W październiku 2024 roku Sejm uchwalił ustawę o świadczeniu honorowym. Zastąpiła ona funkcjonujący przez przeszło 50 lat – pozaustawowy – mechanizm przyznawania tego dodatku.
Świadczenie honorowe. Kto może otrzymać niemal 7 tys. zł?
Ustawa zakłada, że świadczenie honorowe przysługuje osobom, które:
-
posiadają obywatelstwo polskie, -
skończyły 100 lat, -
w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym skończyły 100 lat mają prawo do świadczenia wymienionego w ustawie o świadczeniu honorowym, np. emerytury, renty.
W przypadku spełnienia powyższych warunków prawo do świadczenia honorowego przysługuje z urzędu, co oznacza, że nie trzeba składać żadnych wniosków. Muszą to natomiast zrobić osoby, które nie pobierają emerytury ani renty, nie są objęte systemem ubezpieczeniowym, nie otrzymują świadczeń z ZUS ani KRUS. Osoby te muszą wypełnić formularz ESH i złożyć go w ZUS. Konieczne będzie przy tym dołączenie dokumentu potwierdzającego datę urodzenia (np. odpisu aktu urodzenia). Dopiero po złożeniu wniosku i weryfikacji dokumentów świadczenie zostanie przyznane przez ZUS.
Od marca br. świadczenie honorowe wynosi 6938,92 zł brutto, podczas gdy wcześniej było to 6589,67 zł brutto. Wspomniana ustawa przewiduje waloryzację dodatku na podobnych zasadach jak renty i emerytury.
Za sprawą obowiązującej od przeszło roku ustawy jest ono każdego roku waloryzowane (na podobnych zasadach jak renty i emerytury). Wcześniej przyznana raz seniorowi kwota obowiązywała do końca życia.
Wydawać by się mogło, że z racji kryterium wiekowego, świadczenie honorowe otrzymują w Polsce nieliczni. Nic bardziej mylnego. Z danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że w marcu br. liczba 100-latków, którym wypłacono dodatek wyniosła blisko 4,2 tys.
Cieszy fakt, że grono to w Polsce rośnie. Jeszcze w 2018 roku uprawnionych do świadczenia honorowego było niespełna 2 tysiące seniorów. Prognozy wskazują, że w ciągu najbliższych 15 lat liczba 100-latków w Polsce przekroczy 20 tysięcy.
