Piłem prawie każdej nocy. Przy ludziach, z którymi się spotykałem, wydawało mi się to normalne. Doszedłem do punktu, w którym moje „szczęście” zależało od alkoholu i narkotyków.
Piłem przede wszystkim tequilę, ponieważ była to jedyna rzecz, która nie przyprawiała mnie o mdłości. Część mnie czuła, że muszę pić. Zupełnie jakbym lepiej miał się czuć nawalony niż trzeźwy.
W końcu doszedłem do momentu, w którym musiałem podjąć jedną z najtrudniejszych decyzji w życiu.
Myślałem, że mogę to kontrolować. Myliłem się
Dorastałem na obrzeżach Chicago w stanie Illinois. W wieku 19 lat zacząłem pracować jako profesjonalny fotograf, głównie w przemyśle muzycznym.
W tym czasie rozwija się moje uzależnienie od narkotyków i alkoholu, które odizolowało mnie od rodziny, przyjaciół i w końcu nawet od samego siebie. Toczyłem nieustanną wewnętrzną walkę. Desperacko pragnąłem przestać, ale nie mogłem.
Piłem prawie każdej nocy. Potem zacząłem brać narkotyki. Przy ludziach, z którymi się spotykałem, wydawało mi się to normalne i szybko wpadłem w rutynę.
Piłem przede wszystkim tequilę, ponieważ była to jedyna rzecz, która nie przyprawiała mnie o mdłości, mimo że moje ciało regularnie ją odrzucało. Część mnie czuła, że muszę pić. Zupełnie jakbym lepiej miał się czuć nawalony niż trzeźwy.
Zacząłem tracić wiarę w siebie i poczucie kontroli. Czułem się tak, jakbym nieustannie ponosił w życiu porażki. Doszedłem do punktu, w którym moje „szczęście” zależało od picia i narkotyków. Myślałem, że marzenia o zostaniu osobą, którą wiedziałem, że mogę być, odeszły na dobre.
Od 18 do 24 roku życia próbowałem przestać, ale nie mogłem, co doprowadziło mnie do największego jak dotąd przebudzenia — przedawkowania. Wiedziałem, że jeśli nadal będę postępował w ten sam sposób, nie będę miał życia, o którym marzyłem.
3 sierpnia 2018 r. zarezerwowałem sobie miejsce w ośrodku odwykowym w Michigan, który przypadkowo znalazłem w Google. Kiedy podjechałem po raz pierwszy pod ośrodek, zdałem sobie sprawę, że przejeżdżałem obok tego budynku przez całe życie. Spędzałem każde lato w Michigan, środek znajdował się bezpośrednio przy drodze, którą przejeżdżałem setki razy.
Spędziłem tam miesiąc. Następnie zostałem przeniesiony i spędziłem kolejne sześć miesięcy w ośrodku w Arizonie.
To była najlepsza decyzja w moim życiu. W końcu wytrzeźwiałem i wyszedłem na prostą.
Podczas pandemii COVID-19 w 2020 r. sam przejechałem przez cały kraj z Arizony do Rhode Island i Rhode Island na Florydę.
Kiedy dotarłem na Florydę, zacząłem poważniej traktować media społecznościowe, publikując więcej informacji o mojej podróży i podróżach.
Mimo że zacząłem podróżować i rozwijać swoje konta w mediach społecznościowych, wróciłem do picia w styczniu 2021 r. Przyjechałem wtedy do Miami i zacząłem spotykać się z nową dziewczyną. Znowu uwierzyłem, że mogę kontrolować swoje picie.
We wrześniu 2021 r. moja dziewczyna i ja spędziliśmy sześć dni na jednym z konwentów jej firmy. Piliśmy prawie każdej nocy. Wiedzieliśmy, że nadszedł czas na zmianę.
To już nam nie służyło. Sprawiało, że chorowaliśmy, odbierało nam spokój i nie pasowało do wersji nas samych, którymi staraliśmy się stać.
16 września zdecydowaliśmy się wspólnie rzucić picie i od tamtej pory nie oglądaliśmy się za siebie.
Nigdy nie czułem się lepiej
Następnie zaczęliśmy podróżować po całym świecie. W ciągu trzech lat odbyliśmy ponad 60 niesamowitych podróży. Gdybym nigdy nie podjął działań, których potrzebowałem, aby rzucić picie, nigdy nie byłbym w stanie doświadczyć niesamowitych chwil, które przeżyłem w ciągu ostatnich trzech lat.
Jestem trzeźwy od 886 dni i nigdy w życiu nie czułem się lepiej.
Czuję się dobrze prawie przez cały czas. Nie budzę się chory ani nie próbuję dojść do siebie po poprzedniej nocy. Nigdy nie czułem się tak dobrze, zaoszczędziłem mnóstwo własnego czasu i pieniędzy.
Kiedy pijesz, tak naprawdę tylko marnujesz swój czas, zdrowie, pieniądze, zasoby. To tylko odbieranie sobie przyszłości. Nigdy nie wnosi do twojego życia niczego wartego zachowania.
Jeśli zmagasz się z piciem, pamiętaj, że masz kontrolę nad swoimi działaniami. Nikt cię nie uratuje. Musisz być głównym architektem własnego życia.
Na początku będzie ciężko, ale ostatecznie będzie warto. Widzę cię i dokładnie rozumiem, jakie to trudne.
Shane Biggus jest fotografem, przedsiębiorcą i trenerem, który pokonał alkoholizm i uzależnienie i prowadzi życie w trzeźwości. Ostatnie cztery lata spędził, podróżując po świecie, dokumentując życie, a teraz trenuje osoby, które chcą rozwijać swój biznes i dzielić się swoją historią ze światem.
Wszystkie poglądy wyrażone w tym artykule są poglądami autora.
