Od lat zmagałem się ze swoją nadwagą. Chociaż rozumiem, na czym polega proces przybierania i tracenia kilogramów, to przez ostatnich 30 lat przytyłem 12 kilogramów. I nie byłem w stanie ich zrzucić.
Nawet jako lekarz jestem zaintrygowany szumem dookoła „cudownych leków” na otyłość. Swoją przygodę z lekiem Ozempic rozpocząłem w 2023 r. Miałem już wtedy objawy cukrzycy typu 2 i bezdech senny, którego źródło leżało w mojej wadze.
Ozempic pozwolił mi schudnąć 15 kg, znormalizować poziom A1C (stężenie glukozy we krwi) i nie wymagam już CPAP (wspieraniu oddechu podczas snu), ale podejrzewam, że nigdy nie będę w stanie odstawić tych leków.
„Po odstawieniu przytyłem 8 kg”
Zadałem sobie pytanie: czy znaleźliśmy panaceum, czy otworzyliśmy puszkę Pandory? Nie jestem pierwszym i nie będę ostatnim, który o to pyta. Odpowiedzi mogą pojawić się dopiero za kilka lat.
W międzyczasie przedstawiam kilka przemyśleń. Nie jest to porada medyczna, bo przed rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek leków lub programu leczenia należy skonsultować się z lekarzem.
Najpierw trochę nauki. Każdy badacz otyłości i specjalista kliniczny mówi, że otyłość jest chorobą wieloczynnikową, co oznacza, że wpływają na nią czynniki genetyczne, psychospołeczne, środowiskowe i behawioralne, a wszystkie one oddziałują na siebie w złożony sposób.
Ale otyłość jest również regulowana przez fizykę. Jeśli spożywamy więcej kalorii, niż zużywamy, z czasem przybierzemy na wadze. Działa to też w drugą stronę. Ograniczenie kalorii prowadzi do utraty kilogramów. Według mnie lek Ozempic jest skuteczny pod jednym warunkiem.
Po roku, z doskonałymi wynikami z klinicznego punktu widzenia, podjąłem próbę odstawienia leku Ozempic. Jaki był efekt? Wrócił mi apetyt i w ciągu dwóch tygodni przytyłem osiem kilogramów.
Około 40 proc. dorosłych Amerykanów i 20 proc. amerykańskich dzieci jest otyłych. Jeśli kiedykolwiek znalazłeś się w tej kategorii, z pewnością słyszałeś ważne, ale nieprzydatne rady, do znudzenia: ćwicz, kontroluj porcje, unikaj niektórych węglowodanów, jedz chude białko i zdrowe tłuszcze itd.
Możemy odnieść tymczasowy sukces, ale niektórzy eksperci uważają, że 80-95 proc. z nas odzyska to, co straciło. Naukowcy opisują ten wzorzec jako „niemal powszechny”. Polega on na „szybkiej utracie masy ciała, która zatrzymuje się po kilku miesiącach, a następnie stopniowe odzyskiwanie wagi”.
Otyłość jest kwestią głęboko osobistą, ale nasila się pod wpływem sił niezależnych od indywidualnej woli. Ewolucyjne cechy metaboliczne zmuszają nas do jedzenia, podczas gdy przemysł spożywczy systematycznie zwiększa spożycie „pustych” kalorii lub tych, które zwiększają wagę, ale zapewniają niewielką lub żadną wartość odżywczą.
Przełamanie typowego schematu i utrzymanie trwałej utraty wagi wymaga niemal nadludzkiej siły woli. Musiałem przyznać, że to mnie przerasta.
Jak leczyć otyłość?
Zdecydowałem się na ponowne rozpoczęcie stosowania Ozempicu, nie tylko po to, aby zachować poprawę stanu zdrowia, ale także z powodu utopionych kosztów. Wydałem około 200 dol. z własnej kieszeni na każdy utracony kilogram i nie zamierzałem odpuścić tej inwestycji.
Chociaż jesteśmy pionierami w szerszym stosowaniu inhibitorów GLP, takich jak Ozempic, ich skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu cukrzycy typu 2 są dobrze udokumentowane. Pomijając wydatki, co jeśli permanentne leczenie otyłości jest najkorzystniejszą opcją? Skąd możemy wiedzieć, jakie inne schorzenia mogłyby się u mnie rozwinąć, gdybym pozostał przy wadze 112 kilogramów?
Weźmy pod uwagę inne przewlekłe i wieloczynnikowe choroby jak nadciśnienie tętnicze, choroby układu krążenia, rak płuc i POChP. Chociaż siła woli i samodyscyplina mogą być ważnymi czynnikami i determinantami tych stanów chorobowych, nie stygmatyzujemy pacjentów, którzy szukają leczenia za pomocą leków, nawet jeśli leki te wymagają ciągłego stosowania.
Jeśli przestaniesz przyjmować leki przeciwnadciśnieniowe, wysokie ciśnienie krwi zazwyczaj powróci. Choroby przewlekłe często wymagają przewlekłego przyjmowania leków.
Rozumiem kompromisy związane ze stosowaniem Ozempicu i podobnych leków w leczeniu nadwagi. Na poziomie indywidualnym jestem zarówno świadectwem, jak i przestrogą.
Mimo to, z klinicznego punktu widzenia uważam, że powinniśmy skupić się na szerszym obrazie. Otyłość jest powszechną i śmiertelną chorobą przewlekłą, a teraz znaleźliśmy skuteczne leczenie.
Mamy prawo do dyskusji i debaty na temat implikacji tych nowych cudownych leków. Możemy też zadawać drażliwe pytania dotyczące nadużywania i potencjalnych zastosowań poza wskazaniami w różnych schorzeniach związanych ze stylem życia.
Jay S. Feldstein jest prezesem i dyrektorem generalnym Philadelphia College of Osteopathic Medicine (PCOM). Posiada certyfikat w zakresie medycyny pracy i jest członkiem American College of Preventive Medicine.
Wszystkie poglądy wyrażone w tym artykule są poglądami autora.
Tekst opublikowany w amerykańskiej edycji „Newsweeka”. Tytuł, lead i skróty od redakcji „Newsweek Polska”.
Więcej na temat działania leków na odchudzenie dowiesz się TUTAJ.
