Brnąc w taką narrację, Kaczyński przedstawia się prawicowym wyborcom jako całkowicie oderwany od rzeczywistości przywódca, jak kapitan statku, który przygotowuje ambitne plany desantu na wrogi port w momencie, gdy statek przecieka, a woda zaczyna podchodzić załodze pod głowy.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
W zeszłym tygodniu konflikt w PiS przybrał taką temperaturę, że Jarosław Kaczyński musiał aż walnąć pięścią stół na portalu X, grożąc skłóconym politykom zawieszeniem w prawach członków partii. W poniedziałek po raz pierwszy, odkąd wyszedł ze szpitala, Kaczyński zabrał głos publicznie na konferencji prasowej.
Trudno jednak spodziewać się, by jego wystąpienie uspokoiło nastroje wokół partii. Prezes nie zaprezentował się bowiem jako człowiek sprawną ręką wdrażający zwycięską polityczną strategię. Zamiast wizji, jak wyprowadzić PiS z sondażowego dołka, miał do zaoferowania głównie połajanki pod adresem nawet przyjaznych mediów. I straszenie Niemcami.
Ten apel to wyraz bezsilności Kaczyńskiego
Mediom dostało się za to, że niepotrzebnie nagłaśniają konflikty w PiS, za zarzucanie partii, że ta „zajmuje się głównie sobą”, a nie zauważają tego, jaką pracę wykonuje. Tymczasem, jak wyliczał Kaczyński, trwają prace programowe oraz spotkania w powiatach, a za chwilę rozpoczną się spotkania z młodzieżą akademicką i media, którym zależy na „niepodległej, dobrze rządzonej Polsce”, powinny się skupić na tym, a nie „za bardzo interesować się pojedynczymi incydentami” w PiS. Jak mówił Kaczyński, w PiS trwa przygotowanie do decydującej bitwy, zaapelował do prawicowych mediów, by zaczęły więcej o tym mówić.
Chyba nawet najwierniejszemu elektoratowi PiS trudno będzie uwierzyć, że z partią jest dobrze, że skupia się ona na dynamicznych przygotowaniach do kampanii w 2027 r., a tylko media niepotrzebnie nagłaśniają konflikty. Brnąc w taką narrację, Kaczyński przedstawia się prawicowym wyborcom jako całkowicie oderwany od rzeczywistości przywódca, jak kapitan statku, który przygotowuje ambitne plany desantu na wrogi port w momencie, gdy statek przecieka, a woda zaczyna podchodzić załodze pod głowy.
Wielu wyborców uzna, że prezes nie jest już w stanie zapanować nad partią i dzielącymi ją konfliktami, więc dość bezsilnie próbuje zdyscyplinować media, by się nimi „nadmiernie” nie interesowały. Kaczyński wyraźnie mówił do własnego zaplecza medialnego, głównie do Telewizji Republika. Fakt, że lider PiS musi publicznie prosić Tomasz Sakiewicza o trochę medialnego spokoju, też pokazuje, jak słabnie jego pozycja na prawicy.
Kaczyński i Polska pod niemieckim butem
Na konferencji nie zabrakło też tradycyjnych antyniemieckich akcentów. Przewodniczący klubu PiS Mariusz Błaszczak zaatakował umowę o wolnym handlu z państwami Mercosur jako rzekomo służącą „tylko Niemcom” i rządową większość za to, że nie dąży do jej zablokowania w Unii Europejskiej.
Kaczyński Niemcami straszył z kolei w kontekście programu SAFE. Prezes przedstawił go w zasadzie jako niemiecki spisek mający „odepchnąć Polskę od Stanów zjednoczonych i możliwości koreańskich”. Wpisany w program mechanizm warunkowości ma — jego zdaniem — posłużyć jako narzędzie nacisku na Polskę w sytuacji, gdyby Polacy wybrali inne rządy, niż życzą sobie tego Niemcy. Wszystko to jest częścią planu budowy przywództwa Niemiec w Europie, który już dawno poparł minister Radosław Sikorski, a PiS się mu przeciwstawia. Bo „Niemcy to państwo postnazistowskie”, które „powinno siedzieć w kącie i przepraszać, że żyje”, a nie aspirować do przywództwa na kontynencie.
Oczywiście, jest w Polsce elektorat, na który taki retoryka działa — zwłaszcza wśród najstarszych wyborców. W młodszych rocznikach — zwłaszcza na tle destabilizacji, jaką w stosunkach międzynarodowych wprowadza Donald Trump — taka retoryka może się jednak wydawać zupełnie oderwana od rzeczywistości. Szczególnie w kontekście unijnego, a nie niemieckiego programu dającego Polsce dostęp do taniego kredytu na zbrojenia.
Kaczyński stwierdził jednak, że SAFE oferuje nam „Polskę pod niemieckim butem” i trzeba go odrzucić, jak wiele by to Polski nie kosztowało, bo niepodległość nie ma ceny. Prezesa wsparł Błaszczak, próbując przekonać dziennikarzy, że Niemcy już chciały zmienić rząd w Warszawie i próbowały narzucić nam „religię klimatyczną”, przekonanie, że „istnieje 240 płci” i inne ideologiczne rozwiązania, bo w Unii Europejskiej „rządzą dziś ludzie chorzy”. Nawet dla wielu prawicowych wyborców podobna narracja będzie brzmieć absurdalnie. Niektórzy z nich uznają, że w imię swoich niezrozumiałych antyniemieckich obsesji albo ślepego zapatrzenia w polecenia od Trumpa PiS odrzuca pieniądze, po które Polsce wystarczy się schylić i to w obszarze tak dziś kluczowym jak bezpieczeństwo. Co może się skończyć kursem na 20 proc.
Kaczyński może zacząć się wycofywać
Na plus Kaczyńskiemu można by tylko zaliczyć to, że po raz kolejny wykluczył sojusz z Grzegorzem Braunem. Prezes PiS w zdecydowanych słowach zaatakował środowisko Konfederacji Korony Polskiej za jego powiązania ze skompromitowanymi, prorosyjskimi postaciami, takimi jak Mateusz Piskorski.
Pytanie jednak na ile Kaczyńskiemu można wierzyć, gdy składa takie deklaracje. Czy jeśli w 2027 r. będzie tego wymagać sejmowa arytmetyka, to nie skończy się to tak jak z koalicją z Andrzejem Lepperem?
Także w poniedziałek Wirtualna Polska opublikowała sondaż z poparciem PiS na poziomie 22,7 proc. Obie Konfederacje wspólnie mają w nim minimalnie więcej — niecałe 23 proc. To kolejny sondaż pokazujący, że PiS — ciągle zachowujący się jak partia idąca po samodzielne zwycięstwo i niepotrzebująca zdolności koalicyjnej — nie jest dziś w stanie przekonać nawet większości wyborców prawicy, o większości Polaków nie wspominając.
W takim Sejmie PiS do stworzenia rządu potrzebowałby poparcia posłów Korony. I wtedy Kaczyński może zacząć spektakularnie wycofywać się z tego, co dziś mówi o Braunie. Zobaczymy wtedy najpewniej próby wyciągania pojedynczych, najmniej skompromitowanych posłów Korony albo formułę „paktu stabilizacyjnego” znaną z lat 2005-2007, która w końcu przeistoczyła się w pełną koalicję z Samoobroną i LPR, a z Lepperem w rządzie.
Im więcej podobnych sondaży, tym gorzej dla partii. Skłócony PiS tracący wyborców to zachęta dla kolejnych grup prawicowego elektoratu, by rozglądać się za alternatywą. Z kolei arytmetyka wskazująca, że wbrew zapewnieniom Kaczyńskiego rządy z Braunem mogą okazać się koniecznością, idealnie podziałają jako sygnał do mobilizacji przerażonego Koroną elektoratu wokół obecnej większości.
