-
Poziom kortyzolu obniża się już po 20 minutach przebywania w środowisku leśnym, a skuteczność tej metody potwierdzona jest na całym świecie.
-
Sylwoterapia polega na świadomym spędzaniu czasu w lesie, co korzystnie wpływa na zdrowie poprzez obniżenie stresu, ciśnienia krwi i poprawę pracy układu odpornościowego.
-
Wiekowe drzewa różnych gatunków, takich jak dęby, buki, lipy czy sosny, zapewniają relaksujące otoczenie, wspierają wyciszenie i poprawę samopoczucia.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Mówi się, że między innymi przytulanie się do buków działa cuda. Buk budzi pogodę ducha i uspokaja, przejmuje od ludzi migreny i bóle głowy. Spacery wśród buków są zalecane osobom zestresowanym, cierpiącym na układy krążenia, gardła i nerek. Liść buka też może pomóc w złagodzeniu bólu głowy, a nawet zmniejszaniu obrzęku i sińców. W bukowych lasach panuje charakterystyczny półmrok, a temperatura jest zwykle niższa niż na otwartych przestrzeniach. Szum liści oraz miękka warstwa opadłych liści tłumią dźwięki, dzięki czemu takie lasy uznawane są za jedne z najbardziej relaksujących.
Intuicja nie kłamie – drzewa leczą
Coraz więcej badań naukowych potwierdza to, co podpowiada intuicja i przekazuje ciało i psychika – przebywanie wśród drzew korzystnie wpływa na nasze zdrowie, całościowo.
Sylwoterapia, nazywana także terapią leśną, polega na świadomym przebywaniu w lesie i czerpaniu korzyści z kontaktu z naturalnym środowiskiem. Nie musi to być intensywny wysiłek czy sport na łonie natury, ale np. o spokojny spacer, zatrzymanie się, wsłuchanie w odgłosy przyrody i oddychanie świeżym powietrzem.
Badania pokazują, że już kilkadziesiąt minut spędzonych w lesie może obniżyć poziom kortyzolu, czyli hormonu stresu, zmniejszyć ciśnienie tętnicze, uspokoić tętno i poprawić koncentrację. Drzewa uwalniają do powietrza lotne związki organiczne zwane fitoncydami, które chronią je przed bakteriami i grzybami. Wdychanie tych substancji wiąże się z korzystnym wpływem na układ odpornościowy oraz samopoczucie człowieka.
Szczególną rolę przypisuje się starym i okazałym drzewom, które zapewniają cień, tłumią hałas i tworzą stabilny mikroklimat, bardzo sprzyjający wyciszeniu. Wiekowe drzewa często stają się także symbolem trwałości i bezpieczeństwa, co ma znaczenie psychologiczne dla osób szukających odpoczynku od codziennego pośpiechu.
Dąb też czyni cuda
Za jedno z najbardziej charakterystycznych drzew z leśnej uważa się dąb. To symbol siły, długowieczności i odporności, obok buka także jedno z najdłużej palących się drzew opałwych. Potężny pień oraz szeroka korona sprawiają ponadto, że pod starym dębem panuje przyjemny chłód nawet podczas upałów. W Polsce wiele wiekowych dębów ma status pomników przyrody i od wieków stanowi miejsca odpoczynku. Pod dębem można po prostu się zrealksować. Jan Kasprowicz z kolei pisał, że drzewo skrywa… skarby: „złoty dąb się otworzył i od razu dał biednej dziewczynie kosztowne sukienki, piękną kolasę i dwór królewski”.
Lipy z kolei od wieków kojarzone są z bezpieczeństwem i relaksem. W czasie kwitnienia wydzielają intensywny, słodki zapach, który wiele osób odbiera jako uspokajający. Nic dziwnego, że lipowe aleje i parki należą do najchętniej odwiedzanych miejsc spacerowych, a lipę chętnie pije się o każdej porze roku.
Sosny i świerki wyróżniają się z kolei wysoką zawartością fitoncydów oraz olejków eterycznych. Charakterystyczny żywiczny aromat, szczególnie wyczuwalny po deszczu lub w ciepłe dni, sprzyja odprężeniu i poprawia komfort oddychania. Z tego powodu lasy iglaste często są wybierane jako miejsca regeneracji i wypoczynku.
Nie istnieje jedno najlepsze drzewo o wyjątkowych właściwościach leczniczych. Korzystny wpływ na organizm wynika przede wszystkim z przebywania w zdrowym, dojrzałym lesie lub wśród dużych, dobrze zachowanych drzew.
