Przedstawiamy kolejne fakty na temat kariery oraz upadku byłego wiceministra rolnictwa Lecha Kołakowskiego. Informacje, które ujawnia „Newsweek”, rzucają nowe światło na to, czego dowiedzieliśmy się podczas zeznań przed komisją śledczą ds. afery wizowej.
Przypomnijmy. Lech Kołakowski był związany z Prawem i Sprawiedliwością od 2005 r. Podlaski poseł wystąpił z PiS w 2020 r. w geście protestu przeciwko „piątce dla zwierząt”, ale już w rok później wrócił do prawicy, wstępując do partii Adama Bielana i przyjmując posadę w Banku Gospodarstwa Krajowego z pensją idącą w ponad 30 tys. zł miesięcznie. Wraz z pieniędzmi przyszła też posada wiceministra i to w randze sekretarza stanu w resorcie rolnictwa, którą sprawował aż do zmiany władzy jesienią 2023 r.
Kompletny blamaż Kołakowskiego
Mimo to Kołakowski został wycięty z list wyborczych PiS wraz z byłym wiceministrem spraw zagranicznych Piotrem Wawrzykiem. Sam nie komentował sprawy, ale powszechną wiedzą było to, że podlaskiego posła i wiceministra rolnictwa wyrzucono z tych samych powodów – musiał być zamieszany w aferę wizową.
Skalę jego działalności pokazało wtorkowe zeznanie przed komisją śledczą. Choć Kołakowski próbował w jego trakcie stroić się w piórka obrońcy polskiej wsi, szybko okazało się, że sam mógł mieć z tego korzyści. Otóż pod tym samym adresem, co jego biuro poselskie (ul. Sienna 45/5 w Warszawie), działała agencja pracy tymczasowej SOJOB prowadząca przez jego asystenta Macieja Lisowskiego zajmująca się sprowadzaniem zza granicy ludzi do pracy w Polsce. Kołakowski twierdził, że nie miał z tym niczego wspólnego, ale – co udowodniła dzięki uzyskanej dokumentacji komisja śledcza – sam interweniował w polskich placówkach dyplomatycznych w sprawach wniosków składanych przez SOJOB. Listy w intencji firmy słał m.in. do konsulatów w New Delhi, Stambule czy Addis Abebie.
— Wygląda mi na to, że załatwiał pan klientów podmiotowi gospodarczemu zarejestrowanemu tam, gdzie pana biuro — konkludował przewodniczący komisji Michał Szczerba.
— Ja chciałem tylko pomóc, interweniowałem w sprawie firm, które potrzebowały pracowników. Nie miałem wpływu na żadne wizy. Chciałem tylko pomóc podmiotom, które pomagały polskim pracodawcom – bronił się Kołakowski. Dodawał też, że asystenta Lisowskiego polecał mu sam „świętej pamięci” Kornel Morawiecki i dlatego nigdy nie weryfikował jego przeszłości. Nie mógł więc wiedzieć, że Lisowski od lat 90. został skazany aż trzynastoma wyrokami (w tym za oszustwa i wyłudzenia) i trzy lata spędził w więzieniu.
Tajemniczy sponsorzy pisowskiego wiceministra. Dzięki nim mógł brylować jako "genialny strateg"
Zeznania byłego wiceministra – nowe fakty
Podczas zeznania okazało się, że w trakcie ubiegania się przez Kołakowskiego o stanowisko wiceministra rolnictwa, w dużych polskich mediach (Fakt/Newsweek/Forbes) przeprowadzono płatną kampanię reklamującą kompetencje posła. „Poseł Lech Kołakowski energicznie buduje strategię polskiego rolnictwa” – głosił jeden z nagłówków. Takie reklamy nie są oczywiście niczym dziwnym – odpowiednio oznaczone jako reklama na wyróżnionych stronach mogą być publikowane w polskich czasopismach, redakcje nie mają wpływu na ich treść ani za niego nie odpowiadają.
Komu jednak zależało na przedstawianiu Kołakowskiego jako „stratega polskiego rolnictwa”? Jak ustaliliśmy, za reklamy zapłaciła firma Global Consulting System Robert Góral. Zarejestrowana gdzie? W tym samym budynku, co biuro poselskie Lecha Kołakowskiego, fundacja jego asystenta Marcina Lisowskiego Lex Nostra oraz agencja pracy tymczasowej SO JOB! Koszt takich publikacji musiał wynieść kilkadziesiąt tysięcy złotych. Firma Global Consulting System zarejestrowana jest co prawda pod innym adresem na ul. Siennej (mieszkanie 74, a nie 5), ale trudno uwierzyć tutaj w przypadek.
To jednak nie wszystko. Poza pomocą w wywieraniu presji na konsulaty ws. wiz dla pracowników agencji SOJOB, wiceminister Lech Kołakowski interweniował też w innych sprawach. W tym tej najbardziej kontrowersyjnej, czyli apelowaniu o przyznanie polskiego obywatelstwa Rosjaninowi Aleksiejowi Pietrowowi (dziś już Aleksandrowi Pietroszowi). Zarówno nazwisko jego, jak i jego ojca (rosyjski biznesmen niegdyś Sergiej Pietrow, dziś Sergiusz Pietrosz) pojawiają się w kontekście swojej działalności na Litwie i omijaniu sankcji nałożonych na rosyjski biznes (Pietrosz jest akcjonariuszem firmy Eskortus, która starała się o dostęp do projektu składowania odpadów jądrowych w tamtejszej elektrowni jądrowej). O tym wątku będziemy jeszcze dla Państwa na Newsweek.pl pisać.
Czy kierownictwo Prawa i Sprawiedliwości wiedziało o działaniach wiceministra Kołakowskiego? Czy to dlatego wyleciał z list razem z Piotrem Wawrzykiem? Słuchajcie podcastu „KOMISJA ŚLEDCZA” i odwiedzajcie Newsweek.pl!
