Jest tylko jeden sposób, by zmusić polską klasę polityczną do wprowadzenia ogólnopolskiego zakazu sprzedaży alkoholu.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że z nami jesteś!
Foto: Newsweek
Z głębokiego dzieciństwa zapamiętałem zafrasowaną twarz matki rodzicielki, opowiadającej o śmierci rybaka, nazywanego przez lokalną społeczność „Węgorzykiem”. Widziałem go może ze dwa razy, gdy przynosił rodzicom sandacze, węgorze i karpie, oni mieli z nim zatem relację biznesową, ja nie miałem żadnej. W młodej głowie ta historia została jednak na lata przez przyczyny przeniesienia się „Węgorzyka” na drugą stronę rzeki.
Rybak ów wraz z kompanami wpadli na pomysł, by udany połów świętować denaturatem. A że bali się fioletowego koloru, postanowili wybielić go wybielaczem do prania.
Ten zajzajer zabił trzy osoby.
Takie opowieści znamy wszyscy, nie da się ich nie znać. Tu jest Polska, nawet jeśli złożysz śluby trzeźwości, nie przejdziesz sucho nawet przez nastolęctwo. Szybciej niż byś chciał, zostaniesz zalany. Czytasz, doczytasz się do opowieści Jerzego, który przepił wszystkie pralki świata.
Oglądasz, trafisz na Janusza Gajosa w żółtym szaliku traktującego czystą jak ambrozję. Interesujesz się polityką, zobaczysz posła bełkoczącego w sali plenarnej, innego wybrańca narodu przechadzającego się chwiejnym krokiem po sejmowym dachu albo wyprowadzającego się z hotelu sejmowego z powodu „patoposłów” ministra rolnictwa.
HtmlCode
Przepiliśmy setki medali
„Z powodu kultury alkoholowej straciliście setki — powtarzam: setki — medali olimpijskich i mistrzostw świata. Nie zdobyliście ich, bo nie chcieliście zauważyć problemu. Nie mówię „rozwiązać”, to ostatni etap. Najpierw problem się identyfikuje, następnie analizuje, dopiero wtedy można szukać rozwiązania” — mówił niedawno Rafałowi Stecowi z Wyborcza.pl były trener siatkarskiej reprezentacji Polski Raúl Lozano. Ta obserwacja jest cenna, bo pochodzi od Argentyńczyka, kogoś zupełnie nam obcego kulturowo, kto zmierzył się ze zjawiskiem, którego skala nim wstrząsnęła. I musiało to w nim zostać, skoro pamięta o tym 17 lat po zakończeniu pracy z reprezentacją.
Ta diagnoza jest szersza, nie dotyczy przecież tylko sportu. Przepiliśmy mnóstwo odkryć, innowacji, patentów. Przepiliśmy niezliczoną liczbę filmów, książek i obrazów. A przede wszystkim przepiliśmy mnóstwo ludzkich istnień, nie tylko tych, które zbyt często zawierały zakłady z wątrobą, grawitacją, i błędnikiem.
Wszyscy płacimy cenę
W ostatni długi weekend policja zatrzymała blisko 1,5 tys. pijanych kierowców, w Skoczowie 24-tonowym dźwigiem kierował jednopromilowy operator, w Nowym Miasteczku dwupromilowy kierowca urządził sobie driftowanie na parkingu. To nie jest lista, która wymagała wielkich poszukiwań, to pierwsze wyniki z rolki Polskiej Agencji Prasowej. Topimy się w gorzale, nie Konkurs Chopinowski, a wódka Chopin symbolem naszym narodowym.
Systemowo, jak mówi Lozano, wciąż nawet nie zauważamy problemu. Nie o tym są wybory parlamentarne, nie o tym były prezydenckie. Przez ostatnie 30 lat raczej udawaliśmy, że problem sam się rozwiązuje, bo z danych wynikało, że przestaliśmy pić wódkę, a zaczęliśmy wino, jakby miało to doprowadzić nasze społeczeństwo do nieśmiertelności. A że jednocześnie rynek podbijały małpki, świetnie sprzedające się także w zagłębiach biurowych, a na nowobudowanych osiedlach winiarnie powstawały szybciej niż przedszkola, piekarnie i inne, znacznie bardziej potrzebne, instytucje?
Nie ma sensu przypominać, że wszyscy płacimy cenę za powszechną dostępność alkoholu, że wprowadzenie częściowej prohibicji, choć całego problemu nie rozwiązuje, to jest krokiem w odpowiednim kierunku. Jednocześnie propozycja Lewicy wprowadzająca ogólnopolski zakaz sprzedaży alkoholu na stacjach benzynowych oraz zakaz detalicznej sprzedaży alkoholu nocami nie ma żadnych szans na wprowadzenie. I to mimo że w najnowszym sondażu Onetu 68 proc. popiera całkowity zakaz sprzedaży alkoholu w nocy. Najwyższą wartością, o którą dba polski ustawodawca, okazuje się powszechna dostępność do trucizny, która nie przynosi naszej zbiorowości niczego dobrego.
Trzymając się tej logiki, znalazłem sposób, jak wymóc na parlamencie wprowadzenie tej regulacji. Otóż jeśli ustawa o nocnej prohibicji nie przejdzie, suweren w referendum powinien zdecydować o zakazie sprzedaży alkoholu w sejmowej restauracji wraz z przyległościami. Sami pomyślicie: lepszego sposobu kontroli i nacisku na naszych przedstawicieli nie znajdziemy.
800 199 990 — Ogólnopolski Telefon Zaufania Uzależnienia
Ten materiał powstał w ramach akcji #PrawdziwaCenaAlkoholu organizowanej przez Ringier Axel Springer Polska. Celem akcji jest zwiększenie świadomości społecznej oraz zwrócenie uwagi klasy politycznej na poważne skutki nadmiernego spożycia alkoholu w Polsce.
