Czy Witkoff wyleciał na kopach natychmiast po ujawnieniu rozmowy z Uszakowem? Oczywiście, że nie. W końcu nowojorskich deweloperów czujących miętę do Putina jest w Białym Domu więcej.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Dwudziestoośmiopunktowy „plan pokojowy” dla Ukrainy, który wyciekł nieco ponad tydzień temu do mediów, od początku wyglądał podejrzanie, ale w kolejnych dniach niczym matrioszka ukazywał kolejne warstwy rosyjskiej bezczelności. Nie minął nawet tydzień, a z planu zostały strzępy, a raczej bezczelne pohukiwania Putina, że pokój zapanuje tylko wtedy, kiedy Ukraina wycofa wojska z zajmowanych terenów. Nawet jak na zbrodniarza wojennego jest to szczyt bezczelności.
Cofnijmy się jednak do 21 listopada, kiedy portal Axios opublikował 28-punktowy plan pokoju między Ukrainą i Rosją, rzekomo firmowany przez Donalda Trumpa. Już na pierwszy rzut oka wyglądało to na mokry sen Putina — jak zakończyć tę wojnę bezkarnie, zmienić siłą mapę świata i jeszcze na tym zarobić. Także Amerykanie w kilku punktach mieli gwarantowane pieniądze za różne przedsięwzięcia. A Ukraina? Miała być okrojona ze wschodnich regionów i pozbyć się znacznej części armii w zamian za bliżej nieokreślone amerykańskie gwarancje (oczywiście płatne). Droga do NATO miała być zamknięta, dobry pan pozwolił Ukrainie przystąpić jedynie do Unii Europejskiej. Nie tylko zresztą Ukraina została potraktowana z waszecia — w dokumencie zapisano na przykład, że w Polsce będą stacjonować europejskie myśliwce. Oczywiście bez żadnych konsultacji z Polską czy właścicielami owych myśliwców.
Na szczęście Ukraina i jej europejscy sojusznicy szybko rozpoczęli dyplomatyczną kontrę i nakreślili czerwone linie, poza którymi nie ma mowy o porozumieniu. Zaczęły się też pytania, jak to możliwe, że Amerykanie mogli przygotować de facto plan kapitulacji Ukrainy, choć jeszcze niedawno obiecywali prezydentowi Zełenskiemu pociski Tomahawk? Mętne tłumaczenia sekretarza stanu Marca Rubio nie pomogły Ameryce. Kilka dni później okazało się, że Rubio musiał świecić oczami, bo za jego plecami rozmowy toczyli wysłannik Trumpa Steve Witkoff i zausznik Putina Kiriłł Dmitriew. Plan de facto został napisany w Moskwie i zasuflowany Amerykanom.
Ale prawdziwą bombę odpalił kilka dni temu serwis Bloomberg, który opublikował transkrypcję rozmowy między Witkoffem i doradcą Putina Jurijem Uszakowem. Rozmowa miała miejsce 14 października i pal sześć, że Witkoff płaszczy się w niej i podziwia dążenie Putina do pokoju. Gorzej, że namawia Uszakowa, by ten skłonił Putina do telefonu do Białego Domu, i podpowiada mu dokładnie, jak połechtać ego Trumpa. W rozmowie pada sugestia, że Rosja i USA powinny wspólnie opracować plan dla Ukrainy, bo przecież wspólnie przygotowały już plan dla Gazy. I że jednym z elementów porozumienia powinno być oddanie Rosji Donbasu. Mało? Na koniec rozmowy Witkoff ostrzega, że za kilka dni do Białego Domu przylatuje Zełenski, więc warto, by Putin zadzwonił wcześniej. I tak się stało — Putin zadzwonił, pochwalił Trumpa jako miłośnika pokoju i następnego dnia Zełenski wrócił z niczym — tomahawków nie dostał.
Czy Witkoff wyleciał na kopach natychmiast po ujawnieniu tej rozmowy? Oczywiście, że nie. W końcu nowojorskich deweloperów czujących miętę do Putina jest w Białym Domu więcej.
