Rozwój osobisty jeszcze kilka lat temu był obietnicą. Dziś dla wielu stał się presją. Trzeba czytać więcej, uczyć się szybciej, mieć lepsze nawyki, lepszą rutynę poranną, lepszy mindset i jeszcze najlepiej pasję, która zarabia. Z każdej strony docierają komunikaty, że jeśli stoisz w miejscu, to się cofasz. Jeśli nie pracujesz nad sobą, to coś z tobą nie tak. Nic dziwnego, że coraz więcej osób mówi wprost: mam dość ciągłego rozwoju. Zmęczenie rozwojem nie oznacza lenistwa ani braku ambicji. Najczęściej jest sygnałem, że przez długi czas realizowałaś cele, które nie były twoje, albo takie, które nie miały końca. Cele typu „być lepszą wersją siebie”, „rozwijać się”, „pracować nad sobą” brzmią dobrze, ale nie dają poczucia domknięcia. Nie da się ich odhaczyć, zakończyć, poczuć, że to już. W efekcie pojawia się frustracja, poczucie niedosytu i zmęczenie samą sobą.
Dlatego w pewnym momencie warto zadać sobie inne pytanie. Nie „jak jeszcze bardziej się rozwinąć”, ale „jakie cele naprawdę mają dziś sens”. Takie, które nie będą kolejnym projektem do optymalizacji, tylko realnym wsparciem dla życia, które już prowadzisz.
Dlaczego klasyczne cele rozwojowe przestają działać
