Szefowa klubu parlamentarnego Lewicy napisała do marszałka Sejmu niecenzuralne „wy***rdalaj”. Politycy Lewicy oficjalnie na ten temat milczą, nieoficjalnie komentują: „Czy nie ma racji?”. Bo też poza uderzaniem w Trzecią Drogę Lewicy niewiele pozostało.
Tym jednym hasłem Anna Maria Żukowska wyraziła gmatwaninę emocji, które kłębią się w tej chwili po lewej stronie sceny politycznej. Jak słyszę od polityków z klubu Nowej Lewicy, szefowa dostała sporo słów krytyki od koleżanek i kolegów. Nikt jednak nie zamierza jej rozliczać.
— Umówmy się, każdy z nas miałby ochotę powiedzieć tak Hołowni. Już naprawdę trudno znieść to uciekanie od tematu — słyszę od polityków Lewicy.
Dosadne słowo i wskazanie winnego
Sytuacja wokół prawa do aborcji jest dla Lewicy trudna z kilku powodów. Po pierwsze: nic nie mogą. Politycy Lewicy od tygodni co prawda powtarzają jak mantrę, że „Lewica wraz z Koalicją Obywatelską stanowi w rządzie większość, więc dlaczego to Trzecia Droga narzuca ton w sprawie?”. Jednak to nie takie proste. Lewica nawet z KO, ale bez Trzeciej Drogi niczego w Sejmie w nie zrobi – po prostu nie ma większości. Dlatego Hołownia z Kosiniakiem-Kamyszem mogą stawiać warunki. A wpis Żukowskiej możemy odczytać jako wyraz bezsilności.
Lewica postawiła wszystko na prawa kobiet, ze szczególnym naciskiem na prawo do aborcji. Teraz okazuje się, że nie może tego przepchnąć nawet w koalicji, która ma tworzyć rząd przez kolejne cztery lata.
Co więcej, Lewica zrobiła badania, z których wynika, że jej wyborcy (a w szczególności wyborczynie) są wkurzeni, że nic w sprawie praw reprodukcyjnych się nie dzieje. Wyborcy rozumieją, że porozumienie w koalicji jest trudne, ale coraz częściej pytają: „Co w sprawie aborcji robi Lewica?”. Najlepszą strategią jest więc przypominanie wyborcom, że to nie Lewica odpowiada za brak efektów. A nic tak dobrze nie działa w takich sytuacjach, jak dosadne słowo i wskazanie winnego.
Umeblują nam życie
— Byliśmy w terenie trochę bardziej konserwatywnym niż inne części Polski — mówił wicemarszałek Włodzimierz Czarzasty. — Byłem na spotkaniu na 200 osób i usłyszałem takie opinie, że Żukowska powiedziała to, co na ogół prawie wszystkie kobiety w Polsce uważają, tylko ona to nazwała. Czy prawie wszystkie inne kobiety użyłyby tego słowa? Pewnie nie. Ona w ten sposób uprawia politykę. Myślę, że czasami podkreślenie sposobu zachowania, używając różnych słów, jest istotne, żeby podkreślić rangę tematu. Ten temat zniknie, wtedy kiedy ustawa zostanie przyjęta. I tyle.
Polityczki Lewicy mówią podobnie: „Być może żadna z nas nie użyłaby tego słowa, ale czy to znaczy, że dla tych gości byłybyśmy mniej kontrowersyjne?”.
— Nigdy w sferze publicznej nie użyłam żadnego słowa, które mogłoby być uznane za niewłaściwe, a i tak jestem dla nich nie do przyjęcia — mówi jedna z moich rozmówczyń. — Nie dlatego, w jaki sposób mówię, tylko z powodu tego, co mówię. Oni nie chcą słyszeć o aborcji. Chcą, żebyśmy były cicho i przyjęły do wiadomości, że umeblują nam życie. Gdyby Anka napisała „goń się” albo „spadaj”, afera byłaby taka sama, bo w ogóle nie o to chodzi.
Rozliczać rząd i swoich kolegów
Anna Maria Żukowska wykorzystała hasło ze Strajku Kobiet — to wtedy, po orzeczeniu Trybunału Julii Przyłębskiej, protestujące na ulicach kobiety krzyczały „Wy***rdalać”. Proste odwołanie do sentymentów z 2020 r. można by traktować w kategoriach chłodnej politycznej strategii i uznać za sprytny ruch pijarowy. Jednak wpis Żukowskiej to też dobry pretekst do przyjrzenia się bliżej sytuacji po lewej stronie sceny politycznej.
Nowa Lewica jest w tej chwili zbieraniną polityków o różnych rodowodach i ambicjach, którzy coraz bardziej oddalają się od siebie. Po pierwsze: partia Razem nie weszła do rządu, ale jest w klubie, który tworzy rządzącą większość.— Mogli wejść na stanowiska wiceministrów i mieliby coś do powiedzenia — oceniają koledzy z klubu.
Politycy Razem jednak wyglądają na zadowolonych ze swojej sytuacji. Bo to Razem „zarobiło” na ostatnich wyborach. Klub Lewicy jest mniejszy, a „razemków” jest więcej. W dodatku mają wicemarszałkinię Senatu i jednocześnie kandydatkę na prezydenta stolicy — Magdalenę Biejat. Stanowisko jest, odpowiedzialności żadnej.
Politycy, którzy weszli do rządu, mają trudne zadanie posprzątania po PiS-ie. Do tego dochodzi spełnienie obietnic wyborczych, których nie było przecież mało. Politycy Razem muszą popracować nad rozpoznawalnością, ale są w niezłej pozycji, bo nie muszą wywiązywać się z obietnic. Jedyne co mogą, to rozliczać rząd i swoich kolegów.
— Resztki po Wiośnie i SLD prędzej czy później znajdą się u Tuska — przewiduje jeden z wysoko postawionych polityków Trzeciej Drogi. — A jedyną prawdziwą lewicą zostanie partia Razem.
Na razie jednak jest za słaba, żeby samodzielnie zaistnieć na polskiej scenie politycznej. Reszta Lewicy weszła do rządu, a w klubie zostało zaledwie kilka osób. Lewica ma też swoich wicewojewodów, co jak na tak niewielką partię jest niezłym osiągnięciem. Tyle że Nowa Lewica nie ma strategii politycznej, która byłaby obliczona na wygraną. Pokazały to już zabiegi o start razem z Koalicją Obywatelską w wyborach samorządowych.
— Tusk ich załatwił, ogłaszając publicznie, że idą sami. Lewica naprawdę liczyła na tratwę Tuska, a zostali bez szans na dobry wynik. Podobnie może być w wyborach do Brukseli — tłumaczą mi rozmówcy. — Pięć lat temu Schetyna oddał dobre miejsca starym komunistom i mu się nie opłaciło, Tusk niczego oddawać nie zamierza.
Lewica wprowadziła do Parlamentu Europejskiego ośmiu posłów, a pięć lat wcześniej było ich zaledwie pięciu. Te trzy miejsca mogły spokojnie należeć do Koalicji Obywatelskiej.
— Schetyna popełnił wtedy błąd, bo bardzo zależało mu na Koalicji Europejskiej. Swoje dołożył Biedroń, startując oddzielnie. Ale Tusk to nie Schetyna i z nikim niczego nie będzie negocjował, jeśli uzna, że w interesie jego partii jest zdobyć większość w EPP — słyszę w Koalicji.
Atak na Trzecią Drogę
Lewica rozsiadła się po wyborach, wysyłała swoich ludzi do instytucji i zapewniła podział politycznego tortu. Teraz przychodzi czas na refleksję nad strategią. A sytuacja może być trudniejsza niż kilka miesięcy temu. Lewica, żeby istnieć i mieć pole do zdobywania nowych wyborców, musi odróżnić się od koalicjantów. A od Koalicji Obywatelskiej nie może.
Po pierwsze dlatego, że przez ostatnie lata KO skręciła mocno w lewo i odpowiada na potrzeby większości lewicowego elektoratu, a po drugie Włodzimierz Czarzasty nie zamierza irytować Donalda Tuska. Zostaje atakowanie Trzeciej Drogi. To jedyna strategia, która może przynieść jakikolwiek zysk, nawet jeśli trzeba komuś powiedzieć „wy***rdalaj”.
