Stany Zjednoczone przeprowadziły w zeszłym tygodniu symulację ataku międzykontynentalnej rakiety balistycznej (ICBM) wystrzelonej z Korei Północnej. Symulacja została przeprowadzona podczas wizyty sekretarza armii Dana Driscolla w Fort Greely na Alasce.
Dlaczego to ma znaczenie?
Korea Północna jest jednym z dziewięciu krajów uzbrojonych w broń nuklearną, szacuje się, że posiada około 50 głowic. W październiku ubiegłego roku Korea Północna przeprowadziła próbę pocisku ICBM o potencjalnym zasięgu do 15 tys. km, zdolnego do przeprowadzenia ataku nuklearnego na kontynent amerykański.
Stany Zjednoczone stworzyły system Ground-Based Midcourse Defense (GMD) w celu obrony ojczyzny przed północnokoreańskimi atakami ICBM. W Fort Greely i Vandenberg Space Force Base w Kalifornii zbudowano łącznie 64 silosy przechwytujące do namierzania nadlatujących pocisków.
Administracja Trumpa naciska na tak zwaną „Żelazną Kopułę dla Ameryki”, tarczę antyrakietową nowej generacji, która będzie bronić przed groźbą ataku pociskami balistycznymi, hipersonicznymi i manewrującymi, a także innymi zaawansowanymi atakami z powietrza.
Wizyta Driscolla na Alasce
Driscoll odwiedził dwie bazy na Alasce, Fort Wainwright i Fort Greely, w dniach 23-24 kwietnia.
Podczas wizyty w Fort Greely sekretarz „otrzymał informacje na temat taktyki, technik i procedur wykorzystywanych przez załogi obsługujące system kontroli ognia GMD podczas symulowanego ataku ICBM na Stany Zjednoczone”, ujawniła armia amerykańska.
John Plumb, który pełnił funkcję asystenta sekretarza obrony ds. polityki kosmicznej w latach 2022-2024, powiedział w kwietniu ubiegłego roku, że GMD ma na celu ochronę ojczyzny, w tym Hawajów i Alaski, przed zagrożeniami ICBM ze strony Korei Północnej jak również ze strony Iranu.
Jednak jak wynika z Przeglądu Obrony Przeciwrakietowej 2022, który jest strategicznym dokumentem Pentagonu, GMD nie jest ani przeznaczony, ani zdolny do pokonania tego, co nazwano „dużymi i wyrafinowanymi zagrożeniami ICBM, pociskami balistycznymi wystrzeliwanymi z powietrza lub morza” zarówno ze strony Rosji, jak i Chin.
„Systemy obrony przeciwrakietowej, takie jak GMD, oferują widoczną miarę ochrony ludności USA. Jeśli odstraszanie zawiedzie, obrona przeciwrakietowa może pomóc złagodzić szkody dla ojczyzny i pomóc chronić ludność USA” – czytamy w dokumencie.
Czym jest pocisk GBI?
Według Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem, Rosja i Chiny posiadają setki wyrzutni rakiet balistycznych dalekiego zasięgu, zać status operacyjny północnokoreańskich sił ICBM pozostaje niepewny ze względu na niewiarygodne lub ograniczone źródła danych udostępnionych publicznie.
GBI to pocisk rakietowy wyposażony w ładunek użyteczny, znany również jako pojazd zabijający, który zostanie wypuszczony w kosmos w kierunku głowicy bojowej przenoszonej przez ICBM. GBI wykorzystuje siłę kinetyczną bezpośredniego zderzenia do zniszczenia docelowej głowicy bojowej.
„Faza kursu średniego rozpoczyna się, gdy dopalacz wrogiego pocisku wypala się i zaczyna on płynąć w przestrzeni kosmicznej w kierunku celu. Faza ta może trwać nawet 20 minut, dając kilka okazji do zniszczenia nadlatującej rakiety balistycznej poza atmosferą ziemską. Wszelkie szczątki pozostałe po przechwyceniu spłoną po wejściu w atmosferę” – podaje amerykańska Agencja Obrony Przeciwrakietowej.
Dopiero okaże się, czy Stany Zjednoczone będą dalej rozbudowywać swój system obrony przeciwrakietowej, aby poradzić sobie z zagrożeniami stwarzanymi przez ich nuklearnych przeciwników dla ojczyzny i zagranicznych baz wojskowych.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.
