Interia współpracuje z czołowymi redakcjami na świecie. W naszym cotygodniowym, piątkowym cyklu „Interia bliżej świata” publikujemy najciekawsze teksty najważniejszych zagranicznych gazet. Założony w 1851 r. „The New York Times” to jeden z najbardziej opiniotwórczych dzienników na świecie. Jego redakcja od lat relacjonuje i komentuje najważniejsze wydarzenia na świecie z takich obszarów jak: polityka, gospodarka, nauka i kultura. Dziennikarze „The New York Times” zdobyli ponad 140 nagród Pulitzera.
Żona prezydenta Lyndona B. Johnsona była właścicielką dochodowej stacji radiowej. George W. Bush zasiadał w zarządzie firmy naftowej, gdy jego ojciec urzędował w Białym Domu. Z kolei Hunter Biden pobierał wynagrodzenie od ukraińskiej spółki gazowej w czasie, gdy jego ojciec piastował urząd wiceprezydenta. Jednak w historii Stanów Zjednoczonych nie było takiego przypadku jak ten Donalda Trumpa.
Z opublikowanego we wtorek oświadczenia majątkowego wynika, że w ciągu zaledwie pierwszego roku od powrotu do Białego Domu Trump zarobił około 1,4 miliarda dolarów na kryptowalutach. To właśnie ten rynek zyskał najwięcej na jego własnych decyzjach jako głowy państwa.
Donald Trump wzbogacił się na prezydenturze. „Sytuacja bez precedensu”
W 2025 roku całkowite przychody Donalda Trumpa wzrosły do poziomu co najmniej 2,2 miliarda dolarów. Dla porównania, w roku 2024 – czyli jeszcze przed powrotem do Białego Domu – wynosiły one minimum 622 milionów dolarów.
– To jest sytuacja całkowicie bez precedensu – podkreśla Megan Gorman, prawniczka specjalizująca się w prawie podatkowym i autorka niedawno wydanej książki „All the Presidents’ Money”, w której przeanalizowała historię majątków prezydentów USA na przestrzeni ostatnich 250 lat.
Jak zauważają Megan Gorman oraz inni historycy, amerykańscy prezydenci na ogół starali się odciąć od powiązań biznesowych, które mogłyby rodzić konflikty interesów.
– Sprawowanie urzędu publicznego w historii było raczej źródłem długów niż zysków – wskazuje Lindsay M. Chervinsky, historyczka i dyrektorka biblioteki prezydenckiej Jerzego Waszyngtona w Mount Vernon.
Donald Trump i jego najbliżsi poszli jednak zupełnie inną drogą. Otworzyli nowe przedsięwzięcia, które przynoszą zyski bezpośrednio dzięki decyzjom podejmowanym przez prezydenta po powrocie do Białego Domu.
Jednym z takich przykładów jest ułaskawienie Changpenga Zhao, najbogatszego człowieka w świecie cyfrowych walut i założyciela giełdy Binance. To właśnie jego platforma stała się kluczowym partnerem dla kryptowalutowego imperium rodziny Trumpów.
Innym przykładem jest ustawa regulująca rynek stablecoinów (kryptowalut o stabilnym kursie), którą Trump podpisał w lipcu zeszłego roku w celu ich wypromowania. A stało się to zaledwie cztery miesiące po tym, jak wspierana przez jego rodzinę firma wypuściła na rynek własną cyfrową monetę tego typu.
W wielu aspektach – podkreśla Megan Gorman – działania Trumpa stanowią „zerwanie amerykańskiej umowy społecznej, zgodnie z którą przywódcy narodu stawiają dobro kraju ponad własne interesy. To założenie, którego początki sięgają jeszcze czasów Jerzego Waszyngtona”.
Biały Dom oraz rodzina Trumpów wielokrotnie zbywali wszelkie pytania o zarobki prezydenta podczas sprawowania urzędu. Jak argumentowali, rodzinnymi biznesami kierują dwaj najstarsi synowie Trumpa – Eric Trump oraz Donald Trump Jr. – więc nie ma mowy o żadnym konflikcie interesów.
– Prezydent Trump działa wyłącznie w najlepszym interesie amerykańskiego społeczeństwa – oświadczyła pod koniec maja rzeczniczka Białego Domu Anna Kelly, kiedy zapytano ją o zyskowne zakupy akcji takich firm jak Dell Technologies, dokonywane w imieniu Donalda Trumpa od czasu jego powrotu do urzędu.
– I właśnie dlatego Amerykanie zdecydowaną większością głosów ponownie wybrali go na to stanowisko, pomimo powtarzanych od lat kłamstw i fałszywych oskarżeń pod adresem jego samego oraz jego firm, przez media szerzące fake newsy – podkreśliła Kelly.
Deszcz pieniędzy po reelekcji
Większość nowych przychodów Donalda Trumpa pochodzi z branży kryptowalut. Jego rodzina weszła z impetem na ten rynek pod koniec 2024 roku – dokładnie wtedy, gdy wygrał drugą kadencję.
Donald Trump był współzałożycielem rodzinnej firmy kryptowalutowej World Liberty Financial. Jego oświadczenie majątkowe pokazuje, że zarobił na tym już 799 milionów dolarów. Znaczna część tej kwoty pochodziła z wpłaty od rządu Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który zakupił udziały w spółce.
Na trzy dni przed zaprzysiężeniem Donald Trump uruchomił memecoina $TRUMP – cyfrowego tokena o charakterze kolekcjonerskim. Jak wynika z ujawnionych danych, to przedsięwzięcie przyniosło mu kolejne 636 milionów dolarów. Kwota ta jest niemal równa całkowitym zyskom, jakie Trump osiągnął ze wszystkich swoich pozostałych działalności biznesowych na świecie w całym 2024 roku.
Biznes memecoinów Trumpa mocno zyskał na oświadczeniu Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) z lutego 2025 roku. Instytucja ogłosiła wówczas, że tego typu tokeny nie będą już podlegać jej nadzorowi. Oznaczało to całkowity zwrot w stanowisku, które komisja zajmowała za czasów administracji Bidena.
Donald Trump i jego synowie zarobili dziesiątki milionów dolarów także dzięki transakcjom na rynku nieruchomości, które zawarli z saudyjskim deweloperem. Jeden z tych projektów realizowany był we współpracy z tamtejszym rządem. Do podobnych transakcji doszło również w innych regionach świata, między innymi w Wietnamie i Rumunii.
Powyższe sumy nie uwzględniają przedsięwzięć biznesowych synów Donalda Trumpa. Mowa tu m.in. o ich niedawnych inwestycjach w firmy z sektora obronnego, platformy rynków prognostycznych, a także w spółki ubiegające się o miliardowe wsparcie federalne na wydobycie surowców krytycznych. Choć inicjatywy te nie zasilają bezpośrednio konta samego prezydenta, mogą wygenerować ogromne zyski dla jego rodziny.
Obejmując po raz pierwszy urząd prezydenta w 2017 roku, Donald Trump wraz z rodziną zobowiązał się do rezygnacji z nowych międzynarodowych projektów biznesowych. Rodzina Trumpów miała świadomość, że mogłoby to narazić ich na zarzuty czerpania korzyści z prezydentury. Mimo tych zapowiedzi pojawiły się pytania o konflikt interesów, wywołane wizytami zagranicznych delegacji rządowych oraz wydatkami lobbystów w hotelach Donalda Trumpa i innych obiektach należących do jego imperium.
Po ponownym wyborze Trumpa jego rodzina już bez żadnych oporów realizuje swoje agresywne plany biznesowe.
– Podczas pierwszej kadencji zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, żeby uniknąć choćby pozorów nieuczciwości, a i tak, szczerze mówiąc, zebraliśmy potężne lanie – powiedział Eric Trump pod koniec 2024 roku, na krótko przed wyborami, przekonując, że prezydentura kosztowała jego ojca „absolutną fortunę”.
– Nie możemy w nieskończoność stać z boku. I ja nie zamierzam tego robić – dodał.
Synowie Donalda Trumpa rzeczywiście zarządzają rodzinnym biznesem i z prawnego punktu widzenia kontrolują fundusze powiernicze, które utworzono po jego pierwszych wygranych wyborach w celu gromadzenia zysków z działalności. Prezydent jest jednak głównym beneficjentem tych funduszy, a to oznacza, że wciąż osobiście czerpie korzyści finansowe z zawieranych transakcji.
Konflikt interesów w Białym Domu? Zasady etyki byłych prezydentów USA
Dla porównania, większość współczesnych prezydentów USA decydowała się na sprzedaż swoich przedsiębiorstw, posiadanych udziałów czy pakietów akcji. George W. Bush przed wyborami sprzedał udziały w drużynie baseballowej Texas Rangers, a Jimmy Carter przekazał zarządzanie swoją farmą orzeszków ziemnych niezależnemu powiernikowi, aby uniknąć jakichkolwiek podejrzeń o konflikt interesów.
Historycy podkreślają, że w dziejach Ameryki nie było dotąd przywódcy, który angażowałby się w nowe interesy tuż przed wprowadzeniem się do Białego Domu, a następnie czerpał z nich osobiste zyski podczas sprawowania urzędu. Wskazują oni raczej na liczne przykłady działań mających na celu unikanie potencjalnych konfliktów interesów.
Prezydent Warren G. Harding podczas sprawowania urzędu nadal był właścicielem gazety w Ohio, jednak jego rodzina prowadziła ją już od blisko czterech dekad. Co więcej, gdy wokół tego biznesu zaczęły pojawiać się wątpliwości, Harding zgodził się sprzedać dziennik – transakcja doszła do skutku na krótko przed jego śmiercią w 1923 roku.
(…) w dziejach Ameryki nie było dotąd przywódcy, który angażowałby się w nowe interesy tuż przed wprowadzeniem się do Białego Domu, a następnie czerpał z nich osobiste zyski podczas sprawowania urzędu.
Kiedy po zamachu na Johna F. Kennedy’ego urząd prezydenta objął Lyndon B. Johnson, pierwsza dama, Lady Bird Johnson, przekazała swoje stacje radiowe i telewizyjne pod zarząd funduszu powierniczego. Kontrolę nad nimi przejęli niezależny prawnik oraz dotychczasowy dyrektor zarządzający tych mediów – przypomina Mark K. Updegrove, historyk i dyrektor generalny fundacji LBJ.
– Prezydenci dokładali dotąd usilnych starań, aby pokazać, że nie są powiązani z niczym, co mogłoby w jakikolwiek sposób wpłynąć na ich proces decyzyjny lub podważyć ich wiarygodność moralną – wskazuje Jeffrey A. Engel, dyrektor Instytutu Historii Prezydentury na Southern Methodist University. – Biały Dom Trumpa wydaje się zmierzać w zupełnie przeciwnym kierunku, kierując się logiką: jeśli będziemy robić to na masową skalę, opinia publiczna uzna to za nową normalność – dodaje.
Przypadek Jareda Kushnera. „Kupczenie autorytetem urzędu prezydenta”
Choć w historii zdarzało się, że dzieci bądź rodzeństwo lokatorów Białego Domu prowadziły interesy, działo się to na stosunkowo niewielką skalę w porównaniu z projektami, które w ostatnim roku zasiliły portfel Donalda Trumpa. Jednak tamte wydarzenia zawsze spotykały się z ogromnym zainteresowaniem mediów i stanowczym sprzeciwem opinii publicznej.
Wśród przykładów można wymienić markę piwa Billy Beer, reklamowaną przez brata Jimmy’ego Cartera czy Jamesa Roosevelta – syna Franklina D. Roosevelta. James był współwłaścicielem firmy ubezpieczeniowej sprzedającej polisy amerykańskim korporacjom oraz agencjom rządowym, a wszystko to działo się w czasie, gdy pracował jako doradca swojego ojca.
Gdy na łamach czasopism „The Saturday Evening Post” oraz „The New York Times” ukazały się głośne artykuły opisujące działalność ubezpieczeniową Jamesa Roosevelta, sprawa zyskała miano skandalu „Jimmy’s Got It” (Jimmy to załatwi), co ostatecznie zmusiło syna prezydenta do ustąpienia z rządowego stanowiska.
Zdaniem historyków podejście Donalda Trumpa i jego rodziny to całkowite zerwanie z tradycją dbania o unikanie choćby pozorów konfliktu interesów. Doskonałym tego przykładem jest Jared Kushner, pełniący funkcję doradcy swojego teścia ds. polityki zagranicznej na Bliskim Wschodzie, podczas gdy jego fundusz private equity zyskał miliardy dolarów od tamtejszych państwowych funduszy majątkowych.
– Uderza wręcz bezczelność i ostentacyjność, z jaką prowadzą te interesy. Mamy tu do czynienia z jawnym kupczeniem autorytetem urzędu – komentuje Mark K. Updegrove. – I właśnie to podejście czyni obecną sytuację czymś całkowicie bezprecedensowym.
Autor: Eric Lipton
Artykuł został w oryginale opublikowany na łamach „The New York Times”.
© 2026 The New York Times Company
Tłumaczenie: Monika Bortnowska
Tytuł, śródtytuły, lead oraz skróty pochodzą od redakcji.
-
Bez ambicji. Jak zmieniły się rządy Trumpa?
-
„The New York Times”: Jak Trump wciągnął USA do wojny z Iranem
