Zmiana zasad świadczenia wspierającego? Do Senatu wpłynęła petycja

Obecnie decyzja o poziomie potrzeby wsparcia, niezbędna do uzyskania świadczenia wspierającego, jest wydawana na czas określony. Maksymalnie może on wynosić 7 lat. To oznacza, że nawet jeśli ktoś ma orzeczenie o niepełnosprawności wydane na czas dłuższy lub stały, to o świadczenie wspierające musi się starać co siedem lat.

Petycja z 12 marca 2026 r. dotyczy zmiany ustawy z 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym. Wnioskodawca przekonuje, że decyzje o potrzebie wsparcia, od których zależy przyznanie świadczenia, powinny obowiązywać tak długo, jak orzeczenia o niepełnosprawności.

Zwraca uwagę, że przy schorzeniach o trwałym charakterze ponowne przeprowadzanie komisji nie wnosi nowych ustaleń. Stanowi jedynie obciążenie dla systemu i dla osób z niepełnosprawnościami.

Autor argumentuje, że proponowana zmiana byłaby korzystna zarówno dla obywateli, jak i dla finansów publicznych. Ograniczyłaby konieczność powtarzania procedur. Wskazuje także, że postulowane rozwiązanie lepiej realizowałoby konstytucyjną gwarancję prawa do świadczeń społecznych. Jako schorzenia o charakterze trwałym autor wymienia na przykład mózgowe porażenie dziecięce.

Petycja ma charakter indywidualny i została złożona przez osobę fizyczną. Zgodnie z obowiązującymi przepisami autor nie musi ujawniać swoich danych, a jego wniosek otrzymał numer P11‑42/26.

Świadczenie wspierające to stosunkowo nowy instrument pomocy dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami. Został wprowadzony ustawą z 7 lipca 2023 r. i obowiązuje od 1 stycznia 2024 r. Jego celem jest zapewnienie finansowego wsparcia osobie, która realnie potrzebuje pomocy w codziennym funkcjonowaniu.

Decydujące znaczenie ma nie sama diagnoza czy stopień niepełnosprawności, lecz poziom potrzeby wsparcia. Jest on ustalany przez wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON) na podstawie 100-punktowej skali. By otrzymać wsparcie, zespół musi przyznać osobie z niepełnosprawnością co najmniej 70 punktów. Dopiero uzyskanie takiej decyzji otwiera drogę do wypłaty środków przez ZUS.

Wysokość świadczenia jest bezpośrednio powiązana z aktualną kwotą renty socjalnej i wynosi od 40 do 220 proc. jej wartości. Realnie przekłada się to na wypłaty od około 792 zł do 4353 zł miesięcznie po marcowej waloryzacji. Konkretna kwota zależy od liczby uzyskanych punktów w decyzji WZON. Świadczenie jest wolne od podatku dochodowego i przysługuje na czas określony.

Dokument został 23 marca 2026 r. przekazany do Komisji Petycji Senatu, która zajmuje się analizą wniosków obywatelskich i decyduje o dalszym toku prac. Na tym etapie komisja może zarówno zarekomendować przygotowanie inicjatywy ustawodawczej, jak i uznać, że sprawa nie wymaga interwencji legislacyjnej.

Dopiero po opinii komisji możliwe jest wniesienie projektu zmian do szerszego procesu legislacyjnego.

Jeśli komisja uzna postulat za zasadny i wystąpi z inicjatywą ustawodawczą, proces legislacyjny obejmie prace w parlamencie oraz podpis prezydenta. Przy standardowym tempie procedowania najwcześniejsze możliwe wejście w życie zmian wypadnie dopiero w 2027 r. Termin ten uwzględnia wszystkie formalne procedury wraz z ewentualnym vacatio legis.