Właściciele małych i średnich firm w USA twierdzą, że przedstawiciele pokolenia Z są w pracy niegodni zaufania, roszczeniowi i toksyczni. Specjaliści odpowiadają, że prawda jest bardziej skomplikowana.
Przez „zetki” firmy gorzej funkcjonują, bo młodsze pokolenie jest toksyczne dla działalności tych przedsiębiorstw — wynika z najnowszego raportu Freedom Economy Index przeprowadzonego przez PublicSquare i RedBalloon.
„Nie są godni zaufania”. Dlaczego pracodawcy narzekają na pokolenie Z?
W badaniu 68 proc. właścicieli małych firm stwierdziło, że osoby z pokolenia Z są „najmniej godne zaufania” spośród wszystkich pracowników. 71 proc. uznało, że młodsi pracownicy są najbardziej narażeni na problemy ze zdrowiem psychicznym w miejscu pracy.
Jeden z ankietowanych pracodawców mówił o „oderwaniu od rzeczywistości pokolenia Z, całkowitym braku zdrowego rozsądku i braku krytycznego rozumowania”. Narzeka również, że młodzi nie posiadają podstawowych umiejętnościach analitycznych.
Zaledwie 4 proc. ankietowanych stwierdziło, że pokolenie Z jest tym, które najbardziej pasuje do kultury pracy. 62 proc. uważa, że jest ono najbardziej skłonne do tworzenia podziałów i wprowadzania toksycznej atmosfery w miejscu pracy.
Inny pracodawca zauważył tendencję tego pokolenia do „oczekiwania awansu za samo codzienne pojawianie się w pracy”.
Toksyczność może nawet prowadzić do pozwów sądowych ze strony firm. 57 proc. badanych stwierdziło, że pokolenie Z jest najbardziej narażone na ryzyko pozwu w miejscu pracy.
Dan Space, konsultant HR, który prowadzi stronę DanFromHR.com, powiedział, że badanie odzwierciedla odczucia właścicieli małych firm i może być wypaczone. Dodał, że tego typu firmy często nie płacą dobrze i nie oferują wysokiej jakości kultury pracy.
— Pokolenie Z jest jednym z najlepiej poinformowanych, najbardziej pewnych siebie i bezkompromisowych pokoleń. Ci ludzie widzieli, co stało się z milenialsami — twierdzi Space w rozmowie z „Newsweekiem”.
— Powiedziano im, że muszą iść na studia, aby dostać świetną pracę, ukończyć je z zadłużeniem sięgającym setek tysięcy dolarów, bez narzędzi do znalezienia pracy. Potem gdzieś tam wylądowali, nie otrzymali informacji na temat wynagrodzeń, rozwoju kariery — wylicza Space.
Twierdzi, że osoby z pokolenia Z nie są najbardziej narażone na problemy ze zdrowiem psychicznym, ale są po prostu bardziej pewne siebie i potrafią wyznaczać granice.
W średnich i dużych firmach pokolenie Z ma tendencję do osiągania lepszych wyników w zakresie umiejętności technicznych, geografii, polityki i powiązanych systemów. Ale oczywiście będą też minusy dla pracodawców, którzy chcą wyłącznie posłusznych pracowników. — Nie da się ich zastraszyć tak, jak w przypadku millenialsów, nie mają też apatii pokolenia X — tłumaczy Space.
Ekspert radzi firmom, aby dogadały się z pokoleniem Z, bo dzięki temu mogą odnieść długoterminowy sukces.
„Brakuje im zdrowego rozsądku”. A może pokoleniu Z trzeba dać szansę?
— Postrzeganie pokolenia Z jako roszczeniowego, toksycznego może również wynikać z nieporozumień dotyczących okresu, w którym weszli oni na rynek pracy i tego, czego doświadczyli w tym czasie — powiedział konsultant HR Bryan Driscoll.
Był to okres szybkiego postępu technologicznego i zmieniających się wartości społecznych w czasie pandemii COVID-19. Firmy przeszły na pracę zdalną.
— Przedstawianie pokolenia Z jako toksycznego jest nie tylko niesprawiedliwe, ale także pomija szerszy kontekst ewoluującego miejsca pracy — powiedział Driscoll „Newsweekowi”. — Ich oczekiwania dotyczące przejrzystości, inkluzywnego podejścia i wyznaczania celu w pracy, często są błędnie interpretowane jako roszczeniowość.
Driscoll uważa, że określanie pokolenia Z jako „najmniej wiarygodnego” i najbardziej podatnego na obawy związane ze zdrowiem psychicznym, odzwierciedla niepowodzenie pracodawców w zaspokajaniu potrzeb swoich pracowników.
— Zamiast określać tych pracowników jako problematycznych, ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że zmagają się z wyzwaniami niespotykanymi przez poprzednie pokolenia, w tym niestabilnością gospodarczą i globalną pandemią, która zmieniła pojęcie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym — powiedział Driscoll.
Dodaje, że podejście pokolenia Z do pracy różni się od podejścia starszych pokoleń, ale nie jest tak bez powodu.
Raport Lifesum 2024 wykazał, że 71 proc. przedstawicieli pokolenia Z rzuciłoby jutro pracę na rzecz takiej, która lepiej wspierałaby ich dobre samopoczucie, a 31 proc. rozważyłoby obniżenie wynagrodzenia w zamian za szczęśliwsze i zdrowsze środowisko pracy.
— Świadomość tej różnicy może odblokować ogromny potencjał, jaki wnosi pokolenie Z — przekonuje Driscoll. — Zamiast narzekać na młodsze pokolenia, pracodawcy powinni wziąć pod uwagę, że być może pokolenie Z ma im coś do przekazania. Może w życiu chodzi o coś więcej niż chwalenie się tym, ile się pracuje. Może są lepsze sposoby na pracę, a te zmiany przyczynią się do zwiększenia produktywności.
Tekst opublikowany w amerykańskiej edycji „Newsweeka”. Tytuł, lead i skróty od redakcji „Newsweek Polska”.
