-
Dwa lata po ponownym wprowadzeniu bobrów do Kalifornii lokalne ekosystemy stały się trwalsze i bardziej odporne na zmieniające się warunki środowiskowe.
-
Restytucja bobrów w Kalifornii rozpoczęta w 2023 roku doprowadziła do odbudowy mokradeł, co przyczyniło się do powrotu dzikich zwierząt i stworzenia naturalnych barier przeciwpożarowych.
-
Działalność bobrów poprawia jakość wody, wspiera magazynowanie wody oraz wpływa na wzrost liczebności dzikich zwierząt; gatunek ten nie występuje obecnie w Polsce.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Relacja bóbr-człowiek w Stanach Zjednoczonych przez wieki była nie tyle napięta, co bezwzględna i okrutna. Masowo zabijano te zwierzęta w kilku stanach z uwagi na ich futra i mięso. Polowano na nie, gdyż uważano je za szkodniki, które niszczą krajobraz. Gryzonie zniknęły więc na długo, ale część wróciła i okazało się, że m.in. Kalifornia ma z ich obecności nieopisane korzyści.
Wiadomo już, że powrót bobrów znacznie ożywił mokradła, przyciągając dzikie zwierzęta, w tym ptaki i wydry. Te wilgotne tereny mogą również zahamować niszczycielskie pożary, które nękają te obszary coraz bardziej z powodu pogłębiającej się suszy.
Myśliwi wytępili większość bobrów
Do połowy XIX w. myśliwi i miejscowi pozbyli się bobrów na dobre – to doprowadziło do utraty tych zwierząt niemal w całym stanie. Ograniczenie masowych polowań spowodowało, że ich liczebność wzrosła, ale dopiero w 2023 r.
Kalifornia rozpoczęła program restytucji bobrów pod opieką Kalifornijskiego Departamentu Ryb i Dzikich Zwierząt (CDFW) i plemienia Tule River oraz ludu Mountain Maidu z północnej Kalifornii.
Zamiast postrzegać bobra jako wroga, miejscowi zdali sobie sprawę, że mogą wykorzystać inżynieryjne umiejętności zwierzęcia do przywrócenia wody na suchych obszarach. Na mapach udostępnianych przed NOAA widać wyraźnie zazielenienia suchych obszarów i napływ wody.
Współpraca między rdzennych mieszkańców a stanowym departamentem była owocna. Wypuszczone kilka lat temu na obszarze Tásmam Koyóm bobry zaczęły się powoli rozmnażać, nie były poddawane ludzkiej presji.
Program relokacji już teraz przynosi obiecujące rezultaty. Na łąkach przeniesione bobry zbudowały imponującą tamę o wysokości 100 metrów, tworząc w efekcie ogromny kompleks mokradeł, który zwiększył zasięg wody o ponad 22 proc. – donoszą biolodzy.
Działalność bobrów przyczynia się do gromadzenia wody, zapobiega tym samym częściowo wyginięciu dzikich zwierząt. Przede wszystkim zwierzęta ta tworzą naturalne bariery przeciwpożarowe i poprawiają jakość wody.
W Ameryce Północnej występuje bóbr kanadyjski
Bóbr kanadyjski jest blisko spokrewniony z bobrem europejskim (Castor fiber) i jest zarazem jednym z dwóch współcześnie żyjących gatunków bobrów. Dawniej oba gatunki uznawano za jeden. Wyglądem bóbr kanadyjski przypomina swojego europejskiego kuzyna, a różnią się m.in. liczbą chromosomów – oba gatunki nie mogą się krzyżować.
Bóbr kanadyjski pochodzi z Ameryki Północnej. Gatunek nie występuje obecnie w Polsce, ale ze względu na bardzo duże podobieństwo do rodzimego gatunku, pojawienie się bobra kanadyjskiego w Polsce może przez pewien czas pozostać niezauważone. Były nawet plany, aby wpisać je na listę gatunków inwazyjnych. Potencjalnym źródłem migrujących osobników mogą być ewentualnie zwarte populacje występujące w Rosji (Karelia), bądź w Finlandii.
