Konfederacja zaczyna z nostalgią wspominać sondaże sprzed tygodnia, kiedy to Sławomir Mentzen nie tylko zajmował mocną trzecią pozycję, ale nawet walczył o drugą. Teraz każdy punkt powyżej wyborczego wyniku z 2023 r. będzie dużym sukcesem.
Ostatnie sondaże, a także prognoza wyborcza Onetu, pokazują kolejne spadki Sławomira Mentzena — tym razem o prawie 3 punkty procentowe. Na trzy tygodnie przed wyborami wyborcy rezygnują z marzeń i coraz realniej patrzą na politykę. Okazuje się, że w starciu o rząd dusz na prawicy to wciąż PiS jest hegemonem. Im bliżej wyborów, tym bardziej wypłaszczać się będzie różnica między dwoma prowadzącymi w wyścigu kandydatami. Pozostali będą stopniowo znikać. Taki urok polaryzacji, którą nie wiedzieć czemu, z wyborów na wybory kochamy coraz bardziej. Ileż partii przekonało się o tym, że nieważne, jak dobre są sondaże przed wyborami, przy urnach i tak okazuje się, że odwieczna wojna PiS-PO trwa w najlepsze. Tym razem przekonuje się o tym kandydat Konfederacji.
Spełnia się czarny sen Konfederatów sprzed zaledwie kilku tygodni. Mentzen za szybko wszedł na sam szczyt swojego poparcia. Niestety wystarczająco szybko, żeby był czas posłuchać, co kandydat ma do powiedzenia. I to nie tylko na wyborczych wiecach, na które wpada, wygłasza zawsze ten sam znany i lubiany przez wyborców kawałek i wypada, dosiadając swojej hulajnogi. Ba, był nawet czas, żeby posłuchać, co mają do powiedzenia także ludzie z jego otoczenia.
„Nie mamy opcji rosyjskiej w Polsce i moim zdaniem to jest wielka tragedia, bo to jest bardzo ważny ośrodek kompetencji i siły, kompetencji politycznej”, „sport odbiera pewną delikatność, współzawodnictwo odbiera cechy charakterystyczne dawnych niewiast”, „mężczyzna powinien być głową rodziny, żona powinna słuchać męża, w ten sposób zostali stworzeni” — to tylko kilka cytatów z doradcy Sławomira Mentzena do spraw bezpieczeństwa Jacka Hogi. Hoga to nie tylko doradca, ale także przyjaciel Mentzena. Nie trzeba chyba dodawać, że jest antyszczepionkowcem i uważa, że demokracja to ustrój niespecjalnie godny polecenia, a kara śmierci powinna znaleźć się w każdym kodeksie karnym. Trudno natomiast znaleźć jego wypowiedzi o podatkach, choć przecież to niskie podatki i sprawne państwo miały być osią kampanii Mentzena. No cóż, znowu się nie udało. Nawet uporczywa powtarzanie w czasie debaty w Telewizji Republika „to ja mam największe szanse pokonać Trzaskowskiego w II turze” na niewiele się zdało.
Nie chodziło o walkę z PiS-em
Od samego początku było jasne, że Sławomir Mentzen przy okazji wyborów prezydenckich chce pokazać, kto tu (czyli w Konfederacji) tak naprawdę rządzi. Nie chodziło o realną walkę z PiS, ta (nomen omen) nowa nadzieja przyszła dopiero w trakcie kampanii, ale o pokazanie narodowcom, że w Konfederacji to partia Mentzena jest najsilniejszym graczem. Do tego zmierzały wszystkie ruchy Mentzena przed kampanią wyborczą. Ruch Narodowy chciał zorganizować, tak jak poprzednio, prawybory, ale Korona Grzegorza Brauna i Nowa Nadzieja Sławomira Mentzena się nie zgodziły.
„Latem zeszłego roku to Ruch Narodowy zaproponował władzom Konfederacji uchwałę o organizacji prawyborów (których od początku byliśmy zwolennikami). Jednak — co dla wielu było zaskoczeniem — dla przegłosowania tej uchwały nie udało się zbudować większości w Radzie Liderów. Nasi koalicjanci wiązali poparcie prawyborów z dodatkowymi warunkami (np. zwołaniem kongresu czy zawężeniem listy kandydatów), podczas gdy my uważaliśmy, że trzeba po prostu powtórzyć formułę sprzed pięciu lat, skoro się sprawdziła. Szkoda, że liderzy Korony lub Nowej Nadziei nie poparli naszej propozycji! Razem mielibyśmy większość. Można było z prawyborami ruszać od września i od jutra wspólnie zbierać już podpisy dla ich zwycięzcy, którym naprawdę nie było jasne, kto by został” — pisał w styczniu na swoim profilu na Facebooku Krzysztof Bosak. 5 lat wcześniej to on wygrał, ale Mentzen był za młody, żeby startować w wyborach prezydenckich.
Z tego wpisu przebijała gorycz, a z kolejnych aktywności wicemarszałka bardzo duży dystans do kampanii Sławomira Mentzena. Na pytania wprost, dlaczego nie włącza się intensywnie w kampanię Mentzena, dyplomatycznie odpowiadał, że specyfika kampanii prezydenckiej jest taka, że kandydat musi radzić sobie sam, ale jak będzie trzeba, to oczywiście on pomoże. Teraz Ruch Narodowy patrzy z rosnącą satysfakcją na zjazd, jaki zalicza kandydat. Bosak w 2020 zdobył trochę poniżej 7 procent. Niewiele więcej trzy lata później Konfederacja dostała w wyborach parlamentarnych, chociaż przedwyborcze sondaże dawały jej nawet kilkunastoprocentowe poparcie. Teraz historia się powtarza. W dodatku Szymon Hołownia, który miał wyjątkowo słaby początek kampanii finiszuje w doskonałym stylu i postanowił nie składać broni, a to oznacza, że walka o trzecie miejsce wcale nie jest przesądzona.
Jeśli Mentzen zjedzie z 20 punktów w niektórych sondażach do poparcia zbliżonego do tego sprzed 2 lat, to zamiast nowego rozdania na prawicy możemy mieć nowe rozdanie w Radzie Liderów Konfederacji. Zamiast przyciągania posłów z PiS, będzie musiał znowu użyć swoich wszystkich argumentów — z Przemysławem Wiplerem na czele — żeby zachować wpływy we własnym ugrupowaniu. A przede wszystkim: znowu, zamiast przewracać stolik, będzie starał się w ogóle przy nim usiąść. A to nie robi najlepszego wrażenia na wyborcach, bo ileż lat można zapowiadać wielką zmianę, która nigdy nie następuje? Ale słaby wynik kandydata Konfederacji to wcale nie jest dobra wiadomość dla Koalicji 15 Października. Im bowiem słabsza Konfederacja, tym większa szansa, że będzie skłonna wejść w koalicję z PiS-em, a to już może doprowadzić do realnej zmiany.
