– Pani Dulska tak naprawdę jest szefową, której nikt się nie spodziewał, że jej potrzebuje. I przestańcie jęczeć, że wam nie pasuje. Jeżeli chcecie zmienić swoje życie, to zmieńcie – mówi w podcaście „Historia kobiet” Sylwia Chutnik.

Moralność pani Zapolskiej

– Gdzie jest Gabriela Zapolska w tych wszystkich opowieściach? Czy jest dobrą panią, pochylającą się nad błotem tego świata, czy jest panią Dulską, która tylko chciałaby, żeby tu był porządek? A może jest tymi wszystkimi odrzuconymi kokotami, które zamieszkują pokoje kamienicy Dulskiej, siejąc zgorszenie? – pyta Sylwia Chutnik.

Aktorka. Skandalistka. Pisarka. Matka nieślubnego dziecka. Oskarżana zarówno o niemoralne prowadzenie się, jak i nienawiść do mężczyzn. Autorka naturalistycznych powieści, które oburzały krytyków, i brutalnej satyry na straszne mieszczaństwo, na które mieszczanie walili drzwiami i oknami.

W kolejnym odcinku “Historii kobiet” rozmawiamy o Gabrieli Zapolskiej i “Moralności pani Dulskiej”. Dowiecie się z niego:

  • o burzliwej biografii pisarki i skandalach, jakie wywoływała; 
  • o jej nieszczególnie udanej karierze scenicznej 
  • o oburzeniu krytyków na “Kaśkę Kariatydę” – ale jak to tak można, naturalistycznie opisywać przemoc, nędzę i fizjologię, kobiecie nie wypada;
  • o stosunku Zapolskiej do feminizmu, mocno negatywnym (“Jestem przeciwna wdzieraniu się kobiet na stopnie dotychczas przez mężczyzn zajmowane, przeciwna zapamiętale”);
  • sukcesie “Moralności pani Dulskiej” i jej nowych odczytaniach;
  • dlaczego Zbyszko jest jak (niektórzy) lewicowi aktywiści, a pani Dulska to menadżerka Januszexu;

– Wszyscy jesteśmy Dulskimi?

– Tak, oczywiście – odpowiada Chutnik. – Gdybym miała zrobić rachunek sumienia, to też lubię porządzić, choć z biegiem lat coraz mniej mi się chce. I też jest we mnie to “a co ludzie powiedzą”. Tak jesteśmy wychowani. Widać to choćby w mediach społecznościowych, gdzie komentarze potrafią cię zagnać w kozi róg, uciszyć, zdyscyplinować, zwłaszcza jeśli jesteś kobietą, która ma swoje zdanie na różne tematy i nie zawaha się go użyć. “Co ludzie powiedzą?” Zawsze źle.

Matki, żony i kochanki. Anielice i kobiety fatalne. Obiekty uczuć, natchnienia poetów, odpoczynek wojowników, dodatki do posagów. Gdy bohaterowie idą w bój, robią im kanapki, a potem opatrują rany. A rozmawiają, cóż, zazwyczaj o mężczyznach. Czy w kanonie lektur znajdziemy też bardziej interesujące bohaterki? Wychodzące poza stereotyp, skomplikowane, sprawcze? W tym sezonie „Historii kobiet” Katarzyna Wężyk i jej gościnie rozmawiają o kobietach w literaturze.

Udział

Leave A Reply

Exit mobile version