Czy dopiero teraz naprawdę widzimy początek końca politycznej kariery Rafała Trzaskowskiego? W sferze polityki nie chodzi oczywiście o to, czy będzie można kupić alkohol w stolicy do godz. 21, 22 czy 23. Chodzi o to, co może prezydent miasta.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że z nami jesteś!
Foto: Newsweek
W dużym skrócie sprawa wygląda tak, prezydent Trzaskowski jest zwolennikiem wprowadzenia nocnej prohibicji w Warszawie, podobnego zdania jest stołeczna lewica. Prezydent składa swój projekt uchwały a lewica swój. I pojawia się problem, bo przeciwko obydwóm są radni Platformy Obywatelskiej. Dla osób, które mniej interesują się polityką miejską, może to być pewne zaskoczenie, bo to trochę tak jakby sejmowa większość nagle zagłosowała przeciwko swojemu premierowi. Otóż nic bardziej mylnego.
Kierwiński trzęsie strukturami w Warszawie
Od lat warszawską polityką nie rządzi prezydent miasta, tylko szef warszawskich struktur partii, sekretarz generalny, minister spraw wewnętrznych Marcin Kierwiński. Politycy Platformy wielokrotnie komentując pozycję Kierwińskiego w stołecznej strukturze mówią, że „Rafałowi się tylko wydaje, że coś może, jeśli Marcin mu nie pozwoli, to nawet budżetu sobie nie uchwali”. Teraz widać ile w tych słowach jest prawdy.
Jarosław Szostakowski to szef klubu radnych PO w Warszawie. — Szostakowski to jest twardy żołnierz Kierwińskiego, on Marcinowi pilnuje tam interesu i naprawdę żaden jego ruch nie jest jakąś polityczną samowolką — mówią politycy znający układy w mieście.
Cała kariera polityczna Szostakowskiego jest związana z Marcinem Kierwińskim. Wśród warszawskich radnych panuje przekonanie, że tym razem Szostakowski, rekomendując odrzucenie pomysłu prezydenta, był wysłannikiem, a nie kreatorem polityki. Marcin Kierwiński pytany o to głosowanie odpowiedział tylko:
— Jestem i w kontakcie z panem prezydentem Rafałem Trzaskowskim, i w kontakcie z radnymi. Myślę, że decyzje, które dziś zapadną na radzie miasta, będą wspólnie ustalone między radnymi a panem prezydentem. (…) Nie jestem zwolennikiem odgórnych zakazów, które mają rozwiązywać rzekomo problem. Raczej jestem zwolennikiem skutecznych programów profilaktycznych i taki program radni razem z prezydentem przedstawią. Będzie miał elementy pilotażu, ale czekam na decyzję prezydenta i radnych.
Pomysł programu pilotażowego nie znajdzie poparcia ani u radnych PiS, ani u lewicy, ani u ruchów miejskich co wiadomo od początku i minister też musi to wiedzieć. Co zatem wiemy dzisiaj?
Trzaskowski nie ma siły
Wiemy, że prezydent stolicy nie ma nawet tyle politycznej siły, żeby przeprowadzić zmiany w mieście. Sam też zmieniał zdanie w tej sprawie, bo kiedyś deklarował, że nie jest zwolennikiem prohibicji, a potem uznał argumenty zwolenników i mieszkańców. Co wiemy jeszcze? Że za decyzją radnych miejskich może stać Kierwiński. Czy Kierwiński prowadzi rozgrywkę bez wiedzy i zgody szefa PO premiera Donalda Tuska? Raczej wątpliwe.
— Ja nie sądzę, żeby to była rozgrywka Tuska — zastrzega warszawski polityk PO, niegdyś radny miejski. — Mam wrażenie, że po prostu pozwolił Marcinowi działać, bo mu to jest na rękę. Po prostu nadarzyła się okazja, żeby coś Trzaskowskiemu udowodnić — mówi.
Kierwiński ma do Trzaskowskiego zadawnione pretensje. Kiedy wyjechał z Warszawy i wybrał na krótko karierę w Parlamencie Europejskim, prezydent nie odczekał nawet trzech miesięcy, żeby pozwalniać z ratusza jego ludzi. Tusk ma do Trzaskowskiego pretensje o przegrane wybory prezydenckie i o to, że środowisko prezydenta stolicy winą za wynik próbowało obarczyć premiera. Teraz nadarzyła się okazja, żeby pokazać, że polityczna siła prezydenta stolicy jest mimo dwukrotnej wygranej w I turze i zdobycia w całej Polsce prawie 10,5 mln głosów bardzo iluzoryczna.
„Konserwatyści, którzy się przyczaili”
— W gruncie rzeczy klub PO w Warszawie najbardziej nienawidzi całego lewactwa i ruchów miejskich, a teraz dostał argument: „Rafał przegrał, bo był za lewicowy i my nie możemy się podkładać” — mówi jeden z radnych warszawskich z konkurencji. — Co pani tak patrzy? Ja wiem, że to głupie jest, ale taka prawda. To są konserwatyści, którzy się przyczaili — twierdzi.
W dodatku część partii podejrzewa, że Trzaskowski nie zrezygnował ze swoich planów budowy czegoś w kontrze do Platformy. Do tej pory wszystkie jego plany spełzały na niczym i były raczej historią opowiadaną w kuluarach niż czymś budowanym na poważnie. Ale to nie znaczy, że je przekreślił.
— Proszę zwrócić uwagę, że całkiem niedawno Rafał został szefem ruchu samorządowego „Tak. Dla Polski”. Przecież wiadomo było, że to miał być alternatywny wobec PO. Jednocześnie jego ludzie nie przestali knuć, trochę lizali rany po wyborach, a teraz zaczynają znowu swoją ulubioną grę w podchody. Taki strzał do niego może być bardzo skuteczny — przekonują miejscy politycy.
A inni zwracają uwagę na jeszcze jedno. W Sejmie właśnie jest projekt, który likwiduje wprowadzoną przez PiS dwukadencyjność w samorządach. Złożyli go posłowie PSL. Wiadomo, ludowcy w samorządzie trzymają się mocno i to latami. Warto zwrócić uwagę na stanowisko klubu Koalicji Obywatelskiej wygłoszone ustami Mariusza Witczaka: „Klub KO jest otwarty na dyskusję na temat ewentualnych reform”. To nie znaczy ani tak, ani nie.
Skąd ten brak precyzji? Jak szepcze się w kuluarach stąd, że Tusk wcale nie jest entuzjastą odejścia od tej zasady. Właśnie ze względu na Rafała Trzaskowskiego. Jeśli pomysł ludowców nie przejdzie, to obecny prezydent stolicy za cztery lata będzie żegnał się ze stanowiskiem i pewnie i on, i jego otoczenie, będzie kombinować, co dalej. Zupełnie inaczej będą wyglądać jego polityczne plany, jeśli swoją misę w stolicy zakończy mocno osłabiony.
