W osobie Heleny Wolińskiej chciano osądzić cały stalinizm — mówi autorka jej biografii, Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz w podcaście Katarzyny Wężyk Historia kobiet. — A udowodnienie w sądzie, że była bezpośrednio odpowiedzialna za mord sądowy na generale Fieldorfie, jest nie do zrobienia.
Jej życiorys wypełniłby kilka biografii. Dzieciństwo w żydowskiej Dzielnicy Północnej. Fascynacja polskością i Polską, która Fajgę Danielak traktowała jak obywatelkę II kategorii. Wojna najpierw we Lwowie, potem w warszawskim getcie, wreszcie w PPR, która, jak powie, pozwoliła jej wybrać rodzaj śmierci. Przyjęcie nowego nazwiska — Helena Wolińska — i nowej tożsamości, towarzyszki Leny. Budowanie nowej, lepszej, równiejszej Polski — i cena, jaką młodzi komuniści byli gotowi za to zapłacić.