepisach dotyczących rejsów nad akwenami wodnymi. Wśród wdrożonych procedur znalazły się przedlotowe instruktaże dotyczące lokalizacji i sposobu korzystania z kamizelek ratunkowych, tratw ratunkowych oraz wyjść awaryjnych.

Podczas wydarzeń sprzed 74 lat problemem okazał się niedostateczny posłuch załogi wśród pasażerów.

– Ustanowienie przez personel pokładowy swojej autorytatywnej pozycji przed lotem sprawiłoby, że zarówno ich zadania, jak i przekaz byłyby skuteczniejsze w momencie, gdy miało to największe znaczenie – powiedział z kolei Doug Miller z Pan Am Historical Foundation.

– Relacje naocznych świadków tragedii wskazywały, że pasażerowie feralnego lotu nie chcieli zrozumieć powagi sytuacji, pomimo tego, co słyszeli od załogi – dodał.