Alicja Węgorzewska-Whiskerd chwali się nieprawomocnym wyrokiem dotyczącym sprostowania i przekonuje swoich fanów, że wygrała z „Newsweekiem”. W tym samym czasie kilkadziesiąt osób w liście otwartym potwierdziło nasze ustalenia, a niektóre wygrywają z nią w sądzie.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że czytasz „Newsweeka”
Foto: Newsweek
Jako że postępowanie dyrektor Warszawskiej Opery Kameralnej uważamy za nieuczciwe wobec opinii publicznej oraz jej fanów, postanowiliśmy skorygować nieścisłości i wyjaśnić kilka półprawd, które od kilku dni kolportuje Alicja Węgorzewska-Whiskerd.
Nieprawomocny wyrok pierwszej instancji
Dwa dni temu diwa polskiej opery kameralnej poinformowała w mediach społecznościowych, że Sąd Okręgowy w całości uwzględnił jej powództwo o nakazanie nam sprostowania dotyczącego artykułu „Straszny dwór”. Dodała przy tym litościwie, że nie walczy z mediami, ale walczy o prawdę. „O to, by słowo dziennikarstwo znaczyło odpowiedzialność, a nie sensację” — napisała z typową dla siebie emfazą.
Cóż, po pierwsze, odpowiedzialnie byłoby więc poinformować swoich fanów, że decyzja SO zapadała w pierwszej instancji, a wyrok jest nieprawomocny. Redakcja zamierza się od niego odwoływać, więc na razie o żadnym sprostowaniu zamieszczonym na naszych łamach nie może być mowy.
Po drugie, aby dobrze zrozumieć sytuację, w której się znajdujemy, przyjrzyjmy się informacjom, których sprostowania chciałaby pani Węgorzewska-Whiskerd. Dyrektor WOK domaga się sprostowania informacji czterech informacji: na temat swojej menadżerki, nieścisłości co do oskarżenia ją o mobbing już w 2013 roku, nieprawdy, że śpiewała w chińskiej ambasadzie (dyrektor twierdzi, że nie śpiewała) oraz nieprawdy, że jej fundacja brała pieniądze od Przemysława Czarnka (bo w rzeczywistości jej fundacja otrzymała środki od Ministerstwa Edukacji). ŻADEN Z TYCH DROBNYCH DETALI NIE ODNOSI SIĘ DO MERITUM TEKSTU. A to było następujące: Alicja Węgorzewska-Whiskerd zachowuje się jak mobberka, praca z nią to orka na ugorze, a po ludzi, którzy pracują w WOK, przyjeżdżają karetki. I przy tych ustaleniach dalej — jako autorzy tego tekstu — obstajemy.