Kaylee i James Wilsonowie byli przekonani, że razem ze swoim adoptowanym dzieckiem lada dzień wrócą z Nigerii do USA. Jednak restrykcje wprowadzone przez administrację Donalda Trumpa sprawiły, że od początku roku tułają się po świecie.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Kaylee Wilson, mama piątki dzieci, już jako mała dziewczynka wiedziała, że w przyszłości zdecyduje się na adopcję. — Od zawsze czułam, że adopcja jest mi bliska — opowiada w rozmowie z „Newsweekiem”. Nieco więcej czasu, by się do tego przekonać, potrzebował jej mąż James.
Para poznała się w 2012 r. dzięki współlokatorce Kaylee, z którą mężczyzna pracował w restauracji. Para od razu przypadła sobie do gustu.
— To była miłość od pierwszej rozmowy — opowiada Kaylee. — Byliśmy parą przez 13 miesięcy, zanim pobraliśmy się w maju 2013 r. Od początku łączyła nas szczególna więź. Jesteśmy dwojgiem ludzi, którzy się w sobie zakochali i jednocześnie zostali najlepszymi przyjaciółmi. Potrafimy razem dobrze się bawić i to jeden z powodów, dla których przetrwaliśmy trudniejsze momenty w życiu.
Kaylee nie zwlekała z podjęciem tematu adopcji. — Już po dwóch tygodniach randkowania powiedziała: „wiem, że Bóg chce, żebym pewnego dnia adoptowała dziecko i chce żebym wyszła za ciebie, więc z czasem zmieni twoje zdanie” — opowiada James. — Byłem na to otwarty. Po prostu nigdy wcześniej o tym nie myślałem.
USA. Spada liczba adopcji, Trump nie pomaga
Byli małżeństwem od trzech lat, kiedy mężczyzna wyzbył się już wszelkich wątpliwości. — Byliśmy w kościele i opowiadali o szkole w Kenii — wspomina Kaylee. — Pokazywali zdjęcia i nagrania dzieci. To naprawdę poruszyło Jamesa.
— Jako ktoś, kto deklaruje się jako chrześcijanin, poczułem, jakby Bóg powiedział do mnie: „ja ciebie adoptowałem, dlaczego ty zwlekasz?” — opowiada James. — Potrzeby są ogromne i rosną z roku na rok.
Z analizy najnowszych danych Departamentu Stanu USA przeprowadzonych przez think tank Pew Research w ltach 2004-2023 liczba międzynarodowych adopcji do USA spadła o 94 proc. Wilsonowie postanowili przełamać ten trend. W 2016 r. adoptowali swoją pierwszą córkę — Emmanuellę z Ghany.
— Przez 19 miesięcy mieszkaliśmy tam razem z nią z powodu przepisów imigracyjnych — mówi Kaylee. — Proces był bardzo powolny. To był nowy program, wcześniej czegoś takiego nie robiono.
Ich biologiczna córka Harriette przyszła na świat w 2021 r. Kilka miesięcy później rodzina wyjechała do Nigerii, by adoptować kolejne dziecko — Eden, która doświadczyła deprywacji językowej i jest niesłysząca. Deprywacja językowa występuje, gdy dziecko — często głuche lub niedosłyszące — nie ma kontaktu z naturalnym językiem w kluczowych pierwszych pięciu latach życia, co może prowadzić do trwałych zaburzeń poznawczych i społecznych.
— To była nasza pierwsza wizyta w Nigerii — wspomina Kaylee. — Mieszkaliśmy tam przez sześć miesięcy.
Trump zmienia prawo i uderza w dzieci
Pod koniec pandemii rodzina wróciła do swojego domu w Missouri, gdzie w 2023 r. urodził się ich biologiczny syn Valor. Rok później wrócili jednak do Nigerii, po zobaczeniu zdjęcia dziecka o imieniu Oluwatoyin.
— Po prostu wiedzieliśmy, że to kolejne dziecko, które powinno dołączyć do naszej rodziny — mówi Kaylee.
W marcu 2025 r. — już po dopełnieniu formalności — Wilsonowie wrócili do Nigerii, by sfinalizować adopcję Oluwatoyin. Jednak wtedy zaczęły pojawiać się problemy. Cierpliwie czekali na rozpatrzenie dokumentów imigracyjnych, gdy 16 grudnia Donald Trump ogłosił ograniczenia i limity wjazdu cudzoziemców do USA. Na liście 15 krajów objętych restrykcjami znalazła się także Nigeria. Co istotne w przypadku Wilsonów, zakaz dotyczył także wiz imigracyjnych związanych z adopcją dzieci.
— Po raz pierwszy w historii USA zakaz dotyczył wiz adopcyjnych — zwraca uwagę Kaylee. — Poprzednie zawieszenia i zakazy nigdy nie dotyczyły adoptowanych dzieci — dodaje James.
Gdy para usłyszała, że Trump zamierza wprowadzić zakaz wjazdu obejmujący obywateli Nigerii, byli pewni, że decyzja prezydenta nie wpłynie na adopcję Oluwatoyin. — Nigdy wcześniej nie było zakazu adopcji dzieci — rozkłada ręce Kaylee. — To po prostu nie miało sensu, dlaczego mieliby w ogóle tak zrobić?
Wilsonowie zorientowali się, że zakaz dotyczy także ich dopiero 1 stycznia, kiedy nowe prawo weszło w życie. Chociaż Oluwatoyin została zaadoptowana w sposób legalny, według nowego prawa nie może przyjechać do Missouri. James i Kaylee nie widzą obecnie innej opcji niż pozostać w Nigerii, dopóki sytuacja się nie zmieni.
— Robimy to, co uznalibyśmy za właściwe wobec każdego z naszych dzieci. Nie oddalibyśmy żadnego z nich do sierocińca, a właśnie z tym musimy się obecnie mierzyć — mówi James. — Nie zamierzam narzucać mojego zdania innym osobom ani oceniać decyzji, które inni musieli podjąć dla swoich dzieci. Mówię tylko w imieniu mojej rodziny: nie zostawimy nikogo. Jesteśmy rodziną, a rodzina trzyma się razem.
„Chcemy móc po prostu wrócić do domu”
Praca zdalna pozwoliła małżeństwu wypełniać swoje obowiązki po przeprowadzce do Lagos. Para prowadzi także stronę internetową Waiting for Eden. — Sprzedajemy produkty związane z adopcją, wiarą, edukacją domową oraz zdrowiem fizycznym i duchowym — mówi Kaylee.
W 2017 r. założyli także firmę kawową Level Grounds Xpresso, by dodatkowo zabezpieczyć swoje dochody podczas pobytu w Nigerii. — To błogosławieństwo móc pracować z domu i utrzymywać się samodzielnie, żyjąc za granicą — stwierdza kobieta.
Dni spędzają na pracy i edukacji domowej swoich dzieci. — Skupiamy się na tym, by ten czas służył nam do budowania więzi. To wyjątkowy moment, ponieważ nie mamy tu do czynienia z rozpraszaczami życia codziennnego obecnymi w Ameryce. Tu życie płynie znacznie wolniej, co bardzo doceniamy — opowiada Kaylee. — Skupiamy się na sobie, pozwalamy dzieciom poznawać kulturę Nigerii i spotykać się z lokalną społecznością. Jesteśmy z nią bardzo zżyci. Staramy się jak najlepiej wykorzystać ten czas.
— Chociaż chcemy wrócić do domu i to jest naszym celem, na ten moment żyjemy tutaj. Dom jest tam, gdzie jesteśmy razem — przyznaje James, dodając, że chcą po prostu dać dzieciom jak najlepsze wspomnienia z dzieciństwa.
W Springfield w Missouri Wilsonowie pozostawili dom pełen psów, owiec i kur, którymi opiekuje się rodzina małżeństwa z niecierpliwością wypatrująca ich powrotu.
— Nasza rodzina bardzo za nami tęskni, ale z daleka wspiera nas i dopinguje — mówi Kaylee. — Wiedzą, że realizujemy swoje powołanie, przyjmując kolejnego członka rodziny. Często rozmawiamy z nimi przez telefon czy na kamerce. Nie mogą się doczekać poznania Oluwatoyin.
Tylko Trump może im pomóc
James i Kaylee regularnie dzielą się swoją codziennością życia w Nigerii, publikując filmy na kanale KayleeWilson w serwisie Youtube. Mają już ponad 167 tys. subskrybentów, a Instagram kobiety (@kreativekay_wilson) obserwuje 94 tys. osób. Za pomocą mediów społecznościowych małżeństwo wystosowało kilka bezpośrednich apeli do Trumpa, którego proszą o zmianę przepisów imigracyjnych uniemożliwiających im powrót do domu.
Media społecznościowe okazały się dla Wilsonów potężnym narzędziem. Mogą nie tylko dzielić się swoją historią, ale dzięki nim udało im się także nawiązać kontakt z innymi rodzinami w podobnej sytuacji. — Wiemy o ponad 300 amerykańskich rodzinach, a większość z nich nie przebywa jeszcze nawet ze swoimi pociechami — mówi Kaylee. — Ich dzieci wciąż przebywają w sierocińcach.
Wilsonowie nie wiedzą, dlaczego administracja zdecydowała się na objęcie zakazem wjazdu także wizy adopcyjne. W prezydenckiej proklamacji napisano, że „w niektórych regionach Nigerii swobodnie działają radykalne islamskie grupy terrorystyczne, takie jak Boho Haram i Państwo Islamskie, co znacznie utrudnia przeprowadzenie kontroli i weryfikacji”.
O wizach adopcyjnych w proklamacji czytamy: „Więzi rodzinne mogą stanowić (i w przeszłości rzeczywiście stanowiły, na co są konkretne dowody przedstawione przez Departament Stanu i amerykańskie organy ścigania) unikalne kanały dla działalności przestępczej, oszukańczej czy nawet terrorystycznej, na przykład poprzez finansowanie jej w kraju lub za granicą”.
Wilsonowie skontaktowali się z przedstawicielami swojego stanu, ale zmian w przepisach może dokonać jedynie Biały Dom. — To prezydencka proklamacja, wydana przez prezydenta, więc ostatecznie to on musi ją zmienić lub unieważnić — mówi James.
Jedyne, co może zrobić na ten moment para, to nagłaśniać swoją historię i historie innych amerykańskich rodzin dotkniętych zakazem adopcji, z nadzieją, że Donald Trump dostrzeże problem.
— Biały Dom mógł nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, jakie skutki będzie miała ta decyzja — mówi Kaylee. — Chciałabym wierzyć, że było to zwykłe przeoczenie, ponieważ coś takiego nie wydarzyło się nigdy wcześniej. Daję im kredyt zaufania.
Jak mówi kobieta, na ten moment jej rodzina „czeka i modli się” o zmianę sytuacji, wciąż nie tracąc nadziei. — Każde dziecko jest wartościowe i zasługuje na to, by być kochane — podkreśla. — Będziemy walczyć, będziemy dzielić się naszą historią, a ostatecznie wszystko jest w rękach Boga.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.