Prezydencka wygrana Karola Nawrockiego nie tylko zatrzyma wszelkie rozliczenia PiS. Przede wszystkim może doprowadzić do szybkiego upadku rządu Tuska. O tym, jak mogą wyglądać rządy Nawrockiego, wbrew pozorom wiemy całkiem sporo.
Nie ma się co dziwić, że sondaże Nawrockiego powoli rosną. Było pewne, że prędzej czy później elektorat PiS zjednoczy się wokół prezesowskiego wybranka. Zdecydowana większość wyborców PiS nienawidzi Trzaskowskiego, Tuska i Platformy do tego stopnia, że zagłosuje na każdego, kto może ich zatrzymać. W dodatku wciąż przyjmują personalne wybory Kaczyńskiego na ślepo i z entuzjazmem. Dlatego też nie przeszkadzają im szemrane kontakty Nawrockiego wśród osiłków z branży tattoo, bald, fitness oraz wśród pań, które do nich pasują. Ani to, że Nawrocki doił wszystkie państwowe instytucje, w których pracował, używał drugiej tożsamości i jako Tadeusz Batyr łgał, że spotykał się z Nawrockim.
Dla wyborców PiS wojna z Tuskiem, Niemcami i UE jest daleko ważniejsza. A Nawrocki vel Batyr z szemranymi kontaktami i miłością do publicznego grosza to zręczne narzędzie wyciosane własnoręcznie przez nieomylnego prezesa. Niewątpliwie Nawrocki nie odpowiada kompleksowo na zarysowane rok temu oczekiwania prezesa, wedle którego kandydat PiS miał być „młody, wysoki, okazały, przystojny, musi znać bardzo dobrze język angielski, najlepiej jakby znał dwa języki, musi być obyty międzynarodowo”.
I cóż z tego? Sytuacja polityczna jest taka, że Nawrocki ma szanse wygrać wybory. A jeśli do tego dojdzie, to zacznie się jazda, jakiej nie było od prezydentury Lecha Wałęsy.
Nawrocki ma bowiem parę cech, które szybko dadzą o sobie znać. Po pierwsze, uwielbia władzę i pławienie się w jej przywilejach. Tak było w Muzeum II Wojny Światowej i teraz, gdy jest prezesem IPN, zwanym celnie Instytutem Promocji Nawrockiego. W razie wygranej Kancelaria Prezydenta stanie się osobistą agencją marketingową Nawrockiego, jego biurem podróży i centralą osobistej obsługi w wersji bardzo VIP. Nawrocki będzie czerpał z urzędu pełnymi garściami, aż do zadławienia.
To w pierwszym kroku. Bo w drugim zacznie budować dwór, usuwając zastanych urzędników i zastępując ich swymi kumplami z branży tattoo, bald oraz fitness oraz paniami do nich pasującymi. Dokładnie taki mechanizm stosował i w muzeum, i w instytucie, gdzie znacząco podniósł odsetek absolwentów siłowni na kluczowych stanowiskach.
W trzecim kroku Nawrocki przystąpi do ataku na rząd, bo wojenki ma także przetestowane w obu instytucjach, którymi kierował. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że będzie dążył do obalenia rządu Donalda Tuska wszelkimi metodami. Nie jest politykiem znanym z wysublimowanych metod, wręcz przeciwnie – wszędzie, gdzie wchodził, zabierał drzwi razem z futryną. Ma rację profesor Antoni Dudek, który zna Nawrockiego od lat: jako prezydent będzie on na wzór Wałęsy budował własną frakcję w armii i – szerzej – w służbach mundurowych, podległych rządowi. Polityka wewnętrzna będzie absolutnym priorytetem Nawrockiego, który nie ma bladego pojęcia o sprawach międzynarodowych, gdzie rola prezydenta jest istotna.
Pamiętać też należy, jak Nawrocki został szefem IPN – za rządów PiS, ale dzięki wsparciu PSL, bo bez tego Kaczyński nie był w stanie przeprowadzić tej nominacji w Senacie.
Nawrocki zręcznie uwijał się wśród ludowców, do dziś ma tam kontakty. W PSL są tacy – jak dawny propagandysta PiS Michał Kamiński – którzy uważają, że w razie wygranej Nawrockiego ludowcy powinni dokonać wolty: obalić rząd Tuska i stworzyć gabinet razem z PiS. Całkowicie się tego wykluczyć nie da.
Kluczową cechą charakteru Nawrockiego jest to, że szanuje i uwodzi tylko tych, którzy są od niego wyżej w hierarchii i od których zależy. Wszyscy poniżej są dla niego motłochem – w IPN szeregowy pracownik nie ma szans na kontakt z prezesem. Tak się składa, że jako prezydent Nawrocki nie będzie miał już nad sobą nikogo – a przynajmniej tak będzie myślał.
To ważna zmiana jego pozycji. Panuje powszechne przekonanie, że w razie wygranej będzie chodził na pasku Kaczyńskiego – sam prezes w to wierzy, dlatego go wybrał. Ale gdy rozmawia się z pisowcami zaangażowanymi w kampanię, można usłyszeć, że pan Karol ma tendencję do brykania i jako prezydent prędzej czy później bryknie też Kaczyńskiemu. Nie jest to wykluczone, bo urząd buduje człowieka, a Kaczyńskiemu bryknął nawet wycofany Andrzej Duda. Swoją drogą zerwanie się przez Nawrockiego Kaczyńskiemu ze smyczy wcale nie musi być dobrą informacją. Odbierze mu resztki pisowskiej przewidywalności, którą zastąpić może szaleństwo ekipy tattoo, bald oraz fitness. W towarzystwie odpowiednich pań, ma się rozumieć.
