Gra na podział UE przez odciąganie od niej Polski, Węgier, Austrii i Włoch oraz utworzenie nowej organizacji C2, skupiającej państwa najsilniejsze, ale niekoniecznie demokratyczne. Nieopublikowana wersja strategii bezpieczeństwa USA wywraca światowy porządek.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Do dokumentu dotarł portal Defense One. Jest to dłuższa — i jeszcze bardziej niechętna Europie — wersja dokumentu, który Biały Dom opublikował 4 stycznia.
Z oficjalnej strategii bezpieczeństwa narodowego (National Security Strategy, NSS) można wyczytać sugestię, że albo Europa zmieni się i zacznie wyznawać wartości zbliżone do (oficjalnej wersji) ideologii administracji Donalda Trumpa — czyli stanie się bardziej antyimigrancka, chrześcijańska, nacjonalistyczna i konserwatywna — albo poniesie konsekwencje. Ta nieoficjalna zawiera więcej szczegółów, jak „uczynić Europę znów wielką” — czyli jak ją podzielić. Proponuje więc oprzeć relacje USA z Europą na współpracy z kilkoma ideologicznie pokrewnymi państwami, konkretnie Austrii, Węgrami, Włochami i Polsce.
Na Węgrzech rządzi ulubieniec ruchu MAGA, Viktor Orbán, we Włoszech premierka Giorgia Meloni, która sprawnie lawiruje między USA i UE. W Austrii co prawda rząd tworzy koalicja partii umiarkowanych — konserwatystów, socjaldemokratów i liberałów — ale najwięcej głosów w wyborach w 2024 r. dostała skrajnie prawicowa FPÖ. Polska umieszczenie na tej liście zawdzięcza zapewne proamerykańskiej orientacji PiS i zwycięstwu Karola Nawrockiego w wyborach prezydenckich.
Strategia na Polexit
Owa ściślejsza współpraca z USA miałaby na celu odciągnięcie tych państw od Unii Europejskiej. „Powinniśmy wspierać partie, ruchy oraz autorytety intelektualne i kulturalne, które dążą do suwerenności i zachowania/przywrócenia tradycyjnego europejskiego stylu życia… pozostając jednocześnie proamerykańskimi”, czytamy w dokumencie.
Nieoficjalna wersja strategii zakłada też stworzenie nowego formatu współpracy międzynarodowej: grupy C5 (C jak Core, rdzeń), złożonej z USA, Rosji, Chin, Indii i Japonii, czyli mocarstw niekoniecznie demokratycznych. Europa została pominięta. C5, podobnie jak G7, spotykałoby się regularnie, na szczytach poświęconych konkretnym tematom. Pierwszy miałby dotyczyć bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, a konkretnie normalizacji stosunków między Arabią Saudyjską a Izraelem.
Koniec amerykańskiej hegemonii
Wreszcie, dokument, do którego dotarł portal Defense One, wyraźniej podkreśla koniec aspirowania do roli Ameryki jako globalnego hegemona i koniec polityki tzw. eksportu demokracji. „Nie należy pragnąć hegemonii, która jest nieosiągalna”, uznali jego autorzy. „Po zakończeniu zimnej wojny elity amerykańskiej polityki zagranicznej były przekonane, że trwała dominacja Ameryki nad całym światem, leży w najlepszym interesie naszego kraju. Ale problemy innych krajów są dla nas ważne tylko wtedy, gdy ich działania bezpośrednio zagrażają naszym interesom”.
Rzeczniczka Białego Domu, Anna Kelly, zaprzeczyła rewelacjom portalu. „Nie istnieje żadna alternatywna, prywatna ani tajna wersja” strategii bezpieczeństwa, powiedziała dziennikarzowi Defense One, a wszelkie inne „wersje” są ujawniane przez „osoby oddalone od prezydenta, które nie mają pojęcia, o czym mówią”
Strategia Bezpieczeństwa Narodowego
Każda amerykańska administracja publikuje Strategię Bezpieczeństwa Narodowego, dokument określający priorytety prezydenta w kwestii obrony narodowej i polityki zagranicznej. Administracja Donalda Trumpa swoją opublikowała 4 grudnia. I był to dokument rewolucyjny: zapowiadał redefinicję roli Ameryki na świecie i definitywny koniec postzimnowojennego porządku.
USA rezygnuje bowiem z obrony demokracji i liberalizmu na rzecz polityki transakcyjnej. Globalna dominacja, uznają jej autorzy, nie leży w interesie USA, bo jest po prostu za droga — jak to ujął syn prezydenta, Don Trump Jr, Ameryka nie będzie już „idiotą wypisującym czeki” — należy się skupiać na własnym podwórku i dążeniu do równowagi sił na poziomie globalnym i regionalnym. Strategia ustala hierarchię regionów ważnych dla USA: na pierwszym miejscu jest zachodnia hemisfera, potem Indo-Pacyfik, Europa na trzecim.
I to wobec Europy dokument jest najbardziej krytyczny: według jej autorów kontynent pogrąża się w zapaści gospodarczej i cywilizacyjnej. Winni tego stanu rzeczy to niekontrolowana migracja, ograniczenie suwerenności państw narodowych (czytaj: Unia Europejska), niska dzietność, ograniczenia wolności słowa i działalności partii opozycyjnych oraz utrata tożsamości narodowych.
Strategia postuluje też jak najszybsze zakończenie wojny w Ukrainie, koniec rozszerzania NATO i powrót to „strategicznej równowagi” z Rosją w Europie.
