Państwo miało wybór: przeciwstawić się bojówkom dręczącym ludzi przy granicy albo walczyć z wyimaginowanym wrogiem stworzonym przez Konfederację i PiS. I nie popisało się.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Oto przepis na wywołanie antyimigranckiej histerii w środku wakacji:
Zalać media społecznościowe postami, rolkami czy zdjęciami, które mogą przedstawiać cokolwiek. Mogą być zamazane, może nie być na nich nic widać. Ważne, by napisać, że to dowód na najazd nielegalnych imigrantów.
W przygranicznym mieście zorganizować konferencję prasową, na której ktoś opowie o przerzucanych przez Niemcy hordach porywających dzieci, zjadających psy i nastających na wartości.
Zadzwonić do Roberta Bąkiewicza, by zabrał swoich bojówkarzy i pochodził wzdłuż granicy, w tę i we w tę. Niech czasami zajrzą pod kamień, zatrzymają się przed krzakami. Byle wyglądało, że coś tam patrolują.
I kryzys gotowy.
Dla porządku: na granicy z Niemcami nie dzieje się nic wyjątkowego. Nikt nie jest zagrożony bardziej niż zazwyczaj, nie dochodzi do ponadnormatywnego łamania prawa przez obcokrajowców. Żadne dane nie pokazują, by wydarzyło się coś niecodziennego, co wymagałaby nadzwyczajnych środków.
Po prostu polska prawica ogrywa demokratów, jak chce. I to tymi samymi metodami co zawsze.
PiS i skuteczna metoda Trumpa
Pojęcia „paniki moralnej” i „symbolicznej polityki” zostały zdefiniowane przez politologów ponad pięć dekad temu. Pierwszy termin opisuje zjawisko sztucznie wykreowanego zagrożenia np. wokół grupy czy ideologii, drugi — działania, które nie mają realnego wpływu na problemy społeczne, ale tworzą pozór aktywności politycznej.
Prezydent USA Donald Trump
Foto: Evelyn Hockstein / Reuters
Donald Trump pojęcia te twórczo rozwinął, od czasu, kiedy pierwszy raz został prezydentem, naukowcy stworzyli nowe. Sens jest jednak ten sam. Trump opowiadał, że USA przez lata były „gwałcone przez inne kraje”, ostrzegał przed kryminalistami najeżdżającymi Amerykę od południa albo przestrzegał rodaków, że „mogą stracić swój kraj”. Kłamał i manipulował, nie trzeba było armii fact-checkerów, by udowodnić, że słowa prawdy w tym bełkocie nie ma. Równie jasne jest to, że metodę Trumpa cechuje niezwykła skuteczność.
Przepis jest prosty i niezawodny: stworzyć nieistniejący problem, a następnie opowiadać, jak to urabiasz się po łokcie, by go rozwiązać. Jako tworzący problem, kontrolujesz narrację – gdy przestaniesz opowiadać o zagrożeniu, ono automatycznie zniknie. Udowadniasz swoją sprawczość i nieudolność przeciwników politycznych. Jesteś zwycięzcą.
PiS wymyśla, PO się nie uczy
Polscy populiści okazali się bardzo pojętnymi uczniami. Już w 2015 r. PiS przekonał ludzi, że Polska jest w ruinie, chociaż kraj był w najlepszej kondycji od niepamiętnych czasów. PO miała dekadę, by nauczyć się, jak sobie radzić. I nic. Wciąż jest bezradna. Demokraci nie tylko nie potrafią narzucić własnej opowieści, grają według scenariusza rozpisanego przez populistów. Minister spraw wewnętrznych i administracji Tomasz Siemoniak kluczy, zamiast urządzić obławę na przebranych za służby przestępców, a Donald Tusk wydaje irracjonalne rozporządzenie o przywróceniu kontroli na granicy Polski z Niemcami i Polski z Litwą. Korzyści z tego ruchu nie będzie żadnych, nowe zasady nie zwiększą bezpieczeństwa nikogo. Zabolą za to Polaków mieszkających na terenach przygranicznych i pracujących w Niemczech oraz właścicieli polskich sklepów, gdzie zakupy robią Niemcy. Nie wspominając o milionach wyborców koalicji 15 października, którzy mogą tylko zgrzytać zębami, że Tusk i jego rząd tańczą tak, jak im zagrają Konfederacja i PiS.
Polska właśnie dopuściła do sytuacji, w której każda niebiała osoba wychodząca na spacer w Zgorzelcu musi się liczyć z tym, że może zostać zatrzymana przez bojówkarzy, chcących ich przeszukać, wylegitymować, zatrzymać. A państwo jej nie pomoże. Kolejny raz skapitulowało. Łatwiej gonić i stawiać przed sądem aktywistów pomagających migrantom, niż przeciwstawić się bojówkom dowodzonym przez szefa Ruchu Narodowego, prawda?
