Ze sceny słyszę, że lekarze zabijają. Publiczność bije brawo

Kamil* podchodzi do Jerzego Zięby, żeby zrobić sobie z nim pamiątkową fotografię. Przejechał ponad 600 km na konferencję o alternatywnej medycynie „Czego ci lekarz nie powie” w podrzeszowskiej Jasionce, bo liczył na to, że go spotka.

To, że Zięba ma wyrok za zniesławienie lekarzy, a jego sposoby „leczenia” są szeroko krytykowane i uważane za niebezpieczne dla zdrowia ludzi, nie ma dla Kamila znaczenia. Cieszy się: – Ale super, że się udało z tą fotą – zagaduje. Uśmiecham się i odpowiadam: – Fajną masz koszulkę.

To T-shirt z napisem „Make world health again”. Jak się dowiaduję, Kamil sam je robi. Wyciąga z płóciennej torby identyczną i wręcza mi ją. Tak zaczyna się rozmowa, z której dowiaduję się, że Kamil przez lata był alkoholikiem i miał problemy z prawem. W końcu został przymusowo wysłany na odwyk i to uratowało mu życie. – Natomiast zdrowie uratował mi Zięba. Moje organy ledwo funkcjonowały, ale zacząłem stosować się do jego rad i teraz wszystko śmiga – opowiada. I dodaje: – Ale mocny był ten ostatni wykład, co?

Legalizacja zabijania

Ma na myśli prelekcję „Śmierć ubrana w medyczny uniform” wygłoszoną przez dominikanina ojca Jacka Norkowskiego. Zakonnik w trakcie swojego wystąpienia sugerował, że lekarze nadużywają pojęcia śmierci mózgowej oraz terapii daremnej. Ta ostatnia oznacza medyczne postępowanie, które nie przynosi korzyści choremu, a jedynie przedłuża jego cierpienie. Według Norkowskiego to wytrych, który pozwala zaprzestawać leczenia i w konsekwencji skazywać ludzi na śmierć. Chociaż realnie mogliby jeszcze odzyskać zdrowie i żyć wiele lat. Dowodem na te niecne zamiary ma być stanowisko Grupy Roboczej Towarzystwa Internistów Polskich pt. „Zapobieganie terapii daremnej u dorosłych chorych umierających w szpitalu”.

W dokumencie znajdują się wskazania do przerwania terapii pacjentów paliatywnych. Między innymi takich, którzy mają aktywną lub rozsianą chorobę nowotworową czy możliwość przeżycia ocenia się na krócej niż 12 miesięcy. Według Norkowskiego stoi za tym „chęć legalizacji zabijania chorych w polskich szpitalach” i „stosowanie terminów, które mają ten fakt (zabójstwa) ukryć”.

Przytakuję Kamilowi – tak, wykład rzeczywiście był mocny. Chociaż mam na myśli inne powody niż on. Kamil zachwyca się też inną prelegentką. Zresztą – sądząc po gromkich brawach i owacji na stojąco – nie tylko on.

Tytuł wykładu Katarzyny Szewczyk sugerował, że będzie on dotyczył ekonomii. Ona skupia się jednak przede wszystkim na kontroli umysłu. A konkretnie na tym, że powinniśmy starać się odzyskać swoje myśli, bo chce ja przejąć „wielka finansjera”. Kto stoi za tym pojęciem? Szewczyk nie wie, ale jest w stu procentach przekonana, że jacyś źli ludzie tylko czekają, by wpływać na nasze decyzje i zachowania.

Mieszanka faktów i teorii spiskowych

Nie brakuje też wykładów ludzi, którzy wiedzą, jak postępować w przypadku zachorowania na raka. A nawet więcej: wiedzą, jak wyleczyć każdy przypadek. Prof. Andrzej Frydrychowski jest lekarzem, któremu odebrano prawo do wykonywania zawodu za głoszenie szkodliwych teorii. Chociaż – w jego opinii – to próba uciszenia, bo ma tanie metody wyleczenia każdego nowotworu, a to jest nie na rękę innym lekarzom i koncernom farmaceutycznym.

Na twarzach ludzi słuchających Frydrychowskiego widzę podziw, a niektórzy szepczą „no tak, ma rację”. Profesor ma dar przekonywania – sprawnie miesza naukowe czy historyczne fakty ze swoimi teoriami. Widać to dobrze, gdy omawia jeden z wyświetlanych slajdów.

Pokazuje na nim okładkę książki „Imperium bólu. Baronowie przemysłu farmaceutycznego” Patricka Keefe. Reportaż opisuje ród Sacklerów, właścicieli koncernu Purdue Pharma który wprowadził do sprzedaży OxyContin – silny, przeciwbólowy lek opioidowy. Koncern kłamał, że specyfik ma niski potencjał uzależniający, by zwiększyć sprzedaż. Tym samym przyczynił się uzależnienia od opioidów setek tysięcy ludzi i kryzysu opioidowego w Stanach Zjednoczonych. Książka Patricka Keefe jest doskonała, opiera się na informacjach wielokrotnie sprawdzonych i potwierdzonych.

Frydrychowski jednak na niej nie poprzestaje i tu już wchodzimy w orbitę teorii spiskowych. Poleca bowiem książkę Roberta F. Kennedy’ego Juniora „Prawdziwy Anthony Fauci. Bill Gates, Big Pharma i globalna wojna przeciwko demokracji i zdrowiu publicznemu”. Robert F. Kennedy Jr. – przez Donalda Trumpa wyznaczony na sekretarza zdrowia i opieki społecznej – jest zadeklarowanym antyszczepionkowcem i ma skłonność do powtarzania pseudonaukowych bzdur. Jego publikacja zawiera mnóstwo błędów, nadinterpretacji badań i wreszcie jest wewnętrznie sprzeczna – Kennedy dowodzi, że wirus HIV nie jest przyczyną AIDS, by potem przyznać, że jednak jest.

Podobnie dzieje się w przypadku zaleceń Frydrychowskiego, co do działań po otrzymaniu diagnozy raka. Z jednej strony mówi o zdrowym odżywianiu, aktywności fizycznej, dbaniu o sen, co z pewnością może pomóc w zachowaniu zdrowia i rekonwalescencji. Z drugiej krytykuje podstawowe metody leczenia nowotworów – chemio- i radioterapię. Uważa, że „tylko czasami warto włączyć te metody”. On stawia na unikanie spania nad ciekami wodnymi i w pobliżu nadajników 5G, a także nieszczepienie się. Do tego mówi o wspaniałych właściwościach wody utlenionej w leczeniu nowotworów czy fenbendazolu, który jest stosowany do odrobaczania zwierząt.

Lek na wszystko

Gdy wychodzę z sali, by przejść się po towarzyszącym konferencji targom, znów mam wrażenie mydlenia oczu. Jest tu mnóstwo produktów – niektóre może i zdrowe albo przynajmniej obojętne dla organizmu – które sprzedawcy reklamują jako panacea i sposoby na wszystkie problemy ludzkości.

Przy stoisku, na którym sprzedają glutation (substancję znaną z antyoksydacyjnych i przeciwzapalnych właściwości) w formie napoju do picia, słyszę, jak ekspedientka tłumaczy zatroskanej klientce: Pani weźmie ten z formułą uspokajającą i ten drugi, pobudzający. Takie połączenie raz, dwa poradzi sobie z ADHD i autyzmem pani syna.

Pytam, czy pomoże też na reumatoidalne zapalenie stawów, z którym zmaga się moja mama. Kobieta przytakuje: Oczywiście. Byleby mama nie brała żadnych sterydów przepisanych przez lekarza, bo tylko jej zaszkodzą. A jeśli jeszcze do tego glutationu się doda odpowiednie granulki homeopatyczne, to szokująca zmiana na plus nastąpi już w kilka tygodni.

Jedna butelka tego specyfiku kosztuje 300 zł i starcza – w zależności od dawkowania na czas od kilku dni do miesiąca. Ekspedientka podsuwa mi jeszcze glutation w formie sprayu do ciała. Podobno pozwala na lifting twarzy i usuwa przebarwienia.

Kolejne stoisko to kolejne panaceum. Tym razem sprzedawca „za jedyne 200 zł” próbuje mi wcisnąć mumio, czyli żywicę, wydobywaną rzekomo wprost z jaskiń w górach Ałtaj. Istnieją badania sugerujące, że zażywanie mumio może poprawiać wydolność organizmu i działać neuroprotekcyjnie. To jednak wciąż pojedyncze doniesienia. Do tego nie ma rzetelnych badań, które wskazywałyby, że leczy raka, stawy czy układ pokarmowy. A właśnie takie sugestie słyszę.

Wśród oferowanych produktów i usług nie brakuje też klasyków takich targów: sprawdzania aury, odczytywania stanu zdrowia z kropli krwi czy określania niedoborów pierwiastków w organizmie przez użycie pola magnetycznego.

Po nitce do kłębka

Przytłoczona hałasem targów, wracam na ostatni wykład. Ma wystąpić król znachorów, czyli Jerzy Zięba. O którym właściwie do ostatniej chwili nie było wiadomo czy wystąpi na scenie, czy tylko będzie promował swoje produkty. Nie było go oficjalnie w planie konferencji. Ukryto go pod hasłem „gość z zagranicy”, by – jak wyjaśniał potem – chronić organizatorów przed atakami. Bo jego nazwisko ma działać na niesprzyjających ludzi jak płachta na byka.

Zanim rozpocznie się wykład, Kamil zapoznaje mnie z 68-letnią Marią. Również oddaną fanką Zięby. Ubrana w kozaki w panterkę i dopasowaną jeansową sukienkę, wygląda na sporo młodszą, niż wskazywałaby jej metryka. Opowiada, że w 2015 r. zdiagnozowano u niej raka piersi. Początkowo chodziła na naświetlania, ale zrezygnowała, bo nie podobało jej się, że lekarze byli „nieprzyjemni”, a do tego musiała odsłaniać biust w pomieszczeniu, w którym było kilka osób. Wtedy zainteresowała się innymi metodami leczenia i tak – po nitce do kłębka – trafiła do Zięby.

Twierdzi, że suplementy poprawiły jej życie. I dzięki nim nie miała nawrotów. – Może się wydawać, że sporo kosztują, ale tam mam wszystko, czego potrzebuję w jednej tabletce. Inaczej musiałabym pewnie jeść z 10 tabletek. I to jakichś szemranych, gorszej jakości.

Z dobrego serca

Maria milknie, gdy Zięba wchodzi na scenę. Przez godzinę opowiada o tym, jak został skrzywdzony przez system, media, ludzi złej woli. A on tylko chce ratować innych, pomagać z dobrego serca. Chyba nie tego spodziewali się ludzie, którzy przyszli go posłuchać, kilkanaście osób opuszcza salę w trakcie jego wykładu. Zięba dochodzi na koniec do wniosku, że jego starania i walka o zdrowszy świat nie mają większego sensu, skoro Polacy to głupcy i niewdzięcznicy.

Gdy Zięba schodzi ze sceny, na sali da się słyszeć głosy oburzenia. „On nas nie szanuje”, „napluł nam w twarz”. Maria prycha. – Ludzie tacy łatwi do krytykowania, obrażania się. A on przecież tyle osiągnął. Jak ktoś taki mądry, to niech pokaże, co mu się udało. Ma jakąś książkę? Badania zrobione? No właśnie…

Wstaje i rusza w kierunku wyjścia z sali. Ma nadzieję złapać Ziębę i osobiście mu podziękować, zanim ten opuści halę, w której odbyła się konferencja. Na odchodne rzuca: – Mogą go lżyć od najgorszych, a ja nigdy w niego nie zwątpię.

*imiona uczestników konferencji zostały zmienione