Gdzie odbywa się konklawe? Ile trwa? Kto może zostać papieżem? Ile głosów musi zebrać? Kim jest papabile? Odpowiadamy na te i inne pytania dotyczące wyboru nowego papieża.

Słowo „konklawe” pochodzi od łacińskiego „cum clave”, co oznacza „z kluczem”. Odnosi się to do zamknięcia kardynałów w Kaplicy Sykstyńskiej na czas wyborów. Zasada extra omnes („wszyscy na zewnątrz”) nakazuje opuszczenie Kaplicy Sykstyńskiej przez osoby nieuczestniczące w wyborach. Ma to zapewnić tajność i wyeliminować zewnętrzne naciski. Pierwsze oficjalne konklawe odbyło się w 1274 r., po śmierci papieża Grzegorza X.

Papieża mogą wybierać kardynałowie, którzy nie ukończyli 80 lat. Ze 135 elektorów, którzy zdecydują w tym roku, 107 zostało mianowanych przez Franciszka, 23 przez Benedykta XVI, a pięciu — przez Jana Pawła II. 53 elektorów pochodzi z Europy, 23 z Azji, 20 z Ameryki Północnej, 18 z Afryki, 17 z Ameryki Południowej, 4 z Oceanii. Wszystkich uczestników konklawe przysięga tajemnicy. Za jej złamanie grozi ekskomunika.

Sede vacante („pusty tron”) rozpoczyna się w dniu śmierci bądź rezygnacji papieża. Pogrzeb musi odbyć się między 4. a 6. dniem od sede vacante. Następnie jest dziewięć dni żałoby, po której, między 15. a 20. dniem, musi rozpocząć się konklawe. Nie później niż dwudziestego dnia od śmierci papieża elektorzy zbierają się na poprzedzającej konklawe mszy Pro eligendo Papa (o wybór papieża). Według nieoficjalnych doniesień tegoroczne konklawe odbędzie się między 5 a 10 maja.

Pierwsze formalne zasady konklawe zostały ustalone przez papieża Grzegorza X w 1274 r. w konstytucji apostolskiej „Ubi Periculum”. W Kaplicy Sykstyńskiej konklawe odbywa się od 1492 r. Wcześniej wybory papieża odbywały się w różnych miejscach. Kardynałowie elektorzy w czasie konklawe mieszkają w watykańskim Domu Świętej Marty.

W ciągu ostatnich stu lat żadne konklawe nie trwało dłużej niż pięć dni. Benedykt XVI został wybrany w dwa dni. Rekordy były bite zdecydowanie wcześniej. Najdłuższe konklawe w historii trwało trzy lata, od 1268 do 1271 r., po śmierci papieża Klemensa IV. Legenda głosi, że mieszkańcy Viterbo, gdzie obradowali kardynałowie, w końcu zdjęli dach z pałacu, aby przyśpieszyć podjęcie decyzji. Najkrótsze konklawe odbyło się w 1503 r. — kilka godzin wystarczyło, by papieżem został Juliusz II.

W okresie sede vacante kluczową rolę odgrywa kamerling Kościoła Rzymskokatolickiego, czyli 77-letni, urodzony w Irlandii, a następnie naturalizowany w USA kardynał Kevin Farrell. Do jego obowiązków należy m.in. organizacja konklawe. Podczas konklawe kamerling nadzoruje przebieg głosowań, redaguje sprawozdania z ich przebiegu, dba o zachowanie tajemnicy przez kardynałów elektorów oraz zapisuje wyniki głosowań. W czasie konklawe kamerlingowi pomaga dziekan Kolegium Kardynalskiego oraz inni kardynałowie asystenci.

Kolejny papież musi zostać wybrany większością dwóch trzecich głosów. Od 34. głosowania, chyba że głosowano także i pierwszego dnia konklawe, to od 35. głosowania, głosuje się tylko na dwóch kandydatów, którzy mieli największą liczbę głosów. W każdym głosowaniu wszyscy kardynałowie muszą oddać głos, także nieważny.

Teoretycznie każdy ochrzczony mężczyzna katolik, który skończył 35 lat, może zostać wybrany na papieża. W praktyce wybiera się kardynałów. Ostatnim papieżem, który nie był kardynałem w momencie wyboru, był Celestyn V w 1294 r.

Faworyci konklawe to tzw. papabile. Istnieje nawet powiedzenie: kto wchodzi na konklawe jako papabile, wychodzi jako kardynał. Dziś watykaniści najwyżej oceniają szanse kardynałów Pietro Parolina i Matteo Zuppiego z Włoch, Luisa Tagle z Filipin, Michaela Czernego z Kanady i Petera Erdo z Węgier.

Polska ma pięciu kardynałów. Są to: 85-letni Stanisław Dziwisz — były sekretarz Jana Pawła II i były metropolita krakowski, 79-letni Stanisław Ryłko, 75-letni Kazimierz Nycz — były metropolita warszawski, 61-letni Konrad Krajewski — prefekt watykańskiej Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia oraz 61-letni Grzegorz Ryś — metropolita łódzki. Z uwagi na wiek nowego papieża wybiorą Ryłko, Nycz, Krajewski i Ryś. Ryłko straci prawo elektorskie 4 lipca, gdy skończy 80 lat.

Dym z komina Kaplicy Sykstyńskiej informuje świat o wyniku głosowania. Czarny dym (fumata nera) oznacza, że nie wybrano papieża, a biały dym (fumata bianca) ogłasza wybór nowego biskupa Rzymu. Tradycja ta sięga XVIII w. Niegdyś biały dym powstawał poprzez spalanie mokrej słomy wraz z kartami do głosowania. Ta metoda nie zawsze była idealna, a kolor dymu bywał niejednoznaczny, co prowadziło do nieporozumień. Współcześnie, aby uzyskać wyraźny biały dym, stosuje się specjalne substancje chemiczne. Od 2005 r. do pieca, w którym spala się karty do głosowania, dodawano mieszankę chloranu potasu, laktozy i żywicy sosnowej. Spalanie tych substancji generuje gęsty, biały dym, który jest dobrze widoczny dla zgromadzonych na Placu Świętego Piotra wiernych.

W Kaplicy Sykstyńskiej znajdują się dwa piece: jeden służy do spalania kart do głosowania po każdym głosowaniu, a drugi, wyposażony w specjalny system, służy do wytwarzania dymu o odpowiednim kolorze w momencie ogłoszenia wyniku.

Udział

Leave A Reply

Exit mobile version