Szukanie szybkich rozwiązań, by osiągnąć wymarzoną sylwetkę, jest kuszące. Istnieją zdrowsze i bardziej zrównoważone metody odchudzania. I to takie, które nie wymagają liczenia kalorii i katorżniczych ćwiczeń.
Pomimo lat diety i codziennych treningów, Giulia Halkier nie mogła schudnąć. Wręcz odwrotnie, jej waga wciąż rosłą osła. W pewnym momencie mierząca 172 cm instruktorka fitness przytyła 8 kg w kilka miesięcy. Zmęczona uczuciem niepokoju i ospałości, Halkier postanowiła zmienić styl życia. Nie tylko schudła. Nabrała pewności siebie, jakiej pragnęła.
— Spędziłam dużo czasu, próbując zmienić swoje ciało. Nigdy nie byłam szczęśliwa, bez względu na to, na jaki program się zdecydowałam — powiedziała Halkier „Newsweekowi”. — Zamiast tego postanowiłam skupić się na moim zdrowiu psychicznym.
Na TikToku Halkier podzieliła się czterema zmianami stylu życia, które doprowadziły do jej niezamierzonej utraty wagi, mając nadzieję, że jej historia pomoże innym zmagającym się z poczuciem własnej wartości.
Wskazówki te obejmowały:
- Zaprzestanie treningu interwałowego o wysokiej intensywności (HIIT).
- Rezygnację z restrykcyjnych diet.
- Nieskupianie się na utracie wagi.
- I zajęcie się swoim zdrowiem psychicznym, aby poprawić kondycję fizyczną.
Jak restrykcyjne diety i programy ćwiczeń mogą sprawić, że twoja waga wzrośnie
Według danych zebranych przez amerykańskie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC), ok. 42 proc. Amerykanów jest otyłych i ma BMI powyżej 30. Otyłość może powodować szereg problemów zdrowotnych — od cukrzycy typu 2 po chorobę wieńcową i bezdech senny. Liczne badania pokazują, że restrykcyjne diety nie działają długoterminowo — twierdzi jednocześnie CDC.
Badanie z 2020 r. opublikowane w czasopiśmie medycznym „The BMJ” wykazało, że większość diet niskotłuszczowych lub niskowęglowodanowych zmniejsza ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych związanych z wagą w krótkim okresie. Jednak po roku wszelkie korzyści zmniejszyły się.
Analiza opublikowana w „Medical Clinics of North America” potwierdziła te ustalenia. Podsumowując długoterminowe wyniki 29 badań dotyczących utraty wagi, naukowcy odkryli, że po dwóch latach uczestnicy odzyskali średnio połowę utraconej wagi. Zaś po pięciu latach odzyskali 80 proc.
Problemy Halkier zaczęły się w dzieciństwie. Po raz pierwszy czuła się niepewnie co do swojego wyglądu w trzeciej klasie.
— Pamiętam, jak nienawidziłam swojego ciała i porównywałam się do innych dziewcząt w szkole. Po prostu miałam wewnętrzne poczucie, że coś jest nie tak i że gdybym zmieniła swoje ciało, byłabym szczęśliwsza — tłumaczy Halkier.
Jej matka również nie lubiła swojego ciała, co odbijało się na córce. W wieku 17 lat rozwinęła się u niej anoreksja.
Chociaż w pewnym stopniu wyleczyła się z zaburzeń odżywiania, przez większość dekady zmagała się z obrazem swojego ciała. Wypróbowała szereg „modnych” diet, w tym Atkinsa, ograniczającą węglowodany i dietę South Beach.
— Próbowałam wszystkiego. Byłam zdesperowana, by schudnąć, ale żaden program nie działał — mówi Haliker.
Wraz z ograniczeniem spożycia żywności, Halkier rozpoczęła trening interwałowy o wysokiej intensywności, ponieważ słyszała, że jest to najlepsze ćwiczenie na utratę tłuszczu. Eksperymentowała również z przerywanym postem i wydała krocie na osobistych trenerów i programy fitness, aby uzyskać wymarzoną sylwetkę.
W wieku 21 lat przeszła operację powiększenia piersi, ale zmiany te nie zwiększyły jej pewności siebie, na co liczyła. Kilka lat później jej samoocena sięgnęła dna, zaś jej waga w niewytłumaczalny sposób rosła.
Pomimo pracy jako instruktor fitness, jej ciało było w ciągłym stanie zapalnym, a stres związany z próbą utraty wagi doprowadził do bezsenności i wyczerpania. Przerywany post oznaczał, że objadała się, ponieważ jej ciało walczyło z restrykcyjną dietą. Pomimo jej wysiłków, przytyła z 70 do 78 kg.
Wstydząc się swojej figury, przestała się ważyć i mierzyć. Dopiero gdy doznała kontuzji biodra, zdała sobie sprawę, że jej styl życia jest szkodliwy.
— Moje ciało najwyraźniej osiągnęło punkt, w którym powiedziało „nie, dziękuję”. Przeszłam przez okres wypalenia — wspomina Halkier.
„Musiałam wyleczyć swój mózg”
Halkier uważa, że przerywany post i nadmierne ćwiczenia powodowały wzrost poziomu kortyzolu. Badania powiązały nadmiar kortyzolu ze zwiększonym apetytem i przyrostem masy ciała, szczególnie w okolicach brzucha.
W tamtym czasie nie zdawała sobie sprawy z tego faktu, więc nadal forsowała swoje ciało do granic możliwości. Opisując swoją kontuzję jako „moment żarówki”, postanowiła skupić się na swoim zdrowiu psychicznym zamiast na wyglądzie fizycznym.
Dała swojemu ciału czas na odpoczynek i zamieniła HIIT na ćwiczenia o niskiej intensywności, takie jak spacery, pilates, joga i ostatecznie trening siłowy.
Nawet przy swojej „wymarzonej” wadze Halkier wciąż była niezadowolona ze swojego ciała. Teraz uważa, że przerywany post i nadmierne ćwiczenia przyniosły jej więcej szkody niż pożytku.
— Nasze włókna mięśniowe nie mogą się regenerować, jeśli nie odpoczywamy. W rzeczywistości zatrzymujesz swoją zdolność do wzrostu mięśni poprzez nadmierny wysiłek fizyczny. Hamuje to utratę wagi, ponieważ spowalnia metabolizm i zwiększa magazynowanie tłuszczu — mówi Halkier.
Zrezygnowała również z restrykcyjnych diet i postów, zamiast tego skupiając się na uzdrowieniu swojego sposobu myślenia o jedzeniu. Szczególnie trudne okazało się dla niej jednak ponowne wprowadzenie węglowodanów do diety.
— Jadłam to, czego unikałam w fazie diety, na przykład owoce — bałam się nawet, że owoce sprawią, że przybiorę na wadze — powiedziała Halkier.
Wybierała pokarmy, które odżywiały jej ciało i z czasem znów mogła cieszyć się posiłkami. Mimo to powiedziała, że największym wyzwaniem było uporanie się ze wszystkimi negatywnymi myślami na temat swojego wyglądu.
— Musiałam uzdrowić swój mózg i uwolnić się od całego emocjonalnego bólu, który nosiłam w sobie. To była największa zmiana, ale nie była to zmiana z dnia na dzień — dodała Halkier.
Oprócz włączenia medytacji i technik uważności do swojego życia, Halkier zaczęła stosować technikę wolności emocjonalnej (EFT), znaną również jako „tapping” lub „psychologiczna akupresura”. To alternatywna terapia bólu i niepokoju, osoby stosujące EFT wierzą, że stukanie w 12 różnych punktów ciała może uwolnić negatywną energię.
Eksperymentowała również z tonizowaniem nerwu błędnego. Znajdujący się w szyi nerw błędny wpływa na funkcje trawienia, tętno, odruchy i wiele innych.
Halkier pomaga teraz innym kobietom zwiększyć poczucie własnej wartości jako trenerka pewności siebie. Jest „oddana pomaganiu kobietom w uwolnieniu się z tego cyklu i znalezieniu uzdrowienia, na które zasługują” — powiedziała Giulia Halkier
W ciągu roku zarówno jej zdrowie psychiczne, jak i fizyczne uległo znacznej poprawie. W rezultacie Halkier zdecydowała się założyć własną firmę, aby pomóc innym ludziom przezwyciężyć problemy związane z wizerunkiem ciała poprzez wsparcie zdrowia psychicznego i uważność. Zaleca, aby ludzie wyrzucili wagę i taśmę mierniczą i nauczyli się nadawać priorytet swojemu zdrowiu psychicznemu i fizycznemu.
— Nauka redukcji stresu ma ogromny wpływ na skład ciała. Dlatego tak bardzo staram się pomagać kobietom uwolnić się od tego cyklu i znaleźć uzdrowienie, na które zasługują — kończy Halkier.
Tekst opublikowany w amerykańskiej edycji „Newsweeka”. Tytuł, lead i skróty od redakcji „Newsweek Polska”.
