Wielokrotnie próbowałem się odchudzać, ale próby zrzucenia wagi naznaczone były ambitnymi celami, które kończyły się frustracją. Tym razem wybrałem inną ścieżkę.
Problemy zdrowotne mają to do siebie, że stukają człowieka w ramię, domagając się uwagi. Mnie szturchały poprzez stan przedcukrzycowy i ciśnienie krwi.
Punktem zwrotnym było jednak zdjęcie — zatrzymana w czasie chwila z komikiem Jeffem Rossem. Ważyłem wtedy 140 kg. Zobaczenie siebie na tej fotografii było ostrym sygnałem alarmowym.
Był 11 lipca 2021 r. To dzień, w którym rozpoczęła się moja „podróż wellness”. Na nowo zdefiniowałem mój związek z jedzeniem i ćwiczeniami. Musiałem zacząć mniej jeść i więcej się ruszać. Zdałem sobie z tego sprawę, gdy stanąłem w obliczu namacalnych konsekwencji moich wyborów dotyczących stylu życia. Wspomniane zdjęcie stało się lustrem odbijającym nie tylko rozmiar fizyczny, ale także wagę moich problemów zdrowotnych.
Wystarczył realistyczny cel
Siłownia stała się moim sanktuarium. Przez pierwsze dwa miesiące chodziłem na bieżni, aby położyć podwaliny pod to, co pozwoliło mi zrzucić pierwsze nadmierne kilogramy. Trzeci miesiąc oznaczał przejście na trening oporowy, prowadzony przez osobistego trenera, który nauczył mnie podstaw podnoszenia ciężarów.
Siłownia nie była tylko miejscem do ćwiczeń — była rajem dla procesu mojej transformacji. Spacery i stukot piłki do koszykówki zaczęły kojarzyć się z codziennością. Prawdziwym przełomem było jednak wprowadzenie treningu oporowego.
Poprzednie próby odchudzania były naznaczone wzniosłymi celami, które kończyły się frustracją. Tym razem wybrałem inną ścieżkę — stawiałem sobie małe, osiągalne cele. Myślałem o utracie 1,5 kg.
Ta zmiana sposobu myślenia była głęboka. Każde małe zwycięstwo kumulowało się, tworząc większą zmianę. Odrzuciłem myśl o szybkiej utracie wagi. Subtelna zmiana nastawienia uwolniła mnie od ciężaru nierealistycznych oczekiwań.
Cotygodniowe treningi stały się normą — łączyłem cardio, spacery, koszykówkę i trening oporowy. Sierpień 2023 r. stanowił punkt zwrotny wraz z wprowadzeniem przerywanego postu. Zdyscyplinowany harmonogram w godzinach 11-19 zapewnił strukturę, pomagając w dostosowaniu i utrzymaniu zdrowszej wagi.
Postaw na maraton, a nie na sprint
Wyłoniły się z tego trzy klejnoty mądrości — tworzenie mikrocelów, priorytetowe traktowanie snu i odporność. Zdałem sobie sprawę, że ta podróż to maraton, a nie sprint. Wysokiej jakości sen stał się kamieniem węgielnym mojej codziennej rutyny. Jest rodzajem aktu łaski dla siebie podczas zmagań i stał się potężnym sprzymierzeńcem w walce o dobre samopoczucie.
Fizyczna zmiana była niezaprzeczalna. Centymetry znikały, jednak prawdziwa transformacja wykraczała poza fizyczność. Spokój, życzliwość i zwiększony poziom skupienia stały się codziennością.
Osobom rozważającym odchudzanie proponuję prostą prawdę — wszystko zaczyna się od jedzenia i ruchu. W przeszłości odmawiałem sobie pewnych pokarmów i składników jak węglowodany, słodycze itp. Tym razem pozbyłem się zwyczaju odmawiania sobie jedzenia. Nie mam „cheat days” ani nie nagradzam się jedzeniem. Jeśli chcę coś zjeść, to po prostu po to sięgam. Jednak jem z umiarem, a nie bezmyślnie.
Wielu z nas komplikuje sobie proces dojścia do formy, a wszystko jest stosunkowo proste. Musisz dodać trening siłowy, poprawę kondycji, prawidłowe odżywianie, sen i postawić na powtarzalność.
Jedz normalnie, nie oszukuj i powtarzaj
Powtarzanie jest najtrudniejsze. Zmień nawyki żywieniowe, podejmij regularną aktywność fizyczną i zrozum, że ta podróż jest zobowiązaniem do poprawy stanu fizycznego i psychicznego, dzień po dniu.
Gdybym mógł streścić to wszystko w formie porady, brzmiałaby ona następująco — zacznij już dziś. Znajdź aktywność ruchową, którą lubisz wykonywać. Ja uwielbiam chodzić. Może to być chodzenie, bieganie, jazda na rowerze, pilates lub joga. Wybrałem ćwiczenia, które były dla mnie odpowiednie, a następnie dodałem trening oporowy.
Droga do dobrego samopoczucia nie polega na radykalnych zmianach, ale na konsekwentnych, celowych wyborach. Jedzenie i ruch są podstawą do stania się lepszą wersją siebie.
W samotności odczuwanej podczas treningów znalazłem inspirację. Postrzegałem siłownię nie tylko jako wydatek, ale inwestycję w moje ogólne samopoczucie. Mam listę podstawowych przekonań, które mną kierują: „jedz mniej, więcej się ruszaj”, „nie ma absolutów”, „1,5 kg”, „małe kroki”, „zacznij teraz” i „sen”. Każda z tych myśli zawiera w sobie odrobioną wcześniej lekcję, dokonany wybór i krok podjęty w kierunku zdrowszego, szczęśliwszego życia.
Dziś ważę 100 kg, czyli straciłem 40. Moim następnym celem jest zrzucenie kolejnych 15 kg i prawdziwa pomoc mężczyznom i kobietom w ich własnej podróży po zdrowie.
Mark Slaughter jest nauczycielem w Dallas w Teksasie i ojcem trzech synów. Trenuje w siłowni Life Time Gym. Wszystkie poglądy wyrażone w tym artykule są poglądami autora.
Tekst opublikowany w amerykańskiej edycji „Newsweeka”. Tytuł, lead i skróty od redakcji „Newsweek Polska”.
