Sprzedaż tej działki to rzeczywiście ordynarny przewał. Z politycznego punktu widzenia dla PiS to cios w splot słoneczny. I nie chodzi tylko o tę konkretną sprawę.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Tyle się PiS napracowało nad tym, żeby Polacy zapomnieli o ośmiu latach rządów tej ekipy, rozkradania państwa i przepompowywania państwowej kasy do zaprzyjaźnionych firm i fundacyjek. Nawet kongres programowy i 100 paneli zorganizowali pod hasłem „Myśląc Polska”, żeby pokazać, jak są zatroskani losem Najjaśniejszej, a na koniec — jak ujął to celnie na platformie X były minister kultury Piotr Gliński — „jakiś głupek sprzeda działkę i cała praca w piach”. Frustrację Glińskiego, który od miesięcy szykował niedawny kongres PiS, nawet rozumiem. Lepszego prezentu na dwulecie wyborów 2023 r. Donald Tusk nie mógł sobie wymarzyć.
Przewał rzeczywiście był ordynarny.
Oto notable PiS, którzy od lat powtarzają, że Centralny Port Komunikacyjny to kluczowa inwestycja narodowa, tuż przed utratą władzy rzutem na taśmę sprzedają część ziemi pod tę inwestycję prywatnemu przedsiębiorcy z branży… spożywczej. 160 ha za 22,8 mln zł, podczas gdy dziś ten grunt może być wart nawet 400 mln zł! Działka jest kluczowa dla CPK, wszak ma przez nią przebiegać Kolej Dużych Prędkości, a w pobliżu powstanie miasteczko z infrastrukturą przy lotnisku. I tej ziemi pisowska ekipa w Ministerstwie Rolnictwa i KOWR (Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa) się pozbywa.
Cała gadka o tym, że Polska potrzebuje wielkich projektów cywilizacyjnych jak CPK, które dadzą napęd rodzimej gospodarce, okazała się ściemą. Nie chodziło o żadne wielkie idee, tylko o małe interesiki pisowskich elit i ich znajomków. Przynajmniej wiadomo, po co był dwutygodniowy rząd Mateusza Morawieckiego — żeby podopinać tego typu interesy.
CPK, czyli „cały PiS kradnie”
Z politycznego punktu widzenia dla PiS to jest cios w splot słoneczny. I nie chodzi tylko o tę konkretną sprawę, choć oczywiście jest ona kompromitująca dla poprzedniej ekipy. Znacznie gorsze z punktu widzenia Jarosława Kaczyńskiego jest to, że ten przewał przypomina wszystkie afery z czasów ich ośmioletnich rządów — wyprowadzanie pieniędzy z Funduszu Sprawiedliwości i wspieranie publicznym groszem kampanii polityków Zbigniewa Ziobry, lewe biznesy podległej Morawieckiemu Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, kontrakt na zakup maseczek dla handlarza bronią, program willa plus etc. Setki milionów wyciekały z budżetu państwa do sprzyjających PiS organizacji.
Działka wyjęta z projektu CPK, której część najprawdopodobniej teraz państwo będzie musiało odkupić, bo bez niej lotnisko pod Baranowem nie powstanie, jest tylko wisienką na torcie ośmioletnich rządów PiS, które Tusk opisał — rozwijając skrót CPK — „cały PiS kradnie”.
Telusa poświęcić było łatwo, a Ziobrę?
Kaczyński zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Dlatego nie próbował nawet bronić byłego ministra rolnictwa Roberta Telusa i jego współpracowników odpowiedzialnych za całą transakcję. Nie czekając na ustalenia prokuratury, zawiesił w prawach członków PiS cztery osoby. Powiedzmy sobie szczerze, Telus nie jest z punktu widzenia Kaczyńskiego poważną figurą. Ot, jeden z wielu ministrów bez samodzielnej pozycji w partii. Mógł go od razu zrzucić z sań, próbując odciąć się od afery.
Z Ziobrą, któremu prokuratura chce postawić zarzut kierowania zorganizowaną grupą przestępczą w Ministerstwie Sprawiedliwości, tak łatwo nie pójdzie. Po dwóch latach śledztwa śledczy skierowali do Sejmu wnioski o uchylenie immunitetu Ziobrze i zgodę na jego tymczasowe aresztowanie.
Choć wydawało się, że rozliczenia idą jak krew z nosa, efekty zaczynają być widoczne. W sumie uchylono już immunitety 17 parlamentarzystom, w Sądzie Najwyższym czeka 14 wniosków o uchylenie immunitetów sędziom i prokuratorom, zarzuty popełnienia przestępstw idą w setki. Takich rozliczeń nie było dotąd w III RP. Gorzej może być z wyrokami, bo te pewnie szybko nie zapadną. Młyny sprawiedliwości mielą powoli, a jeszcze bardziej spowolniły, gdy Ziobro wziął się do „reformowania” wymiaru sprawiedliwości.
