We wtorek Donald Tusk spotkał się z klubem senatorów Koalicji Obywatelskiej. Miał dla nich bardzo ważny komunikat, podzielił się obawami. Nie skończył się tydzień, a już okazało się, jak były słuszne.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Podczas wtorkowego spotkania premier rozmawiał z senatorami przede wszystkim o sytuacji wewnątrz koalicji rządzącej.
Jak wynika z naszych informacji, powiedział im, że być może już całkiem niedługo to od nich będzie zależało, co wychodzi z parlamentu. Bo w Sejmie — miał uczulać — sprawy mogą układać się bardzo różnie.
Tusk: Jest mi przykro, to bardzo źle wróży na przyszłość
— Podkreślił, że w poprzedniej kadencji rola Senatu była wyjątkowa, bo byliśmy izbą, która dźwigała na swoich barkach pilnowanie demokracji. Stwierdził, że to może wrócić, bo jeśli układ w Sejmie się rozhermetyzuje, to znowu od nas będzie zależeć, co wychodzi z parlamentu, i czy jest to po jego myśli. Uczulał, że musimy być bardzo czujni na to, co dostajemy z Sejmu — relacjonują senatorowie.
Minęło zaledwie parę dni i okazało się, że premier rzeczywiście wyczuł, co może się zdarzyć. W piątek rząd przegrał w Sejmie dwa głosowania — posłowie do dalszych prac wysłali prezydencką ustawę o CPK oraz projekt przewidujący obowiązkowe dwie lekcje religi albo etyki w przedszkolach i szkołach. Oceny z przedmiotów mają wliczać się do średniej, liczba godzin może zostac zmniejszona do jednej tylko za zgodą biskupa. W obu przypadkach projekty przeszły głosami koalicjantów.
Projekt przysłany do Sejmu przez Karola Nawrockiego i dotyczący Centralnego Portu Komunikacyjnego jest szczególnie irytujący dla największej partii koalicyjnej, bo dosłownie dwa dni temu posłowie przyjęli rządowy projekt w sprawie CPK. Po co zatem rozpoczynać teraz prace nad prezydenckim, który jest powrotem do pomysłów PiS, nie wiadomo. Może wiedzą to posłowie Polski 2050, którzy umożliwili projektowi dalszą drogę legislacyjną — dziewięcioro było za jego przyjęciem, a 12 wstrzymało się od głosu. Projekt został skierowany do sejmowej komisji infrastruktury.
— Powinno być oczywiste dla każdego, począwszy od marszałka Hołowni, że próba rządzenia poprzez projekty ustaw prezydenckich i jednocześnie wetowanie wszystkiego, co przyjmuje rząd, to chęć przejęcia tego, co jest uprawnieniami rządu, a nie prezydenta. To jest dzisiaj wielki spór o to, czy wbrew konstytucji prezydent będzie przejmował coraz większe obszary władzy — mówił Tusk, wychodząc po głosowaniach z Sejmu. — Jest mi przykro, że marszałek Hołownia i tak duża grupa posłów z jego ugrupowania też stanęła w tej kwestii po stronie prezydenta Nawrockiego, bo to bardzo źle wróży na przyszłość.
Hołownia: My z opozycją ustaw nie uchwalamy
Bardzo źle, bo właściwie nie wiadomo, dlaczego Polska 2050 podjęła taką decyzję. Tłumaczenia Szymona Hołowni są tak dziwaczne, że właściwie nic z nich nie wynika.
— Komisja Infrastruktury naprawdę chce pracować nad tą ustawą, żeby wykazać absurdy, które się w niej znajdują — tłumaczył marszałek Sejmu. — Ta ustawa zawiera wiele błędów. W znacznej mierze jest powtórzeniem ustawy obywatelskiej, nad którą już pracowaliśmy, czyli powtórzeniem rozwiązań, które PiS już proponował. Co do zasady, głosowanie, które się odbyło, miało charakter proceduralny. To nie jest uchwalenie ustawy. My z opozycją ustaw nie uchwalamy.
A zatem partia będąca w koalicji przegłosowała razem z opozycją projekt prezydenta, żeby pokazać, że jest wadliwy. Taktyka co najmniej zaskakująca, żeby nie powiedzieć, że absurdalna. Zwłaszcza że słowa marszałka stoją w sprzeczności z tym, co mówią jego posłowie.
— Z większością zapisów w ustawie prezydenckiej nie mogę się zgodzić, ale w jej uzasadnieniu odnajduję bardzo ważne, kluczowe przesłanie. Pozwolę sobie zacytować: „CPK to jedna z największych i najważniejszych inicjatyw w historii III RP”. Pełna zgoda, dlatego ta inwestycja powinna być realizowana absolutnie ponad podziałami politycznymi. Dlatego CPK nie może i nigdy nie powinno stać się zakładnikiem bieżącego sporu partyjnego ani narzędziem do zbijania politycznego kapitału — mówiła Barbara Oliwiecka z Polski 2050. Posłanka liczy na merytoryczną dyskusję.
Polska 2050 realizuje korytarzowe groźby
Tylko że albo pokazanie, że ustawa jest absurdalna, albo merytoryczna praca, bo jednocześnie spełnić te dwa warunki będzie ciężko.
Prawda jest taka, że klub Polski 2050 postanowił zrealizować swoje korytarzowe groźby i pokazać premierowi, że „bez nich się nie da”. Ta taktyka jest zrozumiała, ale dość krótkowzroczna, bo o ile koalicja 15 października rzeczywiście nie może rządzić bez Polski 2050, o tyle Polska 2050 kompletnie nic nie znaczy bez koalicji i rozpadnie się dokładnie w momencie opuszczenia jej szeregów.
Drugie przegrane głosowanie dotyczy lekcji religii. Skierowany do prac w komisji edukacji i nauki oraz komisji samorządu terytorialnego i polityki regionalnej w celu rozpatrzenia projekt „Tak dla religii i etyki w szkole” poparli głównie posłowie PiS, Konfederacji, PSL oraz ośmioro z Polski 2050.
W przypadku tego głosowania sytuacja jest ciut inna. Władysław Kosiniak-Kamysz wraz z całą formacją zagłosowali za skierowaniem projektu do dalszych prac, ale lider PSL rozmawiał z premierem na ten temat i zapowiedział takie właśnie głosowanie.
Sprawa nie jest też tak istotna politycznie, bo projekt jest projektem obywatelskim, a nie prezydenckim. Projekty obywatelskie nawet jeśli trafiają do dalszych prac w komisjach, to i tak bardzo rzadko z nich wychodzą. W tej chwili w Sejmie jest 17 obywatelskich projektów ustaw.