-
Spacerując po lesie lub obserwując przyrodę, najczęściej dochodzi do niebezpiecznych spotkań z dużymi dzikimi zwierzętami.
-
Aktywności ciche, takie jak piesze wędrówki i fotografowanie, generują najwięcej agresywnych interakcji, niezależnie od gatunku zwierzęcia.
-
Obecność psa podczas spaceru może zwiększyć ryzyko agresywnej reakcji części gatunków dzikich zwierząt.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Kiedy myślimy o niebezpiecznych spotkaniach z dzikimi zwierzętami, zwykle wyobrażamy sobie niedźwiedzia, który nagle pojawia się na szlaku. Nowe badanie pokazuje jednak, że o tym, czy dojdzie do agresywnej reakcji, często decyduje nie sam gatunek zwierzęcia, lecz to, co w danym momencie robi człowiek.
Naukowcy z University of York przeanalizowali blisko 3,5 tys. zgłoszonych przypadków agresywnych interakcji między ludźmi a dużymi ssakami. Dane obejmowały ponad dekadę obserwacji i pozwoliły porównać nie tylko zachowanie różnych gatunków, ale również wpływ rodzaju aktywności człowieka na ryzyko konfliktu.
Piesze wędrówki czy fotografowanie są niebezpieczne
Najbardziej zaskakujący wniosek? Najwięcej niebezpiecznych spotkań miało miejsce podczas aktywności uznawanych za najmniej uciążliwe dla przyrody, takich jak piesze wędrówki, bieganie po szlakach, obserwacja zwierząt czy fotografowanie. To właśnie one odpowiadały za około jedną czwartą wszystkich analizowanych incydentów.
„Stwierdziliśmy, że aktywności o niewielkim wpływie na otoczenie wiązały się z największą liczbą agresywnych spotkań, niezależnie od gatunku” – powiedziała Holly Landles z University of York, pierwsza autorka badania.
Autorzy podkreślają, że agresywne zachowanie zwierząt nie oznacza chęci ataku. W analizowanych przypadkach do tej kategorii zaliczano zarówno pozorowane szarże, pościg czy demonstrację siły, jak i rzeczywiste ataki prowadzące do obrażeń. Zdecydowaną większość zgłoszeń stanowiły jednak zachowania ostrzegawcze, które miały skłonić człowieka do oddalenia się. Zwierzęta zwykle próbują zwiększyć dystans do intruza, a bezpośredni kontakt jest ostatecznością.
Cichy turysta częściej zaskakuje zwierzę
Autorzy tłumaczą, że spokojny spacer wcale nie oznacza mniejszego ryzyka. Wręcz przeciwnie. Ciche poruszanie się po leśnych ścieżkach zwiększa prawdopodobieństwo nagłego spotkania, podczas którego ani człowiek, ani zwierzę nie mają czasu odpowiednio zareagować. W takich sytuacjach wiele gatunków wybiera obronę.
Badacze zwracają uwagę, że szlaki turystyczne są często wykorzystywane również przez same zwierzęta. To najłatwiejsza droga przemieszczania się przez las, dlatego człowiek i dzikie zwierzę częściej trafiają tam na siebie.
Nie oznacza to jednak, że spacery są z natury bardziej niebezpieczne od innych form wypoczynku. To również jedne z najpopularniejszych aktywności w parkach narodowych, dlatego samych okazji do spotkań jest po prostu więcej. Autorzy podkreślają, że ich badanie pokazuje zależności statystyczne, ale nie pozwala wskazać prostych związków przyczynowo-skutkowych.
Każdy gatunek reaguje inaczej na człowieka
Badanie pokazuje również, że nie istnieje jeden model zachowania wspólny dla wszystkich dzikich zwierząt. Każdy gatunek inaczej ocenia zagrożenie ze strony człowieka.
Najwięcej agresywnych spotkań dotyczyło wapiti, dużych jeleni żyjących w Ameryce Północnej. Odpowiadały one za ponad 60 proc. wszystkich analizowanych incydentów. To wynik zaskakujący, bo intuicyjnie większość osób wskazałaby niedźwiedzie.
„Każdy gatunek pełni inną rolę ekologiczną, dlatego inaczej postrzega zagrożenie ze strony człowieka. Wapiti czasami unikają ludzi, ale innym razem wykorzystują ich obecność jako schronienie przed drapieżnikami. Ta nieprzewidywalność może wyjaśniać, dlaczego znajdują się na szczycie listy agresywnych spotkań” – powiedział dr Shashank Balakrishna z University of York.
Autorzy odwołują się do znanej w ekologii koncepcji „krajobrazu strachu”. Człowiek działa dla wielu zwierząt jak superdrapieżnik, ale nie wszystkie gatunki reagują identycznie. Jedne uciekają, inne stają się bardziej czujne, a jeszcze inne potrafią wykorzystywać obecność ludzi jako ochronę przed własnymi naturalnymi wrogami.
Spacer z psem może zmienić zachowanie zwierząt
Badacze zwrócili uwagę także na rolę psów. Analiza pokazała, że część gatunków znacznie częściej reagowała agresywnie podczas spacerów z czworonogami.
„Mulaki wykazywały większą agresję podczas aktywności z udziałem zwierząt domowych, prawdopodobnie dlatego, że psy przypominają ich naturalnych drapieżników” – wyjaśnił Balakrishna.
To zjawisko nie dotyczy wyłącznie Ameryki Północnej. Wiele dużych roślinożerców rozpoznaje sylwetkę psa jako zagrożenie podobne do wilka czy kojota, dlatego obecność zwierzęcia może wywołać reakcję obronną. Z tego powodu naukowcy zalecają prowadzenie psa na krótkiej smyczy, szczególnie tam, gdzie mogą przebywać duże ssaki.
Jak zmniejszyć ryzyko spotkania
Autorzy nie zachęcają do rezygnacji z wycieczek do parków narodowych. Ich zdaniem wystarczy kilka prostych zasad, aby ograniczyć ryzyko niebezpiecznego spotkania.
Przede wszystkim warto sygnalizować swoją obecność, zwłaszcza w miejscach o ograniczonej widoczności. Rozmowa, gwizdek lub wędrówka w większej grupie zmniejszają prawdopodobieństwo zaskoczenia zwierzęcia. Przed wyjściem na szlak dobrze jest również sprawdzić komunikaty dotyczące obserwacji dużych ssaków oraz ewentualnych zamknięć tras.
Badacze zwracają również uwagę, że bezpieczeństwo ludzi i ochrona przyrody są ze sobą ściśle powiązane. Gdy dochodzi do agresywnego incydentu, konsekwencje często ponoszą nie tylko turyści, lecz także same zwierzęta. Osobniki uznane za szczególnie niebezpieczne bywają odławiane, przenoszone w inne miejsca, a w skrajnych przypadkach usypiane. Z tego powodu autorzy przekonują, że odpowiednie zachowanie odwiedzających parki narodowe jest elementem ochrony dzikiej przyrody, a nie jedynie sposobem na uniknięcie niebezpieczeństwa. Lepsze oznakowanie szlaków, czasowe zamykanie tras, informowanie o obecności zwierząt oraz edukacja odwiedzających mogą ograniczyć liczbę konfliktów, nie odbierając ludziom możliwości korzystania z terenów chronionych.
„Ostatecznie podczas agresywnych spotkań przegrywają zarówno ludzie, jak i dzikie zwierzęta. Nasze wyniki pomagają zrozumieć rzeczywiste schematy takich zdarzeń, aby ograniczyć ich liczbę i umożliwić bezpieczniejsze współistnienie ludzi oraz dzikiej przyrody” – podsumowała Holly Landles.
