Jak wykazują wyniki nowego badania, ponad połowa amerykańskich pracowników służby zdrowia chce odejść z pracy. To może doprowadzić do poważnego kryzysu systemu opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych — kraju, który obecnie musi stawić czoła także wielu innym wyzwaniom.
Na terenie całego kraju wzrasta poziom niedoborów kadrowych w służbie zdrowia, co wpływa na dostęp Amerykanów do opieki. Jednocześnie zatrudnieni już pracownicy tego sektora coraz częściej zgłaszają wypalenie zawodowe i zmęczenie emocjonalne. Sytuacja wydaje się tylko pogarszać, a Health Resources and Services Administration prognozuje, że do 2037 r. w całym kraju brakować będzie prawie 700 tys. lekarzy i pielęgniarek.
Niedocenieni i niezadowoleni. Praca w służbie zdrowia w USA
Badanie zostało wykonane przez firmę badawczo-analityczną The Hariis Poll na zlecenie firmy Strategic Education. Ankietę przeprowadzonao wśród 1504 pracowników i 304 pracodawców w służbie zdrowia.
Jak pokazują wyniki, aż 55 proc. pracowników służby zdrowia stwierdziło, że w ciągu najbliższego roku będzie szukać innych ofert pracy, weźmie udział w rozmowach kwalifikacyjnych lub zmieni stanowisko. 38 proc. z nich będzie szukać pracy wewnątrz obecnej firmy, a aż 44 proc. poza nią.
Ośmiu na dziesięciu pracowników służby zdrowia stwierdziło, że czują się lekceważeni, a czterech na dziesięciu uważało, że opinia publiczna docenia ich pracę bardziej niż obecny pracodawca. 37 proc. z nich czuło się zadowolonych ze swojej kariery, jednak 42 proc. uznało, że są niedoceniani przez swojego kierownika lub przełożonego.
Wśród najczęstszych powodów, wymienianych przez osoby, które zamierzały zmienić ścieżkę swojej kariery, znajdowały się: nieodpowiednie wynagrodzenie i świadczenia, wypalenie zawodowe lub zmęczenie emocjonalne oraz brak możliwości rozwoju kariery, rozwoju osobistego lub szans na edukację.
Ten ostatni powód wydaje się być szczególnie istotny dla pracowników służby zdrowia — trzech na czterech z nich przyznało, że są zainteresowani kontynuowaniem nauki, a sześciu na dziesięciu stwierdziło, że byłoby bardziej skłonnych pozostać na obecnej pozycji, gdyby pracodawca zapewnił im wsparcie w dalszej edukacji. Zdecydowana większość ankietowanych stwierdziła, że te możliwości pomogłyby im otrzymać awans, co potencjalnie mogłoby wpłynąć na ich wynagrodzenie. Pracownicy twierdzili także, że bez możliwości nauki trudno jest rozwijać swoją karierę.
Pomimo tego, iż wyniki ankiety pokazują, że większość pracowników służby zdrowia chce zmienić swoją rolę, należy pamiętać, że nie oznacza to, że mają oni nadzieję na całkowite opuszczenie sektoru opieki zdrowotnej. Jak powiedziała „Newsweekowi” Erin Fraher, profesorka i dyrektorka Carolina Health Workforce Research Center na University of North Carolina:
— Ważne jest, aby odróżnić zamiar opuszczenia obecnego stanowiska, rozumiany poprzez poszukiwanie nowej pracy, gotowość na rozmowę kwalifikacyjną czy zmianę pozycji w przyszłym roku, od faktycznego odejścia z siły roboczej.
Eksperci: nie jesteśmy zaskoczeni
Dla ekspertów, wyniki badania nie były szokujące. Dr Lotte Dyrbye, profesorka medycyny na University of Colorado, w rozmowie z „Newsweekiem” stwierdziła, że wcale nie jest nimi zaskoczona.
— W rzeczywistości badanie to jest zgodne z ogólnokrajowymi danymi pokazującymi, że prawie 45 proc. lekarzy zgłasza co najmniej jeden objaw wypalenia zawodowego, nawet po tym gdy wskaźniki poprawiły się od czasu ich szczytowego poziomu w 2021 roku — powiedziała.
Kobieta dodała także, że badanie potwierdziło to, co słyszy bezpośrednio od pracowników służby zdrowia, a mianowicie, że są oni „zestresowani, napięci i szukają zmian”.
— To jest wezwanie do działania dla pracodawców, którzy powinni popracować nad strategiami mającymi na celu poprawę środowiska pracy i wspieranie swoich pracowników — dodała.
Wypalenie i zmęczenie emocjonalne są szeroko badanymi kwestiami, z którymi borykają się pracownicy służby zdrowia. To może tłumaczyć dotychczas wysokie, jednak wciąż przyspieszające, wskaźniki rotacji. W ciągu pięciu lat po pandemii COVID-19, wypalenie zawodowe było szczególnie powszechnym problemem w branży, ponieważ wymagania i obciążenie systemu ogromnie wzrosły. Przed pandemią, choć odnotowano pewne wzrosty, poziom zmęczenia emocjonalnego był ogólnie znacznie niższy.
Patricia Pittman, profesorka i dyrektorka Fitzhugh Mullan Institute for Health Workforce Equity na Uniwersytecie George’a Washingtona, w rozmowie z „Newsweekiem” powiedziała, że wraz z kolegami z branży niedawno dokończyli badanie, którego wyniki pozwoliły im na identyfikację „trzech poziomów traumy” wśród pielęgniarek. Kobieta twierdzi, że pielęgniarki czują się jakby ich fizyczne bezpieczeństwo nie było priorytetem dla administratorów. Nie czują się także doceniane, w wyniku czego nie ufają już swoim pracodawcom.
Niedocenienie ze strony pracodawcy prowadzi do wypalenia zawodowego
Niektóre badania wykazały, że na wskaźniki wypalenia zawodowego wpływają nie tylko obciążenie i popyt — istotne były także takie czynniki jak poczucie docenienia wśród pracowników i to, jak czują się oni w miejscu pracy.
Badanie z 2021 roku wykazało, że pracownicy służby zdrowia, którzy czuli się docenieni przez swoich pracodawców, byli o 40 proc. mniej narażeni na wypalenie zawodowe. Inne badanie z 2024 roku wykazało, że dodatkowe wsparcie dla lekarzy podczas pandemii COVID-19 wiązało się z niższym ryzykiem wypalenia i wyższym prawdopodobieństwem poczucia spełnienia.
— Badania wykazały, że wypaleni zawodowo lekarze są dwukrotnie bardziej skłonni do opuszczenia swojego obecnego pracodawcy — dodała Dyrbye.
Obciążenie systemu opieki zdrowotnej wynika nie tylko z pandemii COVID-19, ale także ze starzenia się amerykańskiej populacji. Wraz z rosnącym odsetkiem populacji urodzonego w czasach wyżu demograficznego (pomiędzy 1946 a 1964 r.), w kraju rośnie zapotrzebowanie na usługi medyczne. Znaczną presję na pracowników służby zdrowia wywiera także rozwój sztucznej inteligencji. Wielu specjalistów odczuwa obecnie większą potrzebę podnoszenia kwalifikacji, aby uniknąć pozostania w tyle a nawet utraty pracy.
Jak mówi Joanne Spetz, profesorka i dyrektorka Philip R. Lee Institute for Health Policy Studies na Uniwersytecie Kaliforniskim, także pracodawcy borykają się z licznymi trudnościami, a wielu z nich zgłasza stresującą sytuację finansową.
— Obawiają się, że presja finansowa wzrośnie jeszcze bardziej, gdy wdrożone zostaną zmiany wprowadzone przez plan budżetowy One Big Beautiful Bill, znany również jako HR1 — powiedziała.
Jak twierdzi Pittman, wpływ tego planu na sytuację pracodawców w służbie zdrowotnej „nie będzie dobrze wyglądać”. Według kobiety dostęp do opieki zostanie ograniczony, a jej bezpieczeństwo i jakość będą zagrożone.
Wypalenie zawodowe wśród lekarzy = pogorszenie stanu zdrowia pacjentów
Dyrbye powiedziała, że według wyników badań, „lekarze, którzy są wypaleni, znacznie częścię ograniczają czas poświęcany na opiekę nad pacjentami”. Ogólnokrajowe badanie z 2022 roku wykazało, że około 40 proc. lekarzy zamierzało zmniejszyć liczbę godzin pracy, co według kobiety było liczbą dwukrotnie wyższą niż dziesięć lat temu.
— To ma głębokie implikacje — powiedziała. — Oszacowano, że rotacja lekarzy i redukcja godzin pracy spowodowana wypaleniem zawodowym kosztuje Stany Zjednoczone 4,6 miliarda dolarów rocznie.
Fraher dodała, że niektóre szacunki sugerują, iż średni koszt dla pracodawcy, w przypadku rotacji pielięgniarek wynosi od 45 000 do 67 500 dolarów.
— Te koszty nie dotyczą tylko pracodawców — stwierdziła. — Pacjenci mogą doświadczyć wydłożonego czasu oczekiwania lub w ogóle mieć trudności z umówieniem się na wizytę.
Jak powiedziała Dyrbye, oczekuje się, że większe niedobory siły roboczej i zwiększone koszty wynikające z rotacji będą się utrzymywać, podobnie jak spadek jakości opieki i jej dostępności dla pacjentów.
— Wysoka rotacja zakłóca spójność zespołu i ciągłość opieki, co może negatywnie wpływać na zdrowie pacjentów — dodała. — Organizacje opieki zdrowotnej mają teraz możliwość przeprojektowania przepływów pracy, zmniejszenia obciążeń administracyjnych, inwestowania w rozwój przywództwa, wsparcie rówieśnicze, coaching i możliwości rozwoju kariery.
Jak dodała, tego rodzaju interwencje podwyższają poczucie spełnienia zawodowego i łagodzą wypalenie wśród pracowników.
Branża opieki zdrowotnej stoi zatem w obliczu dylematu: jak poprawić środowisko pracy dla wypalonych specjalistów i spowolnić tempo niedoborów w systemie, który jest napięty pod wieloma względami?
Problem prawdopodobnie pogłębi się jeszcze bardziej. Wprowadzone przez Donalda Trumpa cięcia i zmiany w Medicaid jak i innych systemach ubezpieczeń zdrowotnych zmusiły eskpertów do wydania ostrzeżenia dotyczącego możliwego wzrostu liczby nieubezpieczonych Amerykanów, co może przełożyć się na gorszy stan zdrowia obywateli. Przy mniejszej liczbie specjalistów i wielu mniejszych szpitalach zagrożonych zamknięciem, powstanie nowego poziomu obciążenia i tak już borykającego się z trudnościami systemu wydaje się nieuniknione, w szczególności na oddziałach ratunkowych.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.