Traktowanie domowego pupila bardziej jako potomka, niż zwierzęcia jest dzisiaj już wszechobecne, zarówno w mediach społecznościowych, jak i w prawdziwym świecie. Weterynarze ostrzegają jednak, że takie podejście może być w rzeczywistości krzywdzące — zarówno dla pupila, jak i właściciela.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że z nami jesteś!
Foto: Newsweek
Autorzy książki „Veterinary Controversies and Ethical Dilemmas” (tłum. „Weterynaryjne kontrowersje i dylematy etyczne”), twierdzą, że coraz bardziej ludzkie traktowanie zwierząt doprowadziło do powstania tzw. dochodowego zjawiska „futrzanego dziecka”, które tworzy poważne problemy w sposobie opieki nad zwierzętami domowymi.
Tanya Stephens, Eddie Clutton, Polly Taylor i Kathy Murphy w swojej książce badają różne etyczne szare strefy, przed którymi stoi dziś zawód weterynarza. Dotyczy to zarówno korporacyjnej pogoni za zyskiem, jak i nadmiernej diagnostyki oraz leczenia — według autorów, wszystkie te trendy zostały wzmocnione przez rosnącą tendencję do postrzegania zwierząt domowych jako członków rodziny, a nie pupili.
— Niektórzy weterynarze, w tym my, postrzegają wzrost liczby „futrzanych dzieci” jako ogromny problem dla zwierząt i ich dobrostanu — powiedział Clutton. — Inni jednak, w tym udziałowcy korporacyjni, postrzegają tę koncepcję jako świetny sposób na zarobienie mnóstwa pieniędzy.
Kiedy miłość do pupila posuwa się za daleko
Większość właścicieli ma dobre intencje, jednak według weterynarzy zachęcanie do antropomorfizmu i traktowanie zwierząt domowych jak dzieci może czasami prowadzić do większych szkód niż korzyści. Emocjonalna więź między człowiekiem a zwierzęciem może skłaniać właścicieli do żądania od weterynarzy większej liczby badań, procedur i zabiegów, niż taka, która leży w najlepszym interesie pupila.
— Niektórzy weterynarze promują i wspierają obraz więzi między zwierzęciem a właścicielem jako wyjątkowej i niezbędnej dla dobrostanu człowieka, nie przyznając, że istnieją pewne wady tego podejścia, zarówno dla jednej, jak i drugiej strony — stwierdził Clutton. — W rzeczywistości, psy wiejskie, które trzyma się w grupach, mogą prowadzić lepsze życie niż pies bogatego właściciela pozostawiony samemu sobie przez cały dzień. Nie ma wątpliwości, że ten nacisk na więź między człowiekiem a zwierzęciem przyczynia się do wzrostu popularności zjawiska „futrzanych dzieci”.
Autorzy książki twierdzą, że najdroższa czy najbardziej zaawansowana technologicznie opcja leczenia nie zawsze będzie odpowiednia. Zamiast tego zachęcają weterynarzy i właścicieli zwierząt domowych do skupienia się na tym, co jest w danym przypadku najlepsze, biorąc pod uwagę takie czynniki jak jakość życia i koszty opieki.
— Medycyna zapobiegawcza pozwala zwierzętom osiągnąć starość, jednak nawet wtedy, gdy ani weterynarz, ani właściciel nie chcą pożegnać się z pupilem, dłuższe życie niekoniecznie musi być szczęśliwe, jeśli związane jest ono z wieloma dolegliwościami — powiedziała Stephens.
Media społecznościowe i korporacje utrudniają odpowiedzialną opiekę
Weterynarze podkreślają również, że dezinformacja w internecie i wpływ mediów społecznościowych znacznie utrudniły odpowiedzialną opiekę nad zwierzętami. Obecnie wielu właścicieli, zamiast polegać na profesjonalnych poradach, w przypadku problemów z pupilem zwraca się w stronę influencerów lub stron internetowych. To, w połączeniu z rosnącymi kosztami leczenia i kontrolą korporacji nad praktykami weterynaryjnymi, doprowadziło do powstania czegoś, co autorzy opisują jako niezrównoważony system napędzany zyskiem, a nie dobrostanem zwierząt.
— Czy w tego typu zawodach, jest w ogóle miejsce na generowanie zysków? — pyta dr Murphy. — Musimy wziąć pod uwagę fakt, że klienci płacą nie tylko za koszt usługi, ale także to, co jest potrzebne do maksymalizacji wzrostu firmy.
Autorzy podkreślają, że ich zamiarem nie jest krytyka właścicieli ani weterynarzy. Zamiast tego ich książka ma na celu głębsze zrozumienie tego, w jaki sposób presja emocjonalna, finansowa i etyczna przenikają się nawzajem we współczesnej opiece nad zwierzętami.
Wyniki cytowanych w książce badań pokazują, że wielu weterynarzy obecnie zmaga się ze stresem, poczuciem wypalenia zawodowego i dylematami moralnymi. Często są oni rozdarci między tym, co będzie najlepsze dla zwierzęcia, a tym, co przystępne cenowo lub akceptowalne dla właściciela.
Odniesienie
Stephens, T., Clutton, R. E., Taylor, P., & Murphy, K. (Eds.). (2025). Veterinary Controversies and Ethical Dilemmas: Provocative Reflections on Clinical Practice. CRC Press.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.