Donald Tusk może powiedzieć sobie po konwencji zjednoczeniowej Koalicji Obywatelskiej: „informacje o mojej śmierci były przesadzone”. Zakreślił podział, który przypomina wyborcom, dlaczego zagłosowali na niego dwa lata temu. — Jest zdeterminowany — słyszymy w KO.
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Nie ma zaskoczenia, bo Koalicja Obywatelska pozostaje Koalicją Obywatelską. To jedyny logiczny ruch i raczej zaskakujące byłoby, gdyby Donald Tusk przekreślił to, co jako koalicja wypracował. Ze sceny znikają więc Platforma Obywatelska, Nowoczesna i Inicjatywa Polska.
W percepcji wyborców te dwie ostatnie partie i tak dawno już nie istniały, więc to wyłącznie formalność, ale takie formalności mają znaczenie wizerunkowe, które zawsze partiom dają trochę sympatii wyborców. Dokładnie tak samo było, kiedy Solidarna Polska dołączała do PiS. Wyborcy premiują jedność, a denerwuje ich, kiedy politycy żrą się wewnątrz swoich partii.
Tuska powrót do narracji sprzed dwóch lat
Dla Donalda Tuska to była bardzo dobra okazja, żeby odpowiedzieć Jarosławowi Kaczyńskiemu na jego wystąpienie otwierające konwencję PiS. Zwłaszcza że prezes sam wystawił mu piłkę, mówiąc, że Niemcy i Francja chcą odebrać nam państwo, a w dokumentach przygotowanych na konwencję PiS można przeczytać, że winne agresji Rosji na Ukrainę są państwa Zachodu. Tusk nawiązał do tego w swoim wystąpieniu kilkukrotnie, podkreślając, że Polska musi współpracować z Unią Europejską, USA i NATO, a nie szukać wrogów.
Podkreślał, że „zadaniem wszystkich wolnych Polaków jest być wystarczająco silnym, by obronić swoją jedność na rzecz wolności, kultury Zachodu, naszej obecności w Europie”. — Nie damy się podzielić z Europą, nie damy się podzielić z Zachodem — mówił Tusk.
Ale to, co wydaje się najważniejsze, to powrót do narracji sprzed dwóch lat, prosty i łatwy do zrozumienia podział — tu jest dobro, tam jest zło, białe i czarne widzenie świata. Tusk wielokrotnie odnosił się do katowickiej imprezy PiS-u, wspominając choćby o tym, że w panelu o mediach uczestniczy Jacek Kurski, a Julia Przyłębska — w panelu poświęconym praworządności.
Państwo, w którym złodziej się boi
— Przeciwstawiajmy się złu. Nie dajmy się sterroryzować. Nie pozwólmy, aby Polskę ogarnęła znowu fala kłamstwa, pogardy, nienawiści. Między innymi właśnie po to tu dzisiaj jesteśmy — przemawiał ze sceny. — Pierwszymi słowami, które zmobilizowały nasze środowiska polityczne, były słowa, że więcej nie pozwolimy na to, aby bezkarnie kłamano o historii, o teraźniejszości, żeby bezkarnie pogardzano ludźmi
Premier wyliczał: — To my powiedzieliśmy głośno, że jesteśmy gotowi zerwać tę kurtynę kłamstw, obłudy, hipokryzji. To my jako pierwsi po wielu latach postanowiliśmy nazywać rzeczy naprawdę po imieniu: korupcję — „korupcją”, kradzież — „kradzieżą”, autorytaryzm — „autorytaryzmem”.
Premier odniósł się także do rozliczeń. To było hasło, które towarzyszyło całej kampanii wyborczej dwa lata temu, a które budzi najwięcej chyba emocji wśród wyborców KO — za mało, za wolno, zbyt po amatorsku. Tusk doskonale wie, że za każdym razem, kiedy jest okazja, trzeba przypominać wyborcom, że sprawiedliwość nie działa na gwizdek.
— Oni nie wszyscy poszli „siedzieć”. Część uciekła za granicę, część ciągle skutecznie chowa się za immunitetem, ale czy nie widzicie tej różnicy, że jeszcze niedawno ci, którzy kradli, byli ministrami, prezesami, szefami agencji państwowych, a dzisiaj muszą uciekać? — pytał. — Dzisiaj słyszę zgrzytanie ich zębów i widzę, jak się trzęsą — dodawał, podkreślając, że „woli żyć w państwie, gdzie złodziej się boi, a nie sprawuje władzę”
Tusk „naprawdę chce się bić”
Co lider KO chciał osiągnąć sobotnim wystąpieniem? Przede wszystkim pokazać wyborcom, że jest zdolny do przyciągania innych, nawet jeśli ci inni dawno kręcili się po jego orbicie. Słowa, że „w jedności siła”, a „miejsce wszystkich, którzy chcą wygrywać z PiS-em, jest w KO”, można odczytać jako sygnał i groźbę wobec koalicjantów. Groźbę dość uzasadnioną sondażami. Z jednej strony Tusk mówi, że pod parasolem KO mogliby się schronić, jeśli będzie im szło naprawdę słabo, a z drugiej: „już idzie wam naprawdę źle, a tym razem nie podam wam pomocnej dłoni tuż przed metą”.
Ostatnie sondaże są dla Donalda Tuska naprawdę korzystne i premier chce wycisnąć z tego, ile się da. Przypomina wyborcom, jaka jest alternatywa, a wciąż jest taka sama — albo Zachód, albo Wschód, innej drogi po prostu nie ma.
Tym razem Tusk nie wspominał nic o tym, że dostał jedną trzecią władzy i dlatego zrealizuje tylko 30 proc. obietnic. Bardzo wyraźnie chciał obudzić nadzieję w ludziach KO i w wyborcach. Trudno powiedzieć, że to początek kampanii, bo do wyborów wciąż jest bardzo daleko, ale to początek odrabiania strat i budowania nowej narracji na drugą połowę kadencji. Nawet jeśli ta nowa narracja ma być przypomnieniem tej sprzed dwóch lat.
Uczestnicy konwencji KO powtarzają nam, że Tusk „jest zdeterminowany”. Przez ostatnie miesiące nie zawsze mieli przekonanie, że premier „naprawdę chce się bić”. Teraz ci sami ludzie mówią: „widać, że ma cel i zamierza gryźć trawę, żeby go osiągnąć”.
