Jak pokazują nowe badania przeprowadzone przez Rockefeller University, powszechny aminokwas występujący w bogatych w białko produktach spożywczych oraz suplementach dostępnych bez recepty może odgrywać znacznie większą rolę w zwalczaniu raka i infekcji wirusowych, niż dotychczas sądzono.
Badanie wykazało, że niskie poziomy argininy mogą uniemożliwiać komórkom produkcję białka, które jest dla organizmu szczególnie potrzebne do wykrywania nowotworów i wirusów. Jak powiedział „Newsweekowi” Sohail Tavazoie, kierujący Laboratorium Biologii Nowotworów Systemowych im. Elizabeth i Vincenta Meyerów na Rockefeller University, poziom argininy spada w przypadku obecności nowotworów, a wirusy dodatkowo obniżają jej poziom w tkankach, które zakażają. Dodał, że arginina naturalnie spada w organizmie wraz z wiekiem.
— Odkryliśmy, że obniżony poziom argininy ogranicza zdolność naszych komórek do produkcji kluczowego białka zwanego MHC-1, które „prezentuje” nieprawidłowe białka w komórkach naszemu układowi odpornościowemu, tak by ten mógł je wykryć i zniszczyć. Nieprawidłowe białka to na przykład takie pochodzące z wirusów lub zmutowanych białek w komórkach nowotworowych — wyjaśnił Tavazoie.
Dodał, że suplementacja argininy w diecie pomagała wyrównać niedobory spowodowane przez nowotwory lub wirusy, zmniejszając nasilenie objawów grypy i COVID-19. Co istotne, arginina poprawiała wyniki leczenia grypy u myszy nawet wtedy, gdy podawano ją 24 godziny po zakażeniu. Użyta ilość odpowiadała mniej więcej 10 gramom argininy dziennie, czyli ilości zawartej w kilku standardowych tabletkach dostępnych bez recepty.
Wpływ argininy na odporność
Arginina to aminokwas, który pomaga komórkom budować białka pełniące wiele funkcji biologicznych. Organizm wytwarza ją naturalnie, a ponadto występuje ona w wielu produktach bogatych w białko. Niski poziom argininy był już wcześniej łączony z różnymi chorobami, w tym rakiem jelita grubego.
Nawiązując do wcześniejszych badań, które pokazały, że niedobór argininy powoduje u komórek raka jelita grubego gromadzenie większej liczby mutacji, zespół prowadzony przez Tavazoie sprawdził, czy zmiany poziomu argininy mogą wpływać na ekspresję genów, co dotychczas nie było dokładnie zbadane.
Naukowcy badali różne modele chorób (w tym raka jelita grubego, grypę i SARS-CoV-2) w hodowlach komórkowych i zidentyfikowali 414 białek, które przy niedoborze argininy występują na wyjątkowo niskim poziomie. Większość z nich odpowiadała już znanym funkcjom argininy, ale na tle reszty szczególnie wyróżniały się trzy geny odpowiedzialne za produkcję MHC-1.
Białka MHC-1 znajdują się na powierzchni komórek w całym organizmie, prezentując obce lub nieprawidłowe białka limfocytom T, które następnie mobilizują inne komórki odpornościowe do działania. Ponieważ do zbudowania MHC-1 potrzeba wielu cząsteczek argininy, naukowcy odkryli, że przy jej niedoborze rybosomy nie były w stanie dokończyć syntezy tego białka, co skutkowało mniejszą liczbą sygnałów ostrzegawczych dla układu odpornościowego.
Dieta ma znaczenie
U badanych myszy diety bogate w argininę prowadziły do mniejszej liczby guzów jelita grubego i łagodniejszych infekcji wirusowych, natomiast diety o niskiej zawartości argininy pogarszały przebieg grypy, COVID-19 i prowadziły do wzrostu liczby nowotworów. Wyniki opublikowane w magazynie „Cell” sugerują, że niedobór argininy w diecie może przyczyniać się do gorszych rokowań przy tych schorzeniach, choć naukowcy zaznaczają, że potrzebne są dalsze badania kliniczne.
Tavazoie podkreślił, że spadek poziomu argininy wraz z wiekiem „może również częściowo tłumaczyć zwiększone ryzyko rozwoju raka jelita grubego u osób starszych”, a także cięższy przebieg grypy i COVID-19. Zespół zamierza teraz sprawdzić, czy suplementacja argininy może poprawić wyniki leczenia u pacjentów chorujących na grypę, którzy należą do grupy wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu choroby.
Odniesienie
Tavazoie, S. F., et al. (2026). Dietary arginine drives codon-dependent MHC class I translation and improves immunity in colon tumorigenesis and respiratory viral infection. Cell. https://doi.org/10.1016/j.cell.2026.07.020.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.